Proletarisch internationalisme en de oorlog in Syrië, deel 2

Een anti-kritiek door Fredo Corvo

Deel 2

Hoe kunnen we een einde maken aan de imperialistische conflicten in het Midden Oosten?

In het voorafgaande1 deel ben ik ingegaan op het gevoel van onmacht dat de meeste arbeiders overvalt bij het zien van de hartverscheurende beelden van de inter-imperialistische botsingen in Syrië. Velen zien ook dat de oorlogen zich uitbreiden en dat zij het volgende slachtoffer kunnen zijn. Daarmee is een belangrijk uitgangspunt voor daadwerkelijke solidariteit gegeven namelijk de strijd van arbeiders, ook die in uniform, tegen ‘de vijand in eigen land’ (Liebknecht) waarvan we de mogelijkheden hier nader onderzoeken.

Op een belangrijk punt zie ik overeenkomsten met de door CPRSJ en IHMO geplaatste kritieken2. Sethness merkt in de laatste alinea van zijn kritiek op dat hij het “ironisch genoeg” eens is met mijn opmerking dat pas een einde zal komen aan de oorlogen in het Midden Oosten wanneer de arbeidersstrijd boven het niveau van de stakingen en demonstraties in Iran rond de jaarwisseling 2017-2018 uit komt. Hij is het “in abstracto” met mijn opmerking eens en meent mijn standpunt aan te vullen door te zeggen dat het niet slechts aan de Koerdische arbeiders is om strijd te voeren, maar aan alle arbeiders in de gehele regio, en zelfs over de hele wereld, gezien de globale aard van het imperialisme. Wie de moeite neemt om mijn artikel te lezen kan zien dat dit in mijn artikel al naar voren kwam. Maar goed, we zijn het dus eens over het doorslaggevende belang van arbeidersstrijd om een einde te maken aan het imperialisme. Ik heb ook aangegeven dat deze strijd zich ontwikkelt van een strijd tegen de gevolgen van de crisis en van de oorlog, via uitbreiding over de verdelingen van de arbeidersklasse in verschillende naties, talen, godsdiensten en met name nationale grenzen heen. Door uitbreiding van hun strijd zijn de arbeiders in staat doelen op een hoger niveau te stellen, om zich tegen de oorlog te verklaren. Dit alles hebben we in Iran in aanzet zien gebeuren, uitgaande van stakingen om ‘economische’ eisen in Koerdisch Irak die zich uitbreidden naar bedrijven in Iran en die tenslotte werkloze arbeiders in talloze steden op straat bracht met leuzen tegen alle fracties van het regime en uiteindelijk tegen de oorlogen waaraan Iran deelneemt.  Lees verder “Proletarisch internationalisme en de oorlog in Syrië, deel 2”

Advertenties
Proletarisch internationalisme en de oorlog in Syrië, deel 2

Proletarisch internationalisme en de oorlog in Syrië, deel 1

USA-English version

Een anti-kritiek van Fredo Corvo

Deel 1

De strijd om ‘Rojava’ als deel van de inter-imperialistische slachtpartijen

Bijna dagelijks verschijnen op TV hartverscheurende beelden van de verschrikkingen voor de burgerbevolking als gevolg van de botsingen in Syrië tussen verschillende imperialistische machten. Net als in twee wereldoorlogen en tijdens de Koude Oorlog in de talloze conflicten die de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie indirect met elkaar uitvochten via door hen gesteunde terreurregimes en nationale ‘bevrijdings’-bewegingen, is de burgerbevolking het weerloze slachtoffer. Naar het model van het massale bloedvergieten dat het kolonialisme onder de inheemse bevolking aanrichtte, zijn deze slachtpartijen onder weerloze burgers een geliefd strijdmiddel in de inmiddels ruim 100 jaar aandurende inter-imperialistische oorlogen tussen de imperialistische rovers onderling.  Lees verder “Proletarisch internationalisme en de oorlog in Syrië, deel 1”

Proletarisch internationalisme en de oorlog in Syrië, deel 1

Marx bezoekt Foxconn

mf7Op de Chuang-website verscheen de Engelse vertaling van een stripverhaal dat onlangs werd verspreid onder werkers in de elektronica in de Pearl River Delta. In de strip mengt Marx zich onder de arbeiders van Foxconn en vraagt ​​zich af wat er in 199 jaar na zijn geboortedag is veranderd.

Hier volgt de vertaling van het beleidende commentaar door Victor Grant. Lees verder “Marx bezoekt Foxconn”

Marx bezoekt Foxconn

China: Is het protest van de arbeiders bij Volkswagen beëindigd?

DoubleStandardsRiceBowl@VW
Ongelijke beloning voor werknemers in vaste dienst en uitzendwerkers bij VW-China

English original:  Has the Workers’ Protest at FAW-VW Ended?

