Netwerk van Londense flex-werkers en actie van bezorgers tegen stuksbeloning

Via Angry Workers of the World ontdekte ik een website die ook voor arbeiders in Nederland interessant kan zijn. “London Rebel Drivers” is een blog, een website en een forum van en voor flexwerkers in de Londense logistiek / vervoerssector, met name pakjes- en maaltijdenbezorgers. Hier volgt een korte presentatie en een verslag van een actie.

woodcock1
Staking van koeriers bij Deliveroo. Foto: Jamie Woodcock

 

London Rebel Drivers – Doe mee aan de file!

Wij werken voor UPS, DHL, Deliveroo, Uber, Ocado en andere bedrijven. Wij leveren goederen in deze stad. We rijden hard en ze jagen ons nog harder op: het aantal bezorgingen per shift gaat omhoog, ze houden ons meer en meer in de gaten en ze betalen ons minder. Sommige zusters en broeders hebben er genoeg van: nadat het management bij Deliveroo en Uber Eats een loonsverlaging aankondigde, zeiden chauffeurs dat ze de pot op konden en eisten ze een hogere betaling. Dat is inspirerend. Daar kunnen we van leren …

Als de overheid een file-zone in London kan afdwingen (het kost je £11,50 om daar tussen 7:00 en 18:00 uur te rijden; vertaler), waarom zouden we als werknemers niet in staat zijn om af te dwingen dat niemand van ons over de straten van Londen hoeft te rijden voor minder dan £12,00 per uur (€14,24/uur; vertaler)?

We publiceren een blog en forum met nieuws en meningen over het rijden in Londen, over de stoere en de leuke kant van de dagelijkse file. Je kan ons anoniem schrijven, wij zullen je nieuws en verhalen publiceren. Als je problemen hebt op het werk (niet uitbetaalde salarissen, pesten, te lage lonen) zullen we proberen om je te steunen …

http://www.londonrebeldrivers.wordpress.com/

Voor een uitwisseling van ervaringen zie ons forum: londonrebeldrivers.boards.net

Mail ons: mailto:londonrebeldrivers@gmail.com


 

Over de staking van Deliveroo-bezorgers in Londen:

#Slaveroo: Deliveroo Chauffeurs organiseren zich in de ‘Gig Economy’

door Jamie Woodcock @jamie_woodcock

Vertaling van een artikel op novaramedia.com

Op donderdag 11 augustus verzamelden honderden Deliveroo bezorgers zich buiten het hoofdkantoor van het bedrijf in Londen om te protesteren tegen een nieuwe beloningsstructuur.

Eerder die dag had Deliveroo een aantal van de bezorgers een SMS gestuurd met de aankondiging dat ze nu £3,75 per levering zouden worden betaald, in plaats van tot dan toe £1 per levering bovenop de £7 per uur. Dit betekent een belangrijke verschuiving in het risico – als er geen vraag is op de app verdienen de scooterbezorgers niets – dat betekent in de praktijk een loonsverlaging. Dit wordt bovendien in dezelfde maand geïntroduceerd waarin het bedrijf £212 miljoen bij investeerders heeft opgehaald, terwijl de concurrentie is toegenomen met de nieuwe rivaal UberEATS.

‘Black box’-arbeid

Uber is niet alleen een concurrent. Er zijn ook belangrijke overeenkomsten met Uber. Deliveroo is een bedrijf dat maaltijden levert maar het bereidt geen eten, net als Uber een taxidienst zonder auto’s is, en Airbnb accommodatie biedt, terwijl het geen bedden bezit. De opkomst van deze platforms betekent dat de arbeid die nodig is om het bedrijf draaiende te houden, wordt verdonkeremaand.  Dat betekent dat het platform (en vaak ook de app die ermee verbonden is) werkt als een ‘black box’ – waarvan wat er in- en uitgaat waarneembaar kan zijn, maar waarvan de interne werking geheimzinnig blijft. Trebor Scholz heeft betoogd dat de opkomst van deze ‘digital black box’- arbeid een methode is voor het omlaagbrengen van de lonen (zie bijvoorbeeld, de hyper-exploitatie van micro-werkzaamheden aan platforms zoals Amazon Mechanical Turk) en het verhogen van de aandeelhouderswaarde en de aantrekkelijkheid van bedrijven voor potentiële investeerders.

