Nuevo Curso: Arbeidersraden in Iran, is er een revolutie aan de gang?

xEl-soviet-de-Haft-Tappe-300x169
De arbeidersraad van Haft Tapeh

Spaans origineel: Soviets en Irán: ¿Hay una revolución en marcha?

1

We volgen de opkomst van de klassenstrijd in Iran sinds december vorig jaar. [In arbeidersstemmen zijn daarvan vertaald: De arbeidersklasse ontwaakt: bewegingen in het Nabije Oosten, van Iraaks Koerdistan tot Iran en Waarom loopt de beweging in Iran af?] Aan het einde van vorig jaar verspreidde zich een golf van massale stakingen over de grens van Iraaks Koerdistan om alle arbeiders in Iran te mobiliseren. De arbeiders gingen de straat op en ze deden dat vooral onder hun eigen leiding, zonder zich te onderwerpen aan de kleine bourgeoisie van de bazaar en de universiteit die de beweging afwees. Dit massale en klassekarakter van de beweging verhinderde grootschalige repressie en zette de koers naar verergering van de oorlog in het Midden-Oosten tijdelijk stop. Het maakte de heersende klassen zo bang dat toen de protestmobilisaties in Jordanië begonnen, alle mogendheden zich verbonden om miljarden te injecteren en de beweging te stoppen voordat ze een rijping bereikte die vergelijkbaar was met die in Iran.

2

De Iraanse massale staking kwam echter abrupt tot een einde door haar eigen zwakheden. Net als kort daarna in Tunesië, verhinderde de afwezigheid van een massale organisatie, van arbeidersvergaderingen en -raden, dat de beweging escaleerde en verder ging in haar aspiraties. Bij gebrek aan het vermogen om zich te organiseren als een dubbele macht, zijn de mobilisaties plotseling gestopt.

3

De kracht van de eerste beweging bleek later uit het onvermogen van het regime om de “verantwoordelijken” te verpletteren. De daaropvolgende repressie, die, zoals altijd wreed, duizenden arbeiders trof, slaagde er niet in een beweging te “onthoofden” die niet afhankelijk was van individuele leiders. Het regime gebruikte vervolgens het verbreken van de nucleaire overeenkomst door de VS om een verpletterende campagne van patriottische propaganda te starten. Maar het nationalisme was al vanaf het eerste moment in twijfel getrokken door de strijdbeweging, omdat het onmogelijk is om dit niet te doen als je de weg naar oorlog wilt omkeren. En in mei hebben we de kroniek van een Iraanse kameraad van de ICT [International Communist Tendency] gepubliceerd, met daarin een nieuw ontwaken van de strijd in rechtstreekse confrontatie met niet alleen de officiële redevoeringen maar ook met de nationalistische en democratische leuzen van de clandestiene linkse oppositie (de Mujahedien).

 

EN NU……

4

In de afgelopen weken waren de sociale netwerken vol met nieuws en video’s over de strijd van arbeiders van de suikerrietfabriek Haft Tapeh, in het zuidoosten van Iran.

Hafttapeh-Sugarcane-Company
De toespraak van Ismail Bakhshi tot de arbeidersraad van Haft Tapeh

[Video op youtube met de toespraak van Ismail Bakhshi tot de arbeidersraad van Haft Tapeh]

Dankzij dezelfde Iraanse ICT-kameraad die we in mei hebben vertaald, weten we dat de spreker een afgevaardigde van de arbeiders is, genaamd Ismail Bakhshi, die de vergadering toespreekt met de volgende woorden:

“We moeten een paar woorden zeggen voordat we kunnen beginnen met onze sowjettaken, in feite heeft deze bijeenkomst dit doel voor ogen. Vandaag zijn we bijeengekomen om zelf te beslissen wat de sovjet van de arbeiders betekent, namelijk het volgende: We beslissen zelf en nemen we beslissingen en we treden op voor onszelf. We werken aan onze toekomst en ons lot….. Vandaag hebben we ons verzameld om te zien wat de betekenis is van de Sovjet van de Onafhankelijke Arbeiders waarvan we blijven zeggen dat deze betekent dat we samenkomen om niets te maken te hebben met iemand anders. Als jullie je hoop hebt gevestigd op de hulp van de staat, als jullie hopen op de particuliere sector, dan weet ik het niet, maar als jullie hopen dat iemand anders ons zal komen redden, laat mij jullie dan geruststellen. Alles zal hetzelfde blijven, het zal weer dezelfde soep en uit dezelfde kom…. Ons alternatief is een Sovjet, een collectief alternatief. Wij zijn niet gericht op personen en we willen geen individualisme. Individualisten, nationalisten, racisten en reactionairen verbinden zich niet met ons. Ons alternatief is een arbeiderssowjet; collectief zullen we voor onszelf beslissen, we zullen eisen stellen van onderop. Genoeg is genoeg!…. We hebben solidariteit en eenheid nodig. Er is niets mis met het oneens zijn, helemaal niets. Nu zijn we verzameld. We willen samenwerken en samen een weg vooruit vinden en tot een conclusie komen.”

