Begint Turkije een wereldoorlog?

turkey_kurds-1_21_18-afp-2-400x257

Vertaald uit het Spaans:  ¿Está iniciando Turquía una guerra mundial? Nuevo Curso 25-1-2018

2018 begon met de aankondiging door de VS van de oprichting van een “veiligheidszone” aan de Syrisch-Turkse grens op basis van Koerdische YPG-PKK-strijders … die de te verwachten Turkse militaire inzet versnelde. In 1984 opende de PKK een wrede oorlog tegen de Turkse staat. De moordpartijen en misdaden tegen de menselijkheid door beide partijen hebben het leven gekost van 25.000 tot 30.000 mensen, velen van hen, vooral in de eerste tien jaar, Koerdische boeren van het platteland en Koerdische politici uit de stedelijke gebieden, die niet de overheersing accepteerden door Ocalans nieuwe macht en de opbouw van zijn persoonlijkheidscultus. In de loop van de tijd wordt de PKK in verschillende stadia ondersteund door de buren en rivalen van Turkije, door de vestiging van militaire kampen en bases in Syrië door de vader van de huidige al-Assad en door het Iran van de ayatollahs. De PKK, die al jarenlang werd gefinancierd door leiding te geven aan de heroïneverkoop naar Europa, werd een bondgenoot van zowel China als Kadaffi, de IRA en het Lichtend Pad. Kortom, de PKK was het waard om een ​​gebied in Turkije te vestigen, en alles was het de PKK waard om de Ottomaanse reus te destabiliseren. Daarom zijn vanuit het perspectief van de Turkse staat gezien, de Amerikaanse stappen vandaag hetzelfde als de manier waarop de Spaanse regering deze zou zien wanneer na een burgeroorlog in Frankrijk, de Verenigde Staten zouden besluiten om ter “beveiliging van de grens” [van bondgenoot Spanje] aan de Franse kant van de Atlantische Pyreneeën 3.000 ETA-strijders in te zetten*). Lees verder “Begint Turkije een wereldoorlog?”

Advertenties
Begint Turkije een wereldoorlog?

Turkije-Nederland: zowel Rutte als Erdogan profiteren ten koste van de arbeiders

erdogan-rutte-ortak-basin-toplantisi-4069511_8667_o

English language version on Libcom.org.

Zowel Turkije als Nederland hebben uit binnenlandse politieke overwegingen een populistische kaart gespeeld. En wel om electorale redenen en in een poging om hun staat te versterken. Het kleine Nederland maneuvreerde in het verleden gewiekst  tussen grootmachten om zijn imperialistische belangen te beschermen. De laatste jaren is het regel dat het voorbeeld van het grote Duitsland van de regering Merkel wordt gevolgd. Zo ook in dit geval: Duitsland verbood als eerste Turkse bijeenkomsten rond het referendum met Turkse bewindslieden. De Duitse bourgeoisie kon zich in dit geval echter niet tevreden stellen met het – waarschijnlijk geslaagde – oppoetsen van de SPD om een rechtspopulistische impasse te voorkomen. Berlijn wilde ook zorgen dat in Nederland Wilders de pas wordt afgesneden door een populistische opstelling van Den Haag tegenover Ankara. Lees verder “Turkije-Nederland: zowel Rutte als Erdogan profiteren ten koste van de arbeiders”

Turkije-Nederland: zowel Rutte als Erdogan profiteren ten koste van de arbeiders

Turkije: de Ottomaanse ambities van Erdogan

 

In de Nederlandse media is sinds de mislukte staatsgreep veel aandacht voor de daaropvolgende ‘zuiveringen’ in de rechterlijke macht, de politie, het leger, het onderwijs en onlangs in Erdogan’s eigen AK-partij. Over het algemeen onderstrepen de media dat in Nederland zoiets niet mogelijk is vanwege de ‘democratie’. En dat Turkije blijkbaar nog lang niet ‘rijp’ is voor toetreding tot de Europese Unie. Maar geïnteresseerde arbeiders herinneren zich vast dat in het uiterst democratische Frankrijk, respectabel lid van de EU, voortdurend de noodtoestand wordt verlengd, waarmee manifestaties worden verboden en stakingen belemmerd. In Turkije is inderdaad meer aan de hand. Onder leiding van Erdogan zwenkt dit belangrijke NAVO-land heen en weer tussen allerlei bondgenootschappen.