driver399x512
Maaltijdbezorger

In het geval van Deliveroo betekent het dat werknemers in hun contracten ten onterechte beschouwd worden als zelfstandigen, ondanks het feit dat ze bedrijfsuniformen dragen, beschikbaar zijn voor inzet op bepaalde ploegtijden, en niet vrij zijn om andere klanten aan te nemen. Deliveroo is gebaseerd op een vloot van bezorgers, maar door deze contractuele truc kan het bedrijf zichzelf presenteren als licht en flexibel. De poging om de bezorgers onder een contract met betaling-per-stuk te brengen, is dan ook een verdergaande poging om de machtsbalans te verschuiven van arbeid in de richting van het kapitaal .

Zichtbaar

In tegenstelling tot Uber, is de structuur van Deliveroo zodanig dat de werknemers met elkaar in contact komen. Uber-chauffeurs kunnen vrij gemakkelijk werken zonder  elkaar ooit te ontmoeten. Er zijn geen kantoortjes meer zoals bij de taxistandplaatsen waar ze elkaar tussen ritten in kunnen ontmoeten. Deliveroo heeft de stad opgedeeld in zones met toegewezen ontmoetingsplaatsen in de buurt van populaire restaurants om de levertijden te minimaliseren. In de meer rustige periodes wachten de bezorgers en kletsen ze met elkaar, wat de mogelijkheid schept om gezamenlijk te beginnen met organiseren. Eerder deze week bezocht ik met een Deliveroo bezorger een van deze ontmoetingsplaatsen. Bijna iedereen die we spraken was enthousiast over de organisatie voor betere lonen en arbeidsvoorwaarden.

Door de werknemers werd in reactie op het nieuwe contract opgeroepen tot een demonstratie buiten het hoofdkwartier. Deze oproep verspreidde zich snel over berichten apps en ontmoetingsplekken in de stad. Bij de aanvang was het spannend – de verzamelde bezorgers hielden hun gezichten bedekt, bezorgd voor represailles. Telkens wanneer meer bezorgers op scooters aankwamen werden eisen voor een beter salaris gescandeerd. Elk nieuw konvooi dat aankwam werd begroet met getoeter en gejuich. De toespraken werden vertaald in het Portugees; in de maattijdbezorging werken grote aantallen van de Braziliaanse arbeiders in opkomst. Tegen de tijd dat Deliveroo managers naar buiten kwamen om te proberen om de menigte in te pakken, strekten rijen van scooters zich uit langs beide zijden van de straat en de stoep was gevuld met de groen-zwarte uniformen.

De spanning onder de bezorgers begon weg te smelten toen de menigte aangroeide. Op het moment dat managers van Deliveroo  het gebouw uit kwamen om de menigte in te pakken, werd het duidelijk dat de spanning voorbij was. Een manager, omringd door bezorgers, probeerde om de situatie onder controle te krijgen. Hij werd ontvangen met gejoel en beschimpingen, en keerde terug in het hoofdkantoor. Een kleine groep van managers verzameld voor de deuren, keek met een mengeling van minachting en nauwelijks verholen angst naar de groeiende menigte van bezorgers. Op dat moment, op die plek, zag het business model van de black-boxed arbeid de uitbuiting en het verzet onder ogen dat aan de oppervlakte was verschenen. Deze bezorgers, op de arbeid waarvan het platform is gevestigd en draaiende wordt gehouden, waren niet langer verborgen. In plaats daarvan waren ze zichtbaar, buiten op straat, gezamenlijk georganiseerd, en boos.

