Protectionisme en ‘globalisering’ hebben dezelfde oorsprong: de crisis van het kapitaal

china us flags

Ondanks dat het al ruim een maand geleden geschreven is, analyseert het volgende artikel  op heldere wijze de handelsoorlog in het kader van de zich wijzigende verhouding tussen de imperialistische grootmachten. Zie ook Van de Nieuwe Zijderoute tot de As Rusland-China.

Zijn de “globalisering”, de vrijheid voor kapitaal en goederen om zonder belemmeringen van het ene einde van de aarde naar het andere te gaan, zonder de handel te beperken en de wonderbaarlijke effecten ervan, tot een einde gekomen? Kijkend naar wat er recentelijk is gebeurd, lijkt het erop dat een ideologie en, nog meer, een van de levenswijzen ​​van het kapitaal tot een einde is gekomen. Het lijkt erop dat de bourgeoisie, of op zijn minst een deel ervan,een kledingstuk uit de kast heeft gehaald dat het al heel lang niet meer draagt, wat nodig was in een moeilijker klimaat en de stormen die ermee gepaard gingen.  Lees verder “Protectionisme en ‘globalisering’ hebben dezelfde oorsprong: de crisis van het kapitaal”

Advertenties
Protectionisme en ‘globalisering’ hebben dezelfde oorsprong: de crisis van het kapitaal

Recente strijd in Vietnam

Begin juni kwamen in Vietnam protesten op tegen de plannen voor nieuwe “speciale economische zones” in heel Vietnam. Het plan is dat buitenlandse bedrijven in deze gebieden 99 jaar lang grond zouden kunnen pachten volgens nieuwe regels.

Precies vier jaar geleden, in mei 2014, braken in China anti-Chinese protesten uit, toen China een boorplatform plaatste in een omstreden deel van de Zuid-Chinese Zee. Deze protesten resulteerden er in dat honderden fabrieken werden aangevallen of afgebrand. Verschillende mensen kwamen om en duizenden werden gearresteerd. Later werd ontdekt dat de overgrote meerderheid van de aangevallen fabrieken feitelijk niet het eigendom waren van iemand uit het vasteland van China. Veel aangevallen bedrijven waren Koreaans, Taiwanees, Japans of Singaporees. Bijna honderd Chinezen raakten gewond en minstens één werd gedood.

In 2014 waren er tekenen dat er al andere eisen werden gesteld in de protesten. Hoewel de algemene boventonen nationalistisch waren, eisten sommige protesten vrije meningsuiting of verbetering van arbeidsomstandigheden. Veel arbeiders gingen over tot wilde stakingen en sloten zich aan bij rondtrekkende manifestaties in de provincies Dong Nai en Binh Duong, vooral waar industrieterreinen geconcentreerd zijn. Fabrieken werden bij verschillende gelegenheden bestormd, verbrand, leeg gehaald of bezet.

Nu, in 2018 lijken de protesten meer tegen de Vietnamese staat gericht te zijn. De algemene stemming is weer anti-Chinees, maar meer dan een enkeling in de massa dragen borden waarop wordt opgeroepen to zaken als ‘vrijheid van religie’ en ‘vrijheid van meningsuiting’. Dit kan deels het gevolg zijn van een geplande cybersecuritywet. Deze week zou de staat posts op sociale media kunnen censureren en bedrijven zoals Facebook kunnen dwingen hun gegevens over te dragen. Bovendien is het niet ongebruikelijk dat mensen zich aansluiten bij nationalistische bijeenkomsten met verschillende andere eisen en belangen; het Vietnamese regime aanvaardt (althans historisch gezien) dit soort protest als aanvaardbaar, omdat de legitimiteit ervan gebaseerd is op zijn voorgeschiedenis als een “nationale bevrijdingsbeweging”.

Drie dagen later blijven de protesten toenemen. De protesten bestonden in essentie uit een combinatie van ‘vreedzame demonstraties’ en directe botsingen met de staat. Informatie komt niet gemakkelijk door en de protesten verdwijnen zo snel als ze opkwamen. Zware censuur belemmert de beweging. Veel video’s en foto’s die door mensen op Facebook zijn geplaatst, werden kort daarna door Facebook verwijderd.

Tot nu toe omvatten de protesten:

  • wilde stakingen in fabrieken in de buurt van Ho Chi Minh-stad (bijv. in de provincies Dong Nai en Binh Duong) en mogelijk in enkele kleinere bedrijven;
  • “massale protesten” in (ten minste) Hanoi, Ho Chi Minh-stad, Nha Trang en enkele provincies;
  • blokkades van wegen, waaronder een blokkade van 10 uur van National Highway 1, de belangrijkste noord-zuidroute die Hanoi verbindt met Ho Chi Minh City;
  • aanvallen op politie-eskadrons en -stations, waaronder de omsingeling van een groep zwaarbewapende oproerpolitie die gdwongen werden zich over te geven (en zich uit te kleden) voordat ze zich ijlings konden terugtrekken;
  • pogingen om overheidsgebouwen over te nemen, in Binh Thuan slechts voorkomen door de inzet van waterkanonnen en blijkbaar succesvol in Phan Thiet, toen een menigte het gebouw van het plaatselijke volkscommissariaat binnendrong.

