Er komt een einde aan het kapitalisme. Maar hoe?

In ‘arbeidersstemmen’ is eerder aandacht besteed aan de kritiek van C.Mcl. op de theorie van de IKS van het verval van het kapitalisme sinds 1914.1 We plaatsten ook een deel van zijn werk als Over het karakter en de functie van de vakbonden sinds 1914.2 Kortgeleden ontvingen we een verzoek tot verduidelijking van onze kritiek op C.Mcl. en van ons eigen standpunt dat het kapitalisme geen ‘verval’ of ‘achterhaaldheid’ kent.

Lees verder “Er komt een einde aan het kapitalisme. Maar hoe?”
Er komt een einde aan het kapitalisme. Maar hoe?

Over de rellen tegen de avondklok en de achtergronden

In het weekend van 24 en 25 januari zijn in tenminste 10 plaatsen in Nederland rellen – “de ergste sinds 40 jaar” – uitgebroken tegen het ingaan van een avondklok, van 21:00 tot 4:30 uur. 

De meest hevige reactie kwam van de burgemeester van Eindhoven – na Philipsstad, het Nederlandse Silicon Valley – die sprak van naderende burgeroorlog en de noodzaak om het leger in te zetten. De Eindhovense jongeren en de “van elders gekomen” hooligans die op zondag vanaf 14:00 uur tot vroeg in de ochtend het centrum van Eindhoven op stelten zetten met vuurtjes, ingegooide ruiten, plunderingen van winkels, noemde hij tot twee keer toe “het schuim van de aarde”.

Lees verder “Over de rellen tegen de avondklok en de achtergronden”
Over de rellen tegen de avondklok en de achtergronden

Milieu: hervorming of vernietiging van het kapitalisme?

Illustratie: de huidige vernietiging van de natuur. “Samenvatting van de belangrijkste categorieën van milieuveranderingen, uitgedrukt in een procentuele verandering ten opzichte van de in de tekst vermelde uitgangssituatie. Rood geeft het percentage van de categorie aan dat beschadigd, verloren of anderszins beïnvloed is, terwijl blauw het percentage aangeeft dat intact is, overblijft of anderszins niet beïnvloed is.” Bron: zie noot 1)

De Covid-19 pandemie heeft massa’s mensen over de hele wereld bewust gemaakt van de de onhoudbaarheid van het huidige maatschappelijke systeem. Voor wie een beetje nadenkt, realiseert zich dat bij behoud van intensieve veeteelt door de massale ophoping van koeien, varkens en kippen nieuwe dodelijke virussen zullen ontstaan en de mensheid zullen bedreigen. Ondertussen gaan het massale uitsterven van soorten, de opwarming van de aarde door in een tempo dat zelfs wetenschappers nauwelijks kunnen bevatten. Massale migratie door klimaatverandering, meer pandemieën en conflicten over grondstoffen zijn het gevolg. De wetenschappers die dit deze week vaststellen in een rapport, adviseren hervorming van het kapitalisme door een einde te maken aan ‘voortdurende economische groei’, vervuiling te belasten, grote bedrijven in hun macht te beperken en het gebruik van fossiele brandstoffen zo snel mogelijk te beëindigen. Ze spreken van een andere economie met ‘meer onderwijs’, ‘meer gelijkheid’, een betere positie van vrouwen, ‘verlaging van de levensstandaard in het rijke Westen’ om een eerlijkere verdeling van het welzijn over de wereld mogelijk te maken. 1)

Lees verder “Milieu: hervorming of vernietiging van het kapitalisme?”
Milieu: hervorming of vernietiging van het kapitalisme?

Abdullah Ocalan voegt een nieuw hoofdstuk toe aan de “Protocols of the Elders of Zion”…

Gevangen sinds 1999, ter dood veroordeeld en vervolgens tot levenslange gevangenisstraf, Abdullah Ocalan, leider van de Koerdische Arbeiderspartij (PKK), wordt door de Franse en internationale linkse en uiterst linkse partijen beschouwd als een “libertair”, “feministisch” en “ecologisch” denker.

Ondanks deze lofbetuigingen schreef de onaantastbare Ocalan in april 2020 toch twee artikelen in die zijn uitzinnige antisemitisme en samenzwerings-wanen duidelijk naar voren brengen: “In de herdenking van de Holocaust 1) en “De Joodse Ideologie, Kapitalisme en Moderniteit” 2). Deze teksten werden gepubliceerd in het Engels op de website van de Iraanse Koerden (rojhelat.info), die de geschriften publiceren van de PJAK, de Partij voor een vrij leven in Koerdistan, nauw verbonden met de PKK. Sinds april 2020 hebben deze twee teksten voor zover ik weet, tot geen enkele reactie of een debat geleid op deze website, of elders.