Het organiseren van de ‘niet organiseerbaren’

Op het hoogtepunt van de demonstratie werd een geïmproviseerde massabijeenkomst uitgeroepen. Op dit punt werd de menigte gestimuleerd met energie, met name na de confrontaties met het Deliveroo-management op straat. Een activist van de Independent Workers of Great Britain (IWGB), een kleine, maar militante vakbond die koeriers in Londen heeft georganiseerd, sprak over hun vorige campagnes. Hij legde uit dat chauffeurs bij eCouriers een 28% loonsverhoging, bij CITYSPRINT 17% hadden gewonnen, en betere lonen en arbeidsvoorwaarden bij Mach1. De vergadering stemde collectief over eisen aan het management. De bezorgers verwierpen de nieuwe belonings-regeling, en besloten tot een nieuwe eis, bestaande uit het Londense minimumloon vermeerderd met kosten, wat neerkomt op £11,40 per uur (€13,51/uur), plus £1 (€1,19) per levering. Activisten van de IWGB boden aan om in het gebouw te gaan onderhandelen namens de bezorgers, ter beperking van het risico op represailles – iets wat Deliveroo in het verleden heeft gedaan.

woodcock2
Manager Deliveroo probeert stakers in te palmen. Foto: Jamie Woodcock

Terwijl de onderhandelingen binnen plaatsvonden, bleven de chauffeurs in georganiseerd verband en met elkaar discussiëren. Uit de laatste investeringsronde is gebleken dat Deliveroo, net als vele bedrijven, gevoelig is voor negatieve verhalen in de media. Een wilde stakingsgactie en de mogelijkheid van verhoogde organisatiegraad zou een niet aantrekkelijk beeld in de richting van potentiële investeerders betekenen. Eén bezorger stelde voor om bij de restaurants in de omgeving een bezoek af te leggen, terwijl anderen interviews gaven aan de media over lonen en arbeidsvoorwaarden. Buiten het hoofdkantoor van Deliveroo bewees een deel van de werknemers met flexibele arbeidscontracten – in tegenstelling tot het idee dat ze niet organiseerbaar zijn vanwege de versnippering van hun arbeid via een digitaal platform – dat collectieve organisatie niet alleen mogelijk zijn, maar dat deze veilig en strijdbaar militant kunnen zijn.

De onderhandelingen eindigden met de bewering van Deliveroo dat het onmogelijk zou zijn om de lonen te verhogen. Dit werd met woede ontvangen door de bezorgers die prompt stemden om een bezoek brengen aan de restaurants waarvoor Deliveroo werkt en de volgende dag terug te keren naar het hoofdantoor. Over de megafoon riep iemand “het is alleen onmogelijk, totdat we winnen!” En daarmee trok een konvooi van honderden scooters op weg naar het centrum van Londen.


 

Nawoord door Arbeidersstemmen

Tijdens de actie duikt een kleine alternatieve vakbond op. Ik weet niets van deze IWGB, maar het valt me op dat het deze ‘onafhankelijke’ vakbond is die onderhandelt met de onderneming en niet een comité van bezorgers gekozen door de massavergadering. De IWGB wil graag ‘erkend’ worden door bedrijven. Wanneer deze vakbondsonderhandelingen worden voortgezet in afwezigheid van een strijdbare massavergadering, dan heeft de onderneming het overwicht. De arbeiders kunnen geen invloed meer uitoefenen op de onderhandelingen. Beide onderhandelingspartners zijn vrij (‘onafhankelijk’) om aan de arbeiders een collectieve arbeidsovereenkomst op te leggen met relatief slechte arbeidsvoorwaarden met als kers op de taart een stakingsverbod tijdens de duur van de overeenkomst.

Het is daarentegen duidelijk dat een overwinning van de arbeiders alleen mogelijk is door het uitbreiden van de actie naar de bezorgers van andere bezorgdiensten en arbeiders in andere sectoren, b.v. de restaurants waar vele arbeiders werken onder ‘flexibele’ dat wil zeggen slecht betalende, onzekere, tijdelijke en gedeeltelijke arbeidscontracten. Om een dergelijke uitbreiding voor te bereiden, komt een netwerk van pas van de meest strijdbare en bewuste arbeiders. Hopelijk kan London Rebel Drivers voorzien in de behoefte aan zo’n netwerk.

21-12-2016, Fredo Corvo

Volledige overname van dit artikel is toegestaan bij vermelding van de bron:
https://arbeidersstemmen.wordpress.com/2016/12/21/netwerk-van-londense-flex-werkers-en-actie-van-bezorgers-tegen-stuksbeloning/#more-4468

 

 

 

Advertenties
Netwerk van Londense flex-werkers en actie van bezorgers tegen stuksbeloning

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s