Het is niet duidelijk waar het naartoe zal gaan, omdat de beweging zich ontwikkelt met aanvallen en uitbarstingen. Sommigen dachten dat het zou aflopen in de eerste nacht, maar later werd ze weer sterker. De onmiddellijke resultaten zijn:

  • Honderden arrestaties, anderen werden bijeen gedreven en in bussen gezet, niemand weet waarheen;
  • Demonstranten werden op alle drie de dagen in de schemering van de straat verdreven, behalve in Bin Thuan, waar de protesten de klok rond gingen en de menigte (tijdelijk) de macht leek te hebben overgenomen;
  • Twee concessies zijn afgedwongen: Ten eerste zei de regering dat de voorgestelde huurovereenkomst van 99 jaar zou worden gewijzigd in een leaseovereenkomst van 70 jaar in overeenstemming met de bestaande wetgeving. Niet veel later, toen dat de situatie niet kalmeerde, kondigde de regering een uitstel van de maatregelen aan, ten minste tot oktober.

Als anonieme post verscheen 16-6-2018 in Insurgent Notes.

Nawoord van Arbeidersstemmen

Blijkbaar is het proletariaat in Vietnam in staat om zich in de strijd ten minste gedeeltelijk van nationalistische invloeden te bevrijden. Deze tendens wordt duidelijk ondersteund door het verworven inzicht dat de ‘eigen’ Vietnamese staat de arbeidersklasse het zwijgen oplegt, de uitbuiting van arbeiders door het nationale en het internationale kapitaal faciliteert en hen met geweld onderdrukt als de arbeiders zich daartegen verzetten. Deze beweging kan een proletarisch internationalistische richting inslaan als de arbeiders hun klassebelangen rond lonen, arbeidsomstandigheden en sociale voorzieningen verder tot uitdrukking brengen op basis van het inzicht dat het kapitaal overal in de wereld de goedkoopste arbeidswaar zoekt, van Noord-Amerika en Europa naar India en China, van China, Japan, Korea en Taiwan naar Vietnam, Cambodja en Birma.

Deze zoektocht van het kapitaal naar de goedkoopste arbeidswaar loopt op zijn eind en daarom richt elk nationaal kapitaal zich op oorlogen om zich te ‘verdedigen’ tegen concurrerende kapitalen. Maar de beste verdediging is de aanval, de mooie woorden van de ‘verdediging’ dienen om de onderdrukten en uitgebuiten hun ‘eigen’ onderdrukkers en uitbuiters te doen ondersteunen. Dit speelt momenteel in Vietnam. In de oorlog sluiten rovers zich aaneen tot bendes, vrijwillig of gedwongen. Het kleine roversregime van Vietnam staat onder zware druk van het grote roversregime van China om zich te onderwerpen als vazalstaat. Delen van de partij in Vietnam zijn meer pro-Chinees, andere meer anti-Chinees. De arbeiders in Vietnam of China hebben er geen belang bij om zich aan te sluiten bij het nationalisme van hun onderdrukkers. De arbeiders van de wereld hebben geen interesse in de oorlog tussen hun onderdrukkers voor de winsten die zij hun uitgebuiten afgewurgd hebben. “De arbeiders hebben geen vaderland”.

  • Weg met het imperialisme van de grote rovers, China-Rusland en de VS.
  • Weg met het imperialisme van de kleine rovers, hun vazallen en bondgenoten, van Birma tot Vietnam.
  • Lang leve de strijd van de arbeidersklasse van de wereld tegen alle staten, alle macht aan de arbeidersraden, voor een wereld zonder oorlog en uitbuiting.

Arbeidersstemmen, 17-6-2018

English language version.

Zie analyse in Chuang.

Recente strijd in Vietnam

Limburgse bouwvakkers 1969

De zomer van 1969 beloofde extra lang te worden. Ik had mijn eindexamen behaald zonder herexamen te hoeven doen. Zelfs Cum Laude. Ik vervloekte mezelf dat ik blijkbaar teveel mijn best had gedaan. Ik had alles op alles gezet om mijn kleinburgelijke ouderlijke huis eindelijk te kunnen verlaten om te gaan studeren. De kamer in Nijmegen kwam pas eind augustus vrij. Ik kon natuurlijk een vakantiebaantje krijgen op het kantoor waar mijn vader werkte. Ik bedankte er voor om net als vorige zomer de hele dag binnen te zitten ponskaarten controleren en eindeloos bedragen op te tellen met een ratelende rekenmachine. Het ergste waren de stomme praatjes van de kantoorslaven.