Zelfs als deze twee artikelen slecht zijn vertaald in het Engels (en waarschijnlijk slecht zijn geschreven in hun oorspronkelijke taal) hun antisemitisme is schaamteloos 3).

Lees verder “Abdullah Ocalan voegt een nieuw hoofdstuk toe aan de “Protocols of the Elders of Zion”…”
Abdullah Ocalan voegt een nieuw hoofdstuk toe aan de “Protocols of the Elders of Zion”…

Van slavenmaatschappij tot arbeidersmacht

Hermann Vogel (1882): De dood van Spartacus (aanvoerder van een slavenopstand tegen Rome)

“Slaven droomden van het “gouden tijdperk” zonder geweld en dwang. Hun opstanden konden evenmin als de revoltes van de lijfeigen boeren, de heersende macht omverwerpen, want zij beschikten over geen middel, om de maatschappelijke productie op een nieuwe grondslag over te nemen.
Het proletariaat, de mensen onzer dagen, kennen het geheim van de macht. Ze behoeven niet meer slechts te dromen van eigen macht, zij kennen haar organisatie. Iedere vernietiging, waaraan ze arbeiden, iedere techniek, die zij bewegen, iedere rekening, die zij opstellen, is school voor eigen macht.”


Lees verder “Van slavenmaatschappij tot arbeidersmacht”
Van slavenmaatschappij tot arbeidersmacht

Onze digitale ‘pub quiz’: wie herkent de meerdere gedaantes van Lenin?

Op 7 juli (24 juni) 1917 verscheen in de bolsjewistische Pravda een artikel van Lenin, dat tot op heden betrekkelijk onbekend is gebleven. Onder de titel “Kan men de arbeidersklasse afschrikken met het Jacobinisme?” toont Lenin zich in uiteenlopende en verschillende gestaltes. Allereerst in al zijn grootheid als de strijder tegen de inter-imperialistische Eerste Wereldoorlog, dan weer als navolger van de Jacobijnen in de Franse Revolutie, uiteindelijk ook als de grondlegger van de dictatuur over het proletariaat en de Stalinistische Terreur – in Trotski’s terminologie, de Thermidor, het Bonapartisme op zijn Russisch. Wie herkent al deze gedaantes in het volgende artikel?

Lees verder “Onze digitale ‘pub quiz’: wie herkent de meerdere gedaantes van Lenin?”
Onze digitale ‘pub quiz’: wie herkent de meerdere gedaantes van Lenin?

De stakingen in het onderwijs en de gezondheidszorg gaan door in Europa

Stakende onderwijsassistenten in Trégueux

De arbeidersklasse blijft strijden over de hele wereld

Stakingen zijn blijven uitbarsten en verspreiden zich over de hele wereld, ongeacht de schijn van het nieuwe normaal die door de media wordt gepropageerd. Er zijn duizenden stakingen op allerlei plaatsen. Een groot deel daarvan is een reactie op de wereldwijde verschijnselen van dit moment, zoals de effecten van de covid-pandemie op de gezondheids- en onderwijssystemen. Laten we eens nader enkele voorbeelden bezien van het antwoord van de klasse op mondiaal niveau en de reactie van de vakbonden die proberen dit onder controle te krijgen.

Lees verder “De stakingen in het onderwijs en de gezondheidszorg gaan door in Europa”
De stakingen in het onderwijs en de gezondheidszorg gaan door in Europa

Peru: Er dwaalt een waanvoorstelling onder ons

Pamflet, Lima, ondertekend door 3 groepen, 14-11-2020 (verspreid op Facebook door Ediciones Rojoscuro Internacional).

Foto: CNN?, 14-11-2020

Een lange “sociale vrede” op dit stukje vercommercialiseerde aarde dat Peru heet, werd in korte tijd ontmaskerd. De DEMOCRATIE, het stokpaardje van de bourgeoisie, blies de “sociale vrede” op. De interne strijd tussen beide fracties van de bourgeoisie, vertegenwoordigd door enerzijds het parlement, dat zijn eigen betrokkenheid schaamteloos verborg door zich te hullen in het kleedje van een morele strijd “tegen de corruptie”, en anderzijds de regering, vertegenwoordigd door Vizcarra [Wikipedia: Martín Vizcarra]. Van beide vertegenwoordigt elke fractie haar eigen belangen en politieke agenda voor de controle over de structuren van de staat. Het enige resultaat hiervan is de verdeling van de macht over het beheer van het kapitaal.

