Naar een internationale bijeenkomst in Koerdistan

People shout slogans during a protest near the main provincial government building in Basra

Gezien de uitbreiding van de oorlog in het Midden-Oosten en de nieuwe Iraans-Iraakse revolutionaire golven / Militanten in Koerdistan, Irak

Kameraden,

In de afgelopen decennia splijt de kapitalistische maatschappij als geheel zich steeds meer in twee grote vijandige kampen die rechtstreeks tegenover elkaar staan: Bourgeoisie en Proletariaat. Ons tijdperk, het tijdperk van de verergering van de wereldwijde industriële en commerciële crisis en daarmee van toenemende klassenstrijd over de hele wereld, heeft al verschillende stadia van ontwikkeling doorlopen, waardoor het proletariaat zijn eerste fase van de geïsoleerde en sporadische verschijnselen heeft overschreden. De groei van de klassenstrijd zal meer en meer een steeds meer internationale vorm aannemen. En ondanks de kapitalistische oorlog in het Midden-Oosten en nieuwe pogingen van het wereldkapitalisme om de omvang van de oorlog uit te breiden onder het voorwendsel de kernwapens van Iran uit te schakelen, heeft het proletariaat van dit gebied zich aangesloten bij de huidige internationale golf van klassenstrijd. De stakingen en demonstraties in Iran hebben zich uitgebreid over 249 steden in alle 31 provincies van Iran. Deze revolutionaire golven waren in Iran nog niet afgelopen, toen het proletariaat in Irak in dit historische strijdperk betrad.

Lees verder “Naar een internationale bijeenkomst in Koerdistan”

Advertenties
Naar een internationale bijeenkomst in Koerdistan

Syrië en internationale solidariteit

photography-23-02-2018Ghouta
Nasleep van een luchtaanval, Oost Ghouta, 23 februari 2018. Foto: https://creativememory.org.

English original 

Uit de maart-april 2018 editie van News & Letters, door Gerry Emmett

Terwijl dit wordt geschreven, vallen gevechtsvliegtuigen van de Russische en van de Bashar al-Assad regering de arbeidersbuurten van Oost-Ghouta aan nabij Damascus, die zich sinds het begin van de Syrische revolutie heldhaftig hebben verzet.

In aanvallen die medio februari zijn geïntensiveerd, heeft de Syrische Civiele Verdediging meer dan 674 gedode mensen geteld – waaronder een aantal van hun eigen vrijwilligers waarop ook gericht geschoten wordt – en duizenden gewonden.

De foto’s van gewonde en stervende burgers, van vermoorde kinderen hebben het geweten van miljoenen mensen over de hele wereld geraakt. Onophoudelijke aanvallen op gezondheids- en reddingswerkers hebben de fascistische essentie van het Assadisme en de Russische en Iraanse regimes die dit ondersteunen, aan de orde gesteld. Lees verder “Syrië en internationale solidariteit”

Syrië en internationale solidariteit

Is het verdedigen van Afrin proletarisch internationalisme?

De Turkse inval in Syrië met het openlijk verklaarde doel om de Koerdische YPG te verdrijven van de Turkse grens, heeft geleid tot allerlei reacties van organisaties die zich beroepen op anarchisme, socialisme of communisme. Over het algemeen wordt de Turkse inval veroordeeld en worden ‘de Koerden’ verdedigd. De bekende links-burgerlijke groepen hebben gereageerd volgens de schema’s die zij al decennia lang hanteren om te kiezen aan welke kant van het oorlogsfront ze zullen deelnemen aan de imperialistische slachtpartijen. Dat is niets nieuws. Maar in dit geval van de Turkse invasie in Syrië, zien we dat groepen en individuen die zich oriënteren op de Communistische Linkerzijde1 worden beïnvloed door links-burgerlijke stellingnames. Zelfs groepen die in de Tweede Wereldoorlog het proletarisch internationalisme verdedigden, hebben nu moeite om het standpunt van de arbeidersstrijd tegen de imperialistische oorlog duidelijk naar voren te brengen. Dat heeft – zoals we zullen zien – gedeeltelijk te maken met een microscopische visie op Rojava, de microkosmos van het veronderstelde ‘socialisme in één provincie’.

Rostock1
Beelden van een demonstratie in Rostock, Duitsland

Rostock2

Rostock3

Lees verder “Is het verdedigen van Afrin proletarisch internationalisme?”

Is het verdedigen van Afrin proletarisch internationalisme?