Door Xia Nü

Einde van 2017 leek het een jaar oude protest van uitzendkrachten voor gelijke beloning bij de Changchun-fabriek van FAW-VW te zijn afgelopen. Op 21 december bood FAW-VW plotseling alle uitzendkrachten vijfjarige contracten aan, waarbij als voorwaarde werd gesteld dat werknemers zouden verklaren dat alle beloningskwesties tijdens hun dienstverband via het uitzendbureau waren opgelost. (1) Voor degenen die deze zaak sinds 2016 hebben gevolgd  blijven vragen over: Hebben alle werknemers het contract geaccepteerd? Hebben ze allemaal de eis tot compensatie opgegeven? Heeft FAW-VW deze keer andere concessies gedaan? Zijn er juridische procedures in behandeling? Voor antwoorden op deze vragen moeten we terugblikken op de protesten en de daaropvolgende veranderingen. [Zie VW-China “De Duitsers laat het koud. We moeten zelf strijd voeren!”; vertaler]

Er waren ongeveer 3500 uitzendkrachten werkzaam in de FAW-VW’s fabriek in Changchun toen het protest begon. Van hen namen 1.028 openlijk deel aan het collectieve protest, wat betekent dat ze de verklaring hebben ondertekend om een juridische procedure tegen het bedrijf te starten. Sommigen van hen namen ook deel aan een demonstratie buiten de fabriek. Meer dan 2000 uitzendkrachten namen niet deel aan het protest, maar hadden er wel voordeel van. Er werden verschillende maatregelen genomen tegen de protestactie van de arbeiders: het posten van werknemers op sociale media werd geblokkeerd en het management werkte samen met de politie om vertegenwoordigers van werknemers te criminaliseren. Naast deze acties om het protest te ondermijnen, lanceerde FAW-VW twee rondes van werving van tijdelijke werkkrachten. Dit markeerde een belangrijke verschuiving in de strijd.

Lees verder “China: Is het protest van de arbeiders bij Volkswagen beëindigd?”

China: Is het protest van de arbeiders bij Volkswagen beëindigd?

Iran: de strijd tussen burgerlijke fracties is een gevaar voor de arbeidersklasse

English original Iran: the struggle between bourgeois cliques is a danger for the working class 17-1-2018

Qaseem Soleimani on Newsweek
Qaseem Soleimani, zijn affiche werd tijdens de demonstraties in Iran van de muur gescheurd in protest tegen Iran’s oorlogsdeelname

Zoals we in ons artikel ‘Demonstraties in Iran, sterke punten en grenzen van de beweging‘ laten zien, hoewel er veelbelovende tekenen zijn van veerkracht van de arbeidersklasse, is er sprake van een zeer reëel gevaar, niet alleen van bloedige repressie, maar ook van manipulatie van de volkswoede door de verschillende fracties van de heersende klasse. Het oude conflict tussen “hervormers” en “hardliners” binnen de “Islamitische Republiek” is een nieuwe fase ingegaan. Lees verder “Iran: de strijd tussen burgerlijke fracties is een gevaar voor de arbeidersklasse”

Iran: de strijd tussen burgerlijke fracties is een gevaar voor de arbeidersklasse

Waarom loopt de beweging in Iran af?

Actualisering door Nuevo Curso, 3 januari 2018.

Sinds delen van het Internet in Iran door het regime zijn afgesloten ontvangen we slechts informatie van persbureaus. We weten niet echt wat de situatie is in Iran. Informatie van persbureaus is te wantrouwen. Bijvoorbeeld de bewering van het officiële Iraanse persbureau – overgenomen door Westerse persbureaus – dat politiebureaus en kazernes door demonstranten aangevallen zouden zijn met het doel om zich te bewapenen. Het regime zou wel echt stom zijn om dit bericht te verspreiden wanneer de arbeidersklasse werkelijk in staat is zich op massale schaal te bewapenen om zich te verdedigen tegen de repressie door ordetroepen en het leger. Dit bericht lijkt ons eerder een provocatie. Optimistisch zijn we dus allerminst, maar het is wel zeker dat belangrijke gebeurtenissen in Iran – repressie, of strijd – voor het oog van de wereld worden verborgen.

In de hier volgende tekst van de groep Nuevo Curso wordt herhaaldelijk gesproken van het ontbreken van ‘coordinadoras’ in Iran. Dit hebben we vertaald met ‘coördinaties’.  In de radencommunistische traditie kennen we deze organisatievorm als ‘regionale stakingscomités van direct gekozen en herkiesbare afgevaardigden’. De tekst verzet zich met beroep op Rosa Luxemburg tegen een anarchistische technische visie op het vraagstuk van de organisatie van de massastaking, die na 1905 trouwens gedeeld werd door het … reformisme. Met evenveel recht zou men kunnen beweren dat het hameren op ‘coördinaties’ of ‘stakingscomités’ ook getuigt van een technische visie, wanneer Nuevo Curso niet ook de achterliggende kwestie van het klassebewustzijn aan de orde zou stellen.