De geleidelijke verscherping van deze politieke geschillen gaat gepaard met een internationale economische crisis waarin het kapitalisme ons zijn pestilente lijk laat zien en dat, als een mechanisch beest van uitbuiting, zijn aanval uitvoert van ellende, vervreemding en verscherpte precarisering [baanonzekerheid].

Lees verder “Peru: Er dwaalt een waanvoorstelling onder ons”
Peru: Er dwaalt een waanvoorstelling onder ons

Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘verval van het kapitalisme’ – antwoord van C.Mcl.

We plaatsen hier een vertaling van het antwoord van C.Mcl. In een voetnoot maakt F.C. een opmerking over de manier waarop deze Pannekoek interpreteert, een interpretatie met verstrekkende consequenties.

Lees verder “Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘verval van het kapitalisme’ – antwoord van C.Mcl.”
Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘verval van het kapitalisme’ – antwoord van C.Mcl.

Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘Verval van het Kapitalisme’

Een commentaar op C.Mcl. ‘Is het kapitalisme sinds 1914 in verval?’*)

De auteur van dit (en ander) werk in uitvoering heeft zich tot taak gesteld de standpunten van de IKS met de werkelijkheid te confronteren. Daarmee draagt hij bij aan een noodzakelijke herziening van de heldhaftige poging van de IKS om de historische bijdragen van de Italiaanse, Duits-Nederlandse en andere communistische Linkerzijdes tot een geheel te maken. Ik kan alleen maar bevestigen dat dit werk dringend noodzakelijk is.

Helaas doet hij dat in een deels zelfgekozen isolement van andere kameraden en van het werk van het analyseren van de huidige realiteit, het innemen van een standpunt en het bijdragen aan de eigenlijke klassestrijd, zelfs met de huidige beperkte mogelijkheden. Hij heeft dit dubbele isolement verdedigd met een verwijzing naar Lenin die zich uit het leven van zijn partij terugtrok om Materialisme en Empiriocriticisme te schrijven; een uitzonderlijk slecht voorbeeld, en op geen enkele manier een rechtvaardiging voor C.Mcl.’s terugtrekking, die nu zo’n vijf jaar heeft geduurd. Helaas beginnen de gevaren van dit isolement van de klassenstrijd duidelijk te worden wanneer zijn laatste publicaties het schrikbeeld negeren van de veralgemening van de interimperialistische oorlogen die het proletariaat achtervolgen, van het Midden-Oosten tot Indochina, en van de Kaukasus tot Libië.

Lees verder “Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘Verval van het Kapitalisme’”
Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘Verval van het Kapitalisme’

Lenin en de raden

Deel 3 van de eerste Nederlandse vertaling van Willy Huhn: Trotski – de mislukte Stalin

Wat was Lenin’s eigen houding ten opzichte van de raden, deze praktische en organisatorische vorm van zelfstandige proletarische klasse-actie? We horen dat hij in 1905/06 niet actief deelnam aan hun werk. Zinoviev, die in zijn bloemlezing “Lenin” deze vergelijkt met MARAT, vertelt ons:

“Kameraad Lenin zat toen vooral op de tribune van de ‘Vrije Economische Maatschappij’, waar de Raad van (Arbeiders) Afgevaardigden vergaderde. In deze Sovjet heeft hij nooit gesproken. Hij luisterde vooral.”

Lees verder “Lenin en de raden”
Lenin en de raden

Over het karakter en de functie van de vakbonden sinds 1914

Reële lonen (1760 = 100) en jaarlijkse arbeidstijd

Dat de heersende klasse bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog de vakbonden definitief in haar systeem heeft kunnen integreren en hen tot haar meest vurige verdedigers tegenover de revolutionaire verlangens van het proletariaat heeft gesteld, blijkt uit een aantal objectieve feiten (vakbondsleiders werden zelfs ministers vanwege hun diensten aan de bourgeoisie). Het nu geïnstitutionaliseerde karakter van de vakbonden staat wat ons betreft onomstotelijk vast.

