Italië: ontwikkeling van arbeidersvergaderingen en basisbonden

Tegen democratische misleiding
Ter verdediging van de strijdwapens van de arbeidersklasse
Voor het éénheidsfront van de klassevakbond 1
Italpizza: politie grijpt in tegen stakingspost, nu voor de strafrechter gesleept

De arbeiders zijn onophoudelijk blootgesteld aan het bombardement van de propaganda van de bazenpolitiek die – los van de in schijntegenstellingen tussen deze gangsterbendes – vooral wil doen geloven dat verkiezingen en de democratische en vertegenwoordigende instellingen van klassensamenwerking nuttige instrumenten zijn om de levensomstandigheden van de loonarbeidersklasse te verdedigen.

Aan de andere kant is het zo dat met een staking de arbeiders, zelfs in een paar dagen tijd, loonsverhogingen en verbeteringen in de arbeidsomstandigheden kunnen afdwingen die geen enkele parlementaire aanpak hen in jaren zou kunnen bieden. Dit is wat duizenden arbeiders, georganiseerd in SI Cobas, hebben geleerd. Dit is wat de valse communistische partij (PCI) en de systeem-bonden 2 (Cgil, Cisl, Uil) na de Tweede Wereldoorlog uit het hoofd en het hart van de meerderheid van de arbeiders in Italië hebben weten te wissen.

De staking is het meest daadwerkelijke strijdwapen van de arbeidersklasse en daarom worden, wanneer de arbeiders er gebruik van maken – door zonder aankondiging vooraf of van het bekend maken van een bepaalde duur het werk neerleggen, en een blokkade opwerpen tegen goederen en stakingsbrekers – de democratische instellingen tegen de staking ingezet, eerst met de politie om de stakingsposten op te ruimen, daarna met de rechterlijke macht om het werk van onderdrukking af te ronden.

De bedrijven die de werknemers op allerlei manieren uitbuiten – legaal en niet – worden daarentegen vrijgelaten om dit verder te blijven doen; integendeel, regeringen van alle mogelijke politieke richtingen – die elkaar afwisselen door manipulatie van verkiezingen – streven ernaar de werkgevers altijd nieuwe instrumenten aan te bieden om de uitbuiting van werknemers en alle loontrekkenden te vergroten.

De 458 strafprocedures in Modena3 – tegen werknemers, arbeiders en politiek-syndicale militanten – in verband met de stakingsposten die bij Italpizza, Alcar Uno en in andere arbeidsconflicten zijn ontruimd, zijn er om op een voorbeeld stellende wijze aan te tonen dat de staking, die formeel een recht is dat wordt gewaarborgd door de zo vaak geschonden democratische en republikeinse grondwet, in feite wordt vervolgd door dit systeem en dat de democratie een masker is van zijn eigen klasse-dictatuur.

Net zoals de Communistische Partij (PCI), die in de handen van het stalinisme is overgegaan, roepen ook nu nog de overgebleven opportunistische arbeiderspartijen de arbeiders op om de democratie en de grondwet te verdedigen, zoals bij het laatste referendum het geval was.

In plaats daarvan moet het democratische masker niet worden verdedigd, maar van het gezicht van dit burgerlijke systeem worden gerukt om zijn ware aard te laten zien aan de massa van de arbeiders! Dit is en blijft de richtlijn van het authentieke communisme, het linkse communisme4, dat in 1921 de Communistische Partij van Italië in Livorno heeft opgericht.

De arbeidersklasse moet worden opgeroepen om alleen haar leef- en werkomstandigheden en haar strijdwapens te verdedigen: de staking, haar klassebonden5, haar partij.

In overeenstemming met deze strijdpraktijk – die impliciet elk compromis met de democratische ideologie van de heersende klasse uitsluit – zal de arbeidersklasse haar ware politieke doel nastreven, dat niet de verdediging van de democratische institutionele structuur is, maar de omverwerping ervan met de revolutie en de dictatuur van het proletariaat, het enige middel om de mensheid te emanciperen van het kapitalisme.

Het is daarom noodzakelijk om het klassensyndicalisme en de authentieke revolutionaire communistische partij te versterken.

Demonstraties zoals die van nu terecht de steun krijgen van een groot deel van het conflictgerichte syndicalisme, zoals die op 18 januari in Prato. Maar wat nodig is, is niet een kortstondige samensmelting van de krachten van het klassesyndicalisme, maar de opbouw van een praktijk van eenheidsacties in de strijd van alle arbeiders op alle niveaus: die van het bedrijfs, territoriaal, categoriaal, inter-categoriaal en nationaal. Het sleutelwoord dat de belangrijkste weg aangeeft is die van de KLASSE-EENHEID VAKBONDSFRONT!

Dit doel kan alleen worden nagestreefd als de militanten en arbeiders van de verschillende vakbondsorganisaties zich verenigen en ervoor strijden tegen de meerderheid van de huidige leiders, die het grootste obstakel zijn gebleken voor de praktijk van de eenheid van de actie van de arbeiders en die al jaren oorlog voeren door middel van afzonderlijke en met elkaar concurrerende stakingen, die schade toebrengen aan het hele conflictgerichte syndicalisme en aan de arbeidersklasse.

Een stap in deze richting is de Coördinatie van Zelfstandig Georganiseerde Arbeiders voor Klasse Eenheid (CLA) die is gevormd door militanten van verschillende basisvakbonden6 en van de oppositie in Cgil. De “Strijdbare Arbeidersvergadering” – die afgelopen zondag in Bologna bijeenkwam – kan er ook één zijn, zolang ze maar laat zien dat ze alle organen van de conflictgerichte vakbonden wil betrekken en daarom een vakbondsklassefront wil opbouwen en niet een vakbonds-partij front.

