De stakingen in het onderwijs en de gezondheidszorg gaan door in Europa

Stakende onderwijsassistenten in Trégueux

De arbeidersklasse blijft strijden over de hele wereld

Stakingen zijn blijven uitbarsten en verspreiden zich over de hele wereld, ongeacht de schijn van het nieuwe normaal die door de media wordt gepropageerd. Er zijn duizenden stakingen op allerlei plaatsen. Een groot deel daarvan is een reactie op de wereldwijde verschijnselen van dit moment, zoals de effecten van de covid-pandemie op de gezondheids- en onderwijssystemen. Laten we eens nader enkele voorbeelden bezien van het antwoord van de klasse op mondiaal niveau en de reactie van de vakbonden die proberen dit onder controle te krijgen.

De stakingen in het onderwijs en de gezondheidszorg gaan door in Europa.

Stakingen in Franse middelbare scholen zijn overal in het land blijven uitbreken. De golf van stakingen in lycea tijdens de eerste weken van november slaagde erin concessies af te dwingen van dezelfde Franse regering die deze als ongepast en misplaatst had bestempeld. Er mocht op hybride wijze les worden gegegven aan klassen door af te wisselen tussen online lessen en lessen op school, om de leerlingenaantallen in de middelbare scholen te verlagen. Dit werd gevolgd door een staking in de middelbare scholen die ook vroeg om een overstap naar hybride onderwijs. Maar hoewel er in sommige centra personeel en materiële middelen werden afgedwongen, gaf de regering niet opnieuw toe.

Vanaf dat moment en in plaats van door te gaan met algehele stakingen, begonnen de vakbonden stakingsdagen uit te roepen voor specifieke categorieën van werknemers. Dit verdeelde niet alleen de inspanningen, het was ook onzin: de centra konden functioneren zonder kantines, maar niet zonder onderwijsassistenten. Deze werkers zijn verantwoordelijk voor de naleving van de hygiënische voorwaarden en voor de begeleiding van grote groepen studenten. Een centrum wordt sowieso gedwongen te sluiten als een meerderheid van de assistenten in staking gaat. Maar de vakbonden roepen nog steeds op tot een staking van de assistenten. Op verschillende scholen beseften de leerkrachten de onzin en sloten ze zich aan bij de staking. Er waren tientallen centra met unanieme steun in departementen zoals Côtes d’Armor in Bretagne. De staking in de middelbare school van Fouquet in Mormant vat de situatie goed samen. 70% van het personeel ging in staking en verspreidde een flyer die zei:

Het gebrek aan menselijke middelen brengt de veiligheid van de studenten en het personeel in gevaar, onze school staat onder druk…

De oudervereniging gaat akkoord en schrijft:

Mensen staan op de rand van uitputting, ze zijn ziek omdat ze niet alles goed kunnen organiseren. Het technische personeel, dat belast is met het opstellen van het sanitaire protocol, is overbelast en de pedagogische assistenten, die belast zijn met het toezicht op de naleving ervan, hebben niet genoeg personeel. Soms moeten ze permanent voor 180 studenten zorgen!

Acties in de gezondheidszorg

Er breken steeds weer stakingen uit in geïsoleerde centra in de marge van de vakbondsoproepen en voor januari zijn er nog meer eendaagse stakingen van de vakbond gepland. Het valt nog te bezien hoe de reactie van de onderwijsmedewerkers en de staat zich zal ontwikkelen.

Terwijl de grote stakingen in het onderwijs erin slagen om de Franse regering te doen buigen door concessies te verkrijgen, dan hebben de eendaagse vakbondsstakingen -in werkelijkheid kleine marsen en rally’s voor de gezondheidscentra- in de Franse ziekenhuizen niet gediend om de situatie van overbelasting en gebrek aan middelen in de ziekenhuizen te verbeteren. Zoals de noodartsen in het Doullens ziekenhuis zeiden:

De staking was niet echt nuttig. Het ontbreekt ons aan veel dingen, maar in veel openbare ziekenhuizen is de situatie hetzelfde. De werving wordt steeds moeilijker. We gaan de activiteiten [die aan werving kunnen bijdragen], stop zetten om [op korte termijn] over meer de menselijke en materiële middelen te beschikken. (…) De gezondheidscrisis heeft een probleem dat al jaren aan de gang is, het bestaan van een ernstig gebrek aan mensen en hulpmiddelen in de ziekenhuizen, versneld.

Deze situatie is vergelijkbaar met die in de rest van West-Europa. In Spanje hebben de artsen van de Intensive Care van het Klinisch Ziekenhuis van Vigo eind november symbolische stakingen gehouden om aan de kaak te stellen dat de overeenkomst die zij met de regionale regering hadden gesloten, niet was nagekomen. Volgens de beloften van de Galicische regering hadden de IC’s moeten worden vernieuwd en verbeterd om de tweede golf van de pandemie het hoofd te kunnen bieden. In werkelijkheid is er niets gedaan en is er geen enkele euro aan besteed. En er werd nog minder gedaan om het gebrek aan personeel op te lossen.

In Italië hebben de gezondheidswerkers van de stad Milaan uiteindelijk naast de vakbonden een demonstratie gehouden en zijn ze op het dak geklommen om een spandoek op te hangen tegen het bestuur van de Santi Paolo en Carlo-ziekenhuizen. In een openbare brief hadden de gezondheidswerkers het gebrek aan materiële en personele middelen aan de kaak gesteld en de regels van de triage die hen niet toestonden om covid-patiënten te intuberen [slangetje inbrengen voor de beademing], afhankelijk van hun medische geschiedenis. De algemeen directeur van de ziekenhuizen zette het hoofd van de eerste hulp onder druk en ontsloeg hem omdat deze weigerde te ontkennen wat de artsen van de eerste hulp rapporteerden. De uitbarsting was onmiddellijk. De vakbond gaf zijn steun van buitenaf.

In veel Europese ziekenhuizen is de situatie op het randje. In Zwitserland en Duitsland zijn de IC’s overbelast en in de Duitse pers wordt beweerd dat 50 procent van de mensen sterft die daarin zijn opgenomen. Na het cynisme van het applaus in het voorjaar, dat door de media en de staat in bijna alle gevallen werd aangezwengeld, zijn de ziekenhuizen overgeleverd aan de genade van de tweede golf zonder de beloofde verbeteringen. Ze zijn onzichtbaar voor de media. Een vakbondsstaking in Italiaanse ziekenhuizen wordt opgeroepen voor december – het is al een keer uitgesteld – maar het dreigt uit te lopen op een walkout zonder effect, zoals stakingen in Frankrijk, als ze onder vakbondscontrole blijft.

Ontleend aan een artikel van Communia.

De stakingen in het onderwijs en de gezondheidszorg gaan door in Europa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s