Lees verder “Over het karakter en de functie van de vakbonden sinds 1914”
Over het karakter en de functie van de vakbonden sinds 1914

Lenin-kritiek door de vroege Trotski. De Raden van 1905

Deel 2 van de eerste Nederlandse vertaling van Willy Huhn: Trotski – de mislukte Stalin.

II.

Naast ROSA LUXEMBURG (1903/04) vond Lenin ook in TROTSKI een gepassioneerd criticus van zijn organisatieprincipes. Hij streed krachtig tegen zijn “kromme centralisme” en beschuldigde hem ervan de ideologische strijd te vervangen door “administratieve maatregelen”. Hij beschreef Lenin’s “kwaadaardige, moreel verwerpelijke achterdocht” als een muffe karikatuur van de tragische onverdraagzaamheid van de Jacobijnen.

Lees verder “Lenin-kritiek door de vroege Trotski. De Raden van 1905”
Lenin-kritiek door de vroege Trotski. De Raden van 1905

Is plunderen anti-kapitalistisch?

Barcelona, 1 november 2020, rellen tegen Covid-maatregelen

In radicale anarchistische, anarcho-communistische, communisatie en soortgelijke uitingen in de media is vaak te lezen over “plundering als onteigening van de waarde” en dergelijke. Daarbij wordt plundering geassocieerd met “radicale tendensen van de klassenstrijd van het proletariaat”, met “verzet tegen de kapitalistische orde”, met “vernietiging van de waar”, enz. [waar en waarde in Marxistische zin]

Lees verder “Is plunderen anti-kapitalistisch?”
Is plunderen anti-kapitalistisch?

Terug naar een staatskapitalistisch program

Hoe een non-discussie bordigistische standpunten onthult

In een open brief van 10 januari 2020 gaf ik een antwoord op een stellingname van de IGCL over de eerste engelse vertaling van GIC, Fundamental Principles of Communist Production and Distribution (1935). (1) Het onlangs verschenen antwoord van Robin bevestigt mijn vermoeden dat de IGCL moeilijk kan onderscheiden tussen wat inmiddels bekend is over de Russische revolutie en de opvattingen die destijds de bolsjewiki daarover hadden. Robin’s repliek speelt in op heersende vooroordelen binnen het Bordigisme ten aanzien van wat het minachtend radenisme noemt, vooroordelen die ook bestaan binnen het post-Trotskistische Communia, waarmee Robin warme banden onderhoudt.

Lees verder “Terug naar een staatskapitalistisch program”
Terug naar een staatskapitalistisch program

Turkije in het centrum van plaatselijke oorlogen

Kaukasus

Het volgende artikel laat zien hoe Turkije in het centrum van plaatselijke oorlogen staat en balanceert tussen de krachten tussen Moskou en de NAVO. Het kan bijdragen aan een begrip van hoe “het imperialisme van het Turkse kapitaal een strategie en leiderschap presenteert die (…) druk uitoefenen, dan weer stoppen met druk, zich heroriënteren in politiek, economisch en militair opzicht. Hun kracht wordt niet tegengehouden door een beperkte publieke strijd in een of meerdere gebieden waarin zij interveniëren. De fundamenten van deze strategie en leiding worden duidelijk als we de essentie begrijpen van de geschiedenis van langdurige confrontaties, aspiraties, openlijke strijd, coalities en opportunistische verschuivende allianties (Israël, moslimbroederschap, Rusland, Duitsland, EU, VS, Qatar…), ressentimenten en nationalistische aspiraties uit het verleden en het heden, wapencapaciteiten, zakendoen, bepalende factoren en geostrategische bewegingen”. (Anibal, Van Libië tot Nagorno-Karabach: Misvormende sluiers

De overwinning van de Azerbeidzjaans-Turkse troepen in de tweede Karabach-oorlog zal leiden tot een aanzienlijke versterking van Turkije

Lees verder “Turkije in het centrum van plaatselijke oorlogen”
Turkije in het centrum van plaatselijke oorlogen

Italië: ontwikkeling van arbeidersvergaderingen en basisbonden

Tegen democratische misleiding
Ter verdediging van de strijdwapens van de arbeidersklasse
Voor het éénheidsfront van de klassevakbond 1
Italpizza: politie grijpt in tegen stakingspost, nu voor de strafrechter gesleept
Lees verder “Italië: ontwikkeling van arbeidersvergaderingen en basisbonden”
Italië: ontwikkeling van arbeidersvergaderingen en basisbonden

Van Libië tot Nagorno-Karabach: Misvormende sluiers

Het voorbeeld van Emancipación (Communia)

Een kritiek op Libië: strijd aan beide kanten van de frontlijn brengt de oorlog tot stilstand.