Drie jaar geleden zou ik onder invloed van provo mijn collega’s op kantoor nog ‘klootjesvolk’ hebben genoemd. Vele van mijn leeftijdsgenoten zetten zich af tegen het conformisme van onze ouders, tegen de consumptiemaatschappij, tegen de Vietnamoorlog en de dreiging van een kernoorlog. De naoorlogse generatie wilde een ander leven, in een andere maatschappij, maar zag niet hoe dit bereikt zou kunnen worden. Het proletariaat had afgedaan, het provotariaat zou als bende desperado’s een laatste poging wagen. Ik had nog niet geleerd in deze schijnradikale ideologie kleinburgelijke onmacht te herkennen. Maar toen veranderde de situatie door protesten van bouwvakkers tegen korting op hun vakantiegeld door de vakbond. Door een gerucht dat één van hen tijdens een manifestatie door de politie was gedood, sloegen de protesten om in een ouderwets Amsterdams arbeidersoproer. De Telegraaf schreef dat de omgekomen bouwvakker was geraakt door een steen die andere bouwvakkers hadden gegooid. Het gebouw van de Telegraaf werd daarop belegerd en woedende arbeiders rolden manshoge rollen krantenpapier over straat. Daarna zette Mei 1968 in Frankrijk voor mijn generatie de arbeidersklasse definitief weer op de kaart.

urn-gvn-ANP01-12981380-large
AMSTERDAM-BOUWVAKKERSOPROER-VERNIELINGEN
Maker
fotograaf:
fotograaf:

Lees verder “Limburgse bouwvakkers 1969”

Limburgse bouwvakkers 1969

Discussie: klassestrijd tegen imperialistische oorlog

Masereel von schwarz zu weissBelangstellenden wijzen we op een gezamenlijke studie- en discussiebijeenkomst van Arbeidersstemmen en het ‘Free Retriever’ project over:

De huidige uitbreiding van inter-imperialistische oorlogen en de mogelijkheden van arbeidersstrijd om deze tendens te keren.

Voorbereidende artikelen:

Formeert Duitsland een anti-Amerikaans blok?

Masereel die Passion eines Menschen

Proletarisch internationalisme en de oorlog in Syrië, deel 1 en 2

Voor verdere proletarisch-internationalistische stellingnames en de discussie daartussen, verwijzen we naar de in deze artikelen genoemde teksten.

Vrijdagmiddag 29 juni 2018.

Reserveren uiterlijk 22 juni verplicht.

Mail FredoCorvo@gmail.com en je ontvangt precieze tijden en het adres (Utrecht).

 

Discussie: klassestrijd tegen imperialistische oorlog

Formeert Duitsland een anti-Amerikaans blok?

merkel-entrega-el-premio-carlomagno-a-macron-300x225
Merkel reikt Macron de ‘Karlspreis’ uit, symbool van het Europese imperialisme

Door Nuevo Curso / 17 mei 2018

Zijn we op weg naar een polarisatie van het imperialistische conflict tussen de VS en Europa? Wat kan het betekenen wanneer de tendensen richting oorlog en chaos aantonen dat het kapitalisme een steeds meer gewelddadige bedreiging voor de hele mensheid vormt?

Dat is belangrijk. Zeer belangrijk. We weten dat alleen de zelfstandige reactie van de arbeiders een algemene oorlog kan stoppen. En we weten dat onze klasse van Jerada tot Teheran, van Parijs tot Charleston begint te ontwaken en opnieuw de grote vragen stelt die moeten worden beantwoord om tot een ​​zelfstandig politiek subject te worden. Lees verder “Formeert Duitsland een anti-Amerikaans blok?”

Formeert Duitsland een anti-Amerikaans blok?

ICGL: De Amerikaanse terugtrekking uit de nucleaire deal met Iran: een stap op weg naar de algemene imperialistische oorlog

israel-attack-on-syria

Het besluit van Trump om een ​​einde te maken aan het nucleaire verdrag met Iran is een belangrijke stap in de ontwikkeling van de ‘internationale betrekkingen’, dat wil zeggen, de imperialistische rivaliteiten. De gevolgen zijn niet alleen het risico van een onmiddellijke uitbreiding van oorlogen in het Midden-Oosten, wat meteen werd bevestigd door de directe confrontatie tussen de Iraanse en Israëlische strijdkrachten in de nacht van 9 op 10 mei. Maar bovenal [het risico] van de versnelde escalatie van de spanningen tussen de grote imperialistische machten en de toenemende verscherping van centrale imperialistische polarisatie tussen de Verenigde Staten en het vasteland van Europa. Het is een waar ultimatum dat de Amerikaanse bourgeoisie alle rivalen stelt … en vooral de Europeanen. De Amerikaanse ambassadeur in Duitsland zei meteen: “Duitse bedrijven die zaken doen in Iran, moeten onmiddellijk hun handel stopzetten!” (Geciteerd in Der Spiegel van 9 mei). Lees verder “ICGL: De Amerikaanse terugtrekking uit de nucleaire deal met Iran: een stap op weg naar de algemene imperialistische oorlog”

ICGL: De Amerikaanse terugtrekking uit de nucleaire deal met Iran: een stap op weg naar de algemene imperialistische oorlog