Hopelijk levert onderstaande tekst een bijdrage aan het klassebewustzijn door tegenwicht te bieden tegen de verdraaiingen in de massamedia, in aansluiting op uitlatingen van de Iraanse burgerlijke oppositie in ballingschap. In de media wordt de beweging in Iran afgeschilderd als verzet tegen een economie die … niet voldoende geliberaliseerd is, tegen een regime dat niet … voldoende democratisch is, en zelfs dat beter geïsoleerd kan worden op de wijze die Trump wenst. Kortom in Nederland hebben ‘we’ het beter. Dat de protesten en stakingen van arbeiders in Iran (en Irak!) ook gericht zijn tegen de oorlogen in het Midden-Oosten wordt angstvallig verzwegen. Nederland neemt immers ook deel aan deze oorlogen, zoals het recente sturen van F-16’s bewijst, overigens met steun van alle politieke partijen, waarvan ook de linkse het woord ‘arbeidersklasse’ al lang niet meer over de lippen krijgen.

Fredo Corvo, 4-1-2018

Lees verder “Waarom loopt de beweging in Iran af?”

Waarom loopt de beweging in Iran af?

De arbeidersklasse ontwaakt: bewegingen in het Nabije Oosten, van Iraaks Koerdistan tot Iran

29-30 december 2017 / NUEVO CORSO. Actuele beelden:

https://www.youtube.com/watch?v=5OFz8ikphnU&w=762&h=425

Boven: de beelden zijn van een demonstratie op 30 december in Shiraz. De demonstranten roepen “Dictatuur, je moet je schamen en oprotten, het land met rust laten en wegwezen”. Ze hebben ook “Weg met gardisten” geroepen en de foto van de hoogste militair van de gardisten (Gjadem Seimani, hij was actief in Syrië) in brand gestoken. Ze roepen de ordediensten op om zich aan te sluiten bij demonstranten en willen dat ze solidariteit met de demonstranten betuigen.


Sinds kort berichten de massamedia over de onlusten in Iran. Daarbij halen bijvoorbeeld De Volkskrant en de NOS vooral persberichten van het Iraanse regime aan. Doodgezwegen worden:

  1. het arbeiderskarakter van de beweging,

  2. het feit dat niet alleen het regime wordt aangevallen, maar ook de oppositionele fracties van het islamische regime (1),

  3. de kwestie van de Iraanse oorlogsdeelname aan verschillende regionale conflicten (Syrië, Libanon en Jemen) en

  4. het begin van de beweging in iraaks Koerdistan, wat de beweging een internationaal karakter geeft.

Zonder te beweren dat deze beweging op hetzelfde niveau staat, herinneren we er aan dat de burgerlijke pers destijds op dezelfde manier berichtte over de proletarische revoluties van 1905 en 1917 in Rusland.

Het is typerend dat het regime in Iran de eisen van werkende arbeiders “niet onredelijk” noemt. Dit kan er op wijzen dat de stakingen van arbeiders doorgaan en de ruggengraat van de beweging vormen. Het regime hoopt de werkende arbeiders nog in te palmen. Aan de andere kant heeft het regime de beruchte hulppolitie Basidji afgestuurd op de jonge proletariërs die in alle arbeiderscentra op straat protesteren en discussiëren. De Basidji zijn een van de meest beruchte en gewelddadige ordediensten die meestaal wordt gebruikt als het regime echt hard wil optreden. Het zijn huurlingen die voor geld of uit ook Islamitische motieven heel ver kunnen gaan in hun repressie. Ze zijn bijzonder agressief en ook meestal afkomstig van uiterst religieuze en/of arme families, soms uit het lompenproletariaat. Op vele video’s is te zien dat de Basidji op brommers en scooters op demonstraties afrijden, …. zonder succes! (2)

Om het arbeiderskarakter van de beweging te verdonkeremanen, suggereren zowel het regime als de westerse ‘democratische’ media dat het gaat om een interne fractiestrijd binnen het regime of buitenlandse inmenging, of zelfs dat Islamistische Staat er achter zit. Trump werkt met een tweet hieraan mee en geeft het regime de kans de anti-Amerikaanse kaart uit te spelen.

We zullen op dit blog de ontwikkelingen nauwlettend volgen en we hopen binnenkort een meer diepgaande analyse te plaatsen dan nu in de haast mogelijk is.

Onderstaande tekst en de tweets tussendoor zijn ontleend aan het Spaanse forum Nuevo Curso en is met onze gebrekkige kennis van het Spaans vertaald. De koppen zijn van onze kant.

Fredo Corvo, 31 december 2017.

Lees verder “De arbeidersklasse ontwaakt: bewegingen in het Nabije Oosten, van Iraaks Koerdistan tot Iran”

De arbeidersklasse ontwaakt: bewegingen in het Nabije Oosten, van Iraaks Koerdistan tot Iran