We konden lezen:

De secretaris-generaal van de NAVO, Jens Stoltenberg, is gisteren naar Ankara gereisd om ons eraan te herinneren dat de “dialoog” de enige oplossing is voor de opgekropte spanningen. (Atalayar)

“De toekomst van Libië staat op het spel”, zegt Guterres, en roept de staten op om samen te werken voor de vrede. (Noticias ONU)

18-9-2020: De VN is verheugd over het “moedige besluit” van de Libische premier van eenheid om zijn voornemen om af te treden aan te kondigen.

“De aankondiging van de voorzitter (van de Presidentiële Raad) komt op een cruciaal keerpunt in de huidige crisis, wanneer het duidelijk is dat de situatie niet langer houdbaar is”, zei de speciale VN-gezant voor het Afrikaanse land, Stephanie Williams, in een verklaring. Zij benadrukte dat “het nu aan de Libische partijen is om hun verantwoordelijkheid ten opzichte van het Libische volk volledig op zich te nemen, historische keuzes te maken en wederzijdse concessies ten gunste van hun land te aanvaarden”. Lees verder: Europress.

Militaristische en sociale realiteiten, tendensen, sluiering en vervorming.
Het voorbeeld van Emancipación (Communia)

Lees verder “Van Libië tot Nagorno-Karabach: Misvormende sluiers”
Van Libië tot Nagorno-Karabach: Misvormende sluiers

Sluiten democratie dictatuur elkaar uit of vullen ze elkaar aan?

Een kritiek op Davis, ‘The Road to Anti-State, Anti-market Socialism’.

Op 10 juni, in “Defund the police” of anders? keken we terug op de draai die de beweging van protest en rellen tegen de politie repressie in de VS nam in de richting van hervormingen en verkiezingen. De belangrijkste analyse was:
  • Inspanningen in het verleden om de politie te hervormen zijn ondoeltreffend gebleken. Zelfs een radicale hervorming van de politie zal uiteindelijk alleen maar leiden tot een effectievere macht van de staat over proletarische buurten.
  • De politie was meer terughoudend in het gebruik van geweld; geweld was contraproductief gebleken.
  • De burgerlijke dictatuur moet zich achter de democratie verschuilen, vooral in het feitelijke begin van de economische depressie.
  • Op dat moment had de beweging in de VS haar grenzen bereikt. De beweging was niet in staat om leuzen en eisen naar voren te brengen die de belangen van het proletariaat tot uitdrukking brengen, maar accepteerde wat valse perspectieven zijn, die door het linkse deel van de staat naar voren werden gebracht.
Als perspectief voor de verdediging tegen repressie onderstreepte het artikel dat dit voor het proletariaat niet alleen een kwestie van geweld is. Als uitgebuite en onderdrukte klasse met een historisch perspectief hangt ze nog meer dan de historische achterhaalde kapitalistische klasse af van haar vermogen om zich te presenteren als vertegenwoordiger van de maatschappij en de mensheid als geheel. Het artikel stelde als volgende stap het proletariaat voor om wie (al) werkloos zijn te organiseren in massabijeenkomsten op straat of in veroverde gebouwen, in gekozen en herroepbare werklozencomités, in massamarsen naar werkplekken waar ontslagen worden aangekondigd, en eenwording met de (nog) werkende proletariërs. Er zijn verschillende redenen waarom dit perspectief (nog) niet gerealiseerd is. Op het niveau van de massa had de beweging haar grenzen bereikt. De politieterreur in proletarische buurten in flagrante schending van de ‘gelijkheid’ en ‘vrijheid’ die in de burgerlijke maatschappij zouden heersen, werd opgevat vanuit het perspectief van een ‘burger’ van alle klassen en niet vanuit dat van ‘vrije loonarbeiders’, in loondienst of werkloos, uitgebuit in arbeid met vaste contracten of onzeker, of in reserve gehouden voor de terugkeer van ‘volledige werkgelegenheid’ tijdens de veralgemeende imperialistische oorlog. Daarom heeft “Defund the police” niet “The Road to Anti-State, Anti-Market Socialism” geopend, maar een “citizen”-weg naar de lokale democratie, naar de keuze tussen Democraten en Republikeinen, voor of tegen Trump, en ten slotte de komende campagne voor de presidentsverkiezingen. Wie de straat op wilde, kreeg een symbolische strijd aangeboden, waarbij standbeelden werden bestormd. Op het niveau van de communistische minderheden die zich radencommunisten noemen of die zich laten inspireren door de historische Duitse en Nederlandse communistische linkerzijde, konden we zien dat de meesten van hen hetzelfde handelden en dachten als de meeste anarchisten. Niet in staat om proletarische argumenten te vinden tegen de valse tegenstelling tussen racisme en interklasse-antiracisme, of simpelweg door zich aan te sluiten bij de linkse identitarisme, intersectionalisme en privilege-theorie, vielen ze ten prooi aan burgerlijk democratisme, waarbij ze democratie en dictatuur tegenover elkaar stellen in de stijl van de Duitse radencommunist Otto Rühle in zijn laatste jaren.1)