Begint Turkije een wereldoorlog?

turkey_kurds-1_21_18-afp-2-400x257

Vertaald uit het Spaans:  ¿Está iniciando Turquía una guerra mundial? Nuevo Curso 25-1-2018

2018 begon met de aankondiging door de VS van de oprichting van een “veiligheidszone” aan de Syrisch-Turkse grens op basis van Koerdische YPG-PKK-strijders … die de te verwachten Turkse militaire inzet versnelde. In 1984 opende de PKK een wrede oorlog tegen de Turkse staat. De moordpartijen en misdaden tegen de menselijkheid door beide partijen hebben het leven gekost van 25.000 tot 30.000 mensen, velen van hen, vooral in de eerste tien jaar, Koerdische boeren van het platteland en Koerdische politici uit de stedelijke gebieden, die niet de overheersing accepteerden door Ocalans nieuwe macht en de opbouw van zijn persoonlijkheidscultus. In de loop van de tijd wordt de PKK in verschillende stadia ondersteund door de buren en rivalen van Turkije, door de vestiging van militaire kampen en bases in Syrië door de vader van de huidige al-Assad en door het Iran van de ayatollahs. De PKK, die al jarenlang werd gefinancierd door leiding te geven aan de heroïneverkoop naar Europa, werd een bondgenoot van zowel China als Kadaffi, de IRA en het Lichtend Pad. Kortom, de PKK was het waard om een ​​gebied in Turkije te vestigen, en alles was het de PKK waard om de Ottomaanse reus te destabiliseren. Daarom zijn vanuit het perspectief van de Turkse staat gezien, de Amerikaanse stappen vandaag hetzelfde als de manier waarop de Spaanse regering deze zou zien wanneer na een burgeroorlog in Frankrijk, de Verenigde Staten zouden besluiten om ter “beveiliging van de grens” [van bondgenoot Spanje] aan de Franse kant van de Atlantische Pyreneeën 3.000 ETA-strijders in te zetten*). Lees verder “Begint Turkije een wereldoorlog?”

Begint Turkije een wereldoorlog?

Turkije-Nederland: zowel Rutte als Erdogan profiteren ten koste van de arbeiders

erdogan-rutte-ortak-basin-toplantisi-4069511_8667_o

English language version on Libcom.org.

Zowel Turkije als Nederland hebben uit binnenlandse politieke overwegingen een populistische kaart gespeeld. En wel om electorale redenen en in een poging om hun staat te versterken. Het kleine Nederland maneuvreerde in het verleden gewiekst  tussen grootmachten om zijn imperialistische belangen te beschermen. De laatste jaren is het regel dat het voorbeeld van het grote Duitsland van de regering Merkel wordt gevolgd. Zo ook in dit geval: Duitsland verbood als eerste Turkse bijeenkomsten rond het referendum met Turkse bewindslieden. De Duitse bourgeoisie kon zich in dit geval echter niet tevreden stellen met het – waarschijnlijk geslaagde – oppoetsen van de SPD om een rechtspopulistische impasse te voorkomen. Berlijn wilde ook zorgen dat in Nederland Wilders de pas wordt afgesneden door een populistische opstelling van Den Haag tegenover Ankara. Lees verder “Turkije-Nederland: zowel Rutte als Erdogan profiteren ten koste van de arbeiders”

Turkije-Nederland: zowel Rutte als Erdogan profiteren ten koste van de arbeiders

Turkije: de Ottomaanse ambities van Erdogan

 

In de Nederlandse media is sinds de mislukte staatsgreep veel aandacht voor de daaropvolgende ‘zuiveringen’ in de rechterlijke macht, de politie, het leger, het onderwijs en onlangs in Erdogan’s eigen AK-partij. Over het algemeen onderstrepen de media dat in Nederland zoiets niet mogelijk is vanwege de ‘democratie’. En dat Turkije blijkbaar nog lang niet ‘rijp’ is voor toetreding tot de Europese Unie. Maar geïnteresseerde arbeiders herinneren zich vast dat in het uiterst democratische Frankrijk, respectabel lid van de EU, voortdurend de noodtoestand wordt verlengd, waarmee manifestaties worden verboden en stakingen belemmerd. In Turkije is inderdaad meer aan de hand. Onder leiding van Erdogan zwenkt dit belangrijke NAVO-land heen en weer tussen allerlei bondgenootschappen.

 turkey-iran-pipelines

Erdogan hoopt met veranderende allianties te ontsnappen aan de economische crisis en net als in de tijd van het Ottomaanse Rijk een belangrijke rol te spelen in de regio. Op de achtergrond worden voorbereidingen getroffen voor een derde wereldoorlog, tussen een Russisch-Chinees blok en een Amerikaans blok. Beide blokken zijn nog in aanbouw – voortdurend belemmerd door het uiteenvallen van bondgenootschappen en zelfs van landen. De positie van Europa staat m.i. nog niet vast. Daarmee zijn de zwenkingen in de Turkse buitenlandse politiek ook van belang voor het begrijpen van de spanningen tussen de Europese landen over een gezamenlijke buitenlandse politiek. Lees verder “Turkije: de Ottomaanse ambities van Erdogan”

Turkije: de Ottomaanse ambities van Erdogan

Bomaanslag Gaziantep

De gruwelijk bomaanslag in het Turkse Gaziantep, op wat waarschijnlijk een Koerdische bruiloft was, is het zoveelste voorbeeld van een soort van imperialistische gruwelijkheden die nu vooral burgerslachtoffers maken buiten de directe oorlogsgebieden. Mijn gedachten gaan allereerst uit naar de slachtoffers, waaronder vele kinderen. Met name individuele terroristen worden ingezet als strijd-‘middel’ – in dit geval zelf een kind, naast dader ook slachtoffer van deze afschuwelijke oorlog.

Gaziantep

Individueel terrorisme in onze tijd

Lees verder “Bomaanslag Gaziantep”

Bomaanslag Gaziantep