5

We zien de vorming van de eerste arbeidersraden, de overgang van de onafhankelijke organisatie van een staking naar de organisatie van een parallelle en alternatieve macht van de arbeiders. De kwalitatieve sprong die, indien uitgebreid, de stap naar een revolutionaire situatie zou markeren. Zoals de kameraad aangeeft in zijn artikel:

“… willen we even stilstaan bij de andere twee sterke punten van deze massabijeenkomst en de demonstraties die na een enkele dagen voor de gouverneur van de stad hebben plaatsgevonden. Demonstraties die ook werden bijgewoond door andere arbeiders en hun families uit de stad Shush. Zij riepen op tot solidariteit en eenheid met andere werkplekken en steden die te maken hebben met soortgelijke problemen met het management. In het bijzonder met het huidige conflict en de staking die plaatsvindt in de staalfabriek Foolad in de nabijgelegen stad Ahvaz. De slogan ‘Leve de eenheid van Foolad en Haft Tapeh’, doorbrak de belemmeringen voor de eenheid en solidariteit van de klasse. Dit werd goed ontvangen door de arbeiders van Foolad en de volgende dag reageerden ze met dezelfde slogans in hun demonstratie.” [De crisis en de opkomst van de arbeidersstrijd in Iran]

6

Wat we zien is de ontwikkeling van het centralisme zoals dat tot uiting komt in een klassenstrijd. We zien het proletariaat als een universele politieke klasse, die strijdt voor universele behoeften en iedereen bij de strijd betrekt, waarbij alle vormen van uitsluiting en discriminatie één voor één worden aangepakt, niet door ideologie, maar voortvloeiend uit zijn eigen karakter [als arbeidersklasse; vertaler], niet omdat individuen en hun ‘identiteiten’ veranderen, maar omdat het een noodzaak is van de strijd ter verdediging van hun eenheid. Het is de strijd van de klasse als zodanig en niet de “cultuurverandering” of het feministische interklassisme dat in de loop van de strijd al begint de situatie van werkende vrouwen te veranderen.

[Video youtube met de toespraak van een arbeidster]

7

Wat we in Iran zien, is de bevestiging van een pre-revolutionaire situatie waarin enerzijds een staat en een nationaal kapitaal met al zijn machtsmiddelen gericht op de imperialistische oorlog, van Jemen tot Libanon en Gaza, en anderzijds een proletariaat dat in het licht van de vernietigende behoeften van het nationale kapitaal de fundamentele menselijke behoeften, het leven, het levensonderhoud en de toekomst van de mensheid bevestigt, met elkaar in botsing komen. Het is een eerste voorbeeld van de enige manier waarop het historische dilemma kan worden opgelost waarvoor het stervende kapitalisme ons heeft geplaatst: oorlog, dood en ellende of een revolutionaire transformatie van de grondvesten van de maatschappij.

iran-teheran-autobuses-300x160
Arbeidersprotesten in Teheran deze maand ter ondersteuning van stakende buschauffeurs.

 8

Wat ook in Haft Tapeh naar voren komt, bijvoorbeeld in de video hierboven, is de rol van de minderheden van arbeiders die in staat zijn lessen te trekken uit het verleden, uit de overwinningen en nederlagen van de klasse. Zij zijn de kern van iets dat fundamenteel is om vooruit te kunnen komen: een klassepartij. Op dit moment zijn het slechts betrekkelijk geïsoleerde kiemen. Maar het doorbreken van dat isolement, dat op een gegeven moment een product is van de omstandigheden, is geen verantwoordelijkheid die uitsluitend op hen rust. De ontwikkeling van de klassenstrijd zal tot niets leiden als deze op nationaal niveau blijft. Het is aan ons, over de hele wereld, om ons voor te bereiden en het instrument te bouwen dat ons in staat zal stellen om de gelegenheid te grijpen om onszelf te organiseren, te leren en in te grijpen om dit isolement te doorbreken en de strijd die zich nu over de hele wereld uitbreidt te veralgemenen door de imperialistische oorlog om te zetten in een wereldrevolutie.

Nuevo Curso, 23-11-2018

Vertaling: FC

Meer artikelen over arbeidersstrijd in Iran, Irak, Jordanië:

Heb je belangstelling om deel te nemen aan een discussie over arbeidersstrijd in het Midden-Oosten?
Stuur je bijdrage aan de discussie naar FredoCorvo@gmail.com.

Advertenties
Nuevo Curso: Arbeidersraden in Iran, is er een revolutie aan de gang?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s