The Road Yet Traveled. The Road to Anti-State, Anti-market Socialism

De volgende kritiek maakt gebruik van de kortgeleden herziene en aangevulde uitgave van Jim Davis’ The Road Yet Traveled. The Road to Anti-State, Anti-Market Socialism 2) voor zover het een voorbeeld is van het democratisme dat in het huidige radencommunisme heerst. Toen duidelijk werd dat Davis zijn tekst aan het herzien was, stuurde ik hem het eerste ontwerp van deze kritiek. Deze bleef helaas onbeantwoord, ook toen ik hem erop wees dat ik het ontwerp had gebruikt voor het bovengenoemde actualiteitsartikel over Defund the Police. Dit is een gemiste kans om eventuele misverstanden op te helderen, alvorens deze kritiek te publiceren. Lees verder “Sluiten democratie dictatuur elkaar uit of vullen ze elkaar aan?”
Sluiten democratie dictatuur elkaar uit of vullen ze elkaar aan?

Zes teksten van/over Otto Rühle

Onlangs zijn voor het eerst in het nederlands vertaald:


Kritische kanttekeningen

Het belang van Otto Rühle voor het historische en tegenwoordige radencommunisme is niet te onderschatten. Hij speelde binnen de jonge Duitse communistische partij (KPD-S) een belangrijke rol in het verwoorden van de standpunten tegen vakbeweging en parlementarisme. Nadat de aanhangers van deze opvatting uit de partij werden gezet, ondanks het feit dat ze de meerderheid vormden, en ze vervolgens de partij KAPD vormden, gaf Rühle de aanstoot tot de anti-partijstroming AAU(E). Vanaf de jaren 1960 ontwikkelden onder andere Cajo Brendel en Henri Simon deze anti-partijfilosofie verder tot de opvatting dat elke activiteit van een politieke minderheid binnen de arbeidersklasse schadelijk is.

Lees verder “Zes teksten van/over Otto Rühle”
Zes teksten van/over Otto Rühle

Libië: strijd aan beide kanten van de frontlijn brengt de oorlog tot stilstand

Benghazi, afgelopen zondag

De protesten die in augustus in Tripoli begonnen, zijn nog niet uitgeput, want een nieuwe golf van protesten in Benghazi en zijn machtsgebied heeft geleid tot het aftreden van de rivaliserende regering in het oosten van het land. Zullen deze gevechten volstaan om de vrede op te leggen in een land dat verscheurd is door een imperialistisch conflict?

Tripoli en Misrata

In augustus van dit jaar werd het oostelijke deel van het Middellandse-Zeegebied in een situatie van tijdelijke wapenstilstand gebracht, met een nog steeds toenemende tendens tot concentratie van militair geweld en provocaties tussen de conflicterende mogendheden. In Libië lieten het onzekere staakt-het-vuren in Sirte en de onophoudelijke dramatisering van de besprekingen geen andere perspectieven open dan die van de oorlog.

Slechts twee dagen na de afkondiging van het staakt-het-vuren, op 23 augustus, terwijl de regering van de Moslimbroederschap probeerde te onderhandelen over het einde van de olieblokkade en de terugkeer aan de macht van de Libische heersende klassen, ontstond een reeks protesthaarden, voornamelijk van jonge arbeiders, die zich concentreerden op het regeringspaleis in de hoofdstad.

Lees verder “Libië: strijd aan beide kanten van de frontlijn brengt de oorlog tot stilstand”
Libië: strijd aan beide kanten van de frontlijn brengt de oorlog tot stilstand