De verschillende politieke en vakbondsoriëntaties waarmee de arbeidersbeweging wordt geconfronteerd, moeten altijd met respect voor haar actie-eenheid optreden. Het is in een eenheidsbeweging van vakbondsstrijd dat de politieke standpunten van het revolutionaire communisme en het daaruit voortvloeiende en consistente klassesyndicalisme de meest gunstige voorwaarden zullen vinden om zichzelf door te zetten en alle stromingen van het politiek-vakbondsopportunisme te verslaan.

Internationale Communistische Partij (Florence), 3-10-2020

Bron

Contro l’inganno democratico
In difesa delle armi di lotta della classe lavoratrice
Per il fronte unico sindacale di classe

Noten (van de vertaler)

1 Deze vertaling uit het Italiaans gebruikt door elkaar heen de termen bond en vakbond (wat eigenlijk ‘beroepsbond’ betekent, maar waarmee men in Nederland ook de moderne bedrijfstakbonden aanduidt). Zo ook vakbeweging en syndicalisme voor organisaties die zich aanbieden voor het voeren van loonstrijd. Enkele hyperlinks naar Wikipedia zijn toegevoegd voor de lezer die niet op de hoogte is van Italiaanse omstandigheden.

2 Het Italiaanse ‘sindacati di regime’ is vertaald met ‘systeem-vakbonden’ ter aanduiding van wat in Nederland officieel de ‘erkende vakbeweging’ wordt genoemd; erkend door de staat omdat deze vakbonden zich vlak na de Tweede Wereldoorlog geconformeerd hebben aan arbeidsvrede met de ondernemers en omdat ze deelnemen aan het ‘geïnstitutionaliseerde overleg’ in de SER en de Stichting van de Arbeid naar voorbeeld van onder andere het nationaal-socialistische/fascistische ‘corporatisme’. Dit betreft onder andere de bonden van FNV en CNV.

3 In Modena werden in september 2020 458 strafzaken tegen de Si Cobas aangehangen vanwege stakingsposten sinds 2017 (Il Manifesto).

4 Zie NC, Wat is linkscommunisme?

5 Bedoeld zijn ‘vakbonden van de (arbeiders)klasse’ die door de Internationale Communistische Partij worden nagestreefd.

6 Waarschijnlijk wordt bedoeld de Cobas (Confederazione dei Comitati di Base of Bond van Basiscomités).

Enkele kanttekeningen van de vertaler

Arbeidersstemmen plaats regelmatig teksten van organisaties die zich beroepen op de Communistische Linkerzijde, ook als we het niet geheel eens zijn met de inhoud daarvan. Dat geldt zeker voor de Bordigistische opvatting dat de partij als bewuste minderheid de arbeidersklasse als geheel zou kunnen vervangen: “De Communistische Partij (…) vertegenwoordigt, organiseert en leidt tegelijkertijd de proletarische dictatuur” (What distinguishes our party). Deze opvatting komt ook naar voren in het artikel. Maar waar het ons hier om gaat is de opvatting van de ‘vakbeweging’, beter gezegd van bonden die zich aanbieden voor het voeren van loonstrijd.

In een artikel van Roi Ferreiro verschenen in A Free Retriever’s Digest (On unionism and its revolutionary overcoming) wordt het anti-vakbond standpunt van het radencommunisme, net als dat van de Duits-Hollandse Linkerzijde in bredere zin, ter discussie gesteld. De publicatie van bovenstaand artikel sluit daarbij aan met volgende kanttekeningen:

  • De Italiaanse Linkerzijde komt voort uit Italiaanse sociaal-democratie en vakbeweging die zich in tegenstelling tot de Duitse zusterbeweging verzette tegen de deelname aan de Eerste Wereldoorlog. Terwijl het verraad van het proletarisch internationalisme door de Duitse SPD en de Gewerkschaften (vakbonden) in de imperialistische oorlog en de daaropvolgende pogingen tot proletarische revolutie zonneklaar was en leidde tot een anti-vakbond standpunt van de Duitse (en Nederlandse) revolutionairen van de KAPD en KAPN, later de GIC, vervolgden de Italiaanse revolutionairen rond Bordiga lange tijd hun activiteit in de vakbeweging IGCL, binnen het kader van de richtlijnen van de Communistische Internationale.
  • In de geschiedenis van de Duitse en de Hollandse Communistische Linkerzijde zijn meerdere momenten aan te wijzen waarop zij een positieve houding aannamen ten opzichte van bijvoorbeeld de anarcho-syndicalistische FAU (Duitsland), de IWW (V.S.), tendenzen binnen het NAS (Nederland), de oprichting van de EVB (later EVC) bij de bevrijding van 1945, later de OVB (Nederland).
  • In haar basisteksten Outside and Against the Existing Trade Unions (1979) / Towards the Rebirth of the Working Class Trade Union (1992) neemt de ICP (Florence) bij alle verschillen een soortgelijk standpunt in als Anton Pannekoek in 1920 tegen de oprichting van de AAU-D. Beide vinden het belangrijk het moment in te schatten waarop brede massa’s arbeiders breken met de ’systeem-bonden’.

F.C.

Meer: GIC, Stellingen omtrent revolutionaire bedrijfskernen, partij en dictatuur.

Italië: ontwikkeling van arbeidersvergaderingen en basisbonden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s