 turkey-iran-pipelines

Erdogan hoopt met veranderende allianties te ontsnappen aan de economische crisis en net als in de tijd van het Ottomaanse Rijk een belangrijke rol te spelen in de regio. Op de achtergrond worden voorbereidingen getroffen voor een derde wereldoorlog, tussen een Russisch-Chinees blok en een Amerikaans blok. Beide blokken zijn nog in aanbouw – voortdurend belemmerd door het uiteenvallen van bondgenootschappen en zelfs van landen. De positie van Europa staat m.i. nog niet vast. Daarmee zijn de zwenkingen in de Turkse buitenlandse politiek ook van belang voor het begrijpen van de spanningen tussen de Europese landen over een gezamenlijke buitenlandse politiek. Lees verder “Turkije: de Ottomaanse ambities van Erdogan”

Turkije: de Ottomaanse ambities van Erdogan

Bomaanslag Gaziantep

De gruwelijk bomaanslag in het Turkse Gaziantep, op wat waarschijnlijk een Koerdische bruiloft was, is het zoveelste voorbeeld van een soort van imperialistische gruwelijkheden die nu vooral burgerslachtoffers maken buiten de directe oorlogsgebieden. Mijn gedachten gaan allereerst uit naar de slachtoffers, waaronder vele kinderen. Met name individuele terroristen worden ingezet als strijd-‘middel’ – in dit geval zelf een kind, naast dader ook slachtoffer van deze afschuwelijke oorlog.

Gaziantep

Individueel terrorisme in onze tijd

Lees verder “Bomaanslag Gaziantep”

Bomaanslag Gaziantep

Turkish Airlines

LogoTA

12-8-2016.

Lieve vader, lieve moeder,

Deze brief zullen jullie nooit lezen.
Misschien had ik ‘m al eerder moeten schrijven.
Al toen ik het benauwd begon te krijgen op ons kleine bovenwoninkje in de Zeeheldenbuurt waar we met zijn vijven opgepropt zaten.
Toch deed ik het niet.
Liever bleef ik op papier zwijgen om te praten met degene die me dit advies gaf.
Maar het bleef bij praten met haar.
De benauwdheid kwam terug wanneer ik probeerde te leren voor een tentamen.

Maar nu heeft het stilzwijgen me overtuigd.

Lees verder “Turkish Airlines”

Turkish Airlines

Nice: het barbarendom blijft, en Turkije: ook geen grap

We zouden kunnen beginnen te zeggen dat het Westen en Europa sterk verantwoordelijk zijn voor veel van de hedendaagse barbaarsheden.

aanslag Nice, coup Turkije

Maar misschien is het beter om te zeggen: terecht breekt het ons hart als wij westerlingen zien hoe burgers, mannen, vrouwen en veel kinderen worden verpletterd als mieren als resultaat van de barbaarse en moorddadige woede van een Frans-Tunesische man, die al dan niet uit jihadistische motieven een staat steunt die nog niet eens bestaat, en misschien wel nooit zal bestaan. De westerse wereld wanhoopt terecht tegenover zoveel brute verschrikkingen die, afgezien van de persoonlijke en collectieve tragedies, niets menselijks meer hebben. Maar herinneren we ons ook, en laten we ook treuren om al die vrouwen en kinderen die in het Midden-Oosten als vliegen werden gedood door luchtaanvallen door Amerikaanse, Franse, Engelse en Italiaanse drones. Lees verder “Nice: het barbarendom blijft, en Turkije: ook geen grap”

Nice: het barbarendom blijft, en Turkije: ook geen grap

Staatsgreep in Turkije – Volksmacht?

Het is soms moeilijk om het land waar je woont te herkennen als je het ziet door de spiegel van de media. Minder dan 48 uur geleden zag ik een massale demonstratie van de ‘macht van het volk’ om het land te redden van een militaire coup. Als ik me niet de explosies en de sonische knallen had herinnerd die het appartementencomplex waarin ik woon deden schudden, zou ik gezworen hebben dat het gebeurde in een land ver, ver weg.
Zeker was er op vrijdagavond een poging tot een militaire coup hier in Turkije, en zeker werd deze verslagen. Zoveel staat vast. Maar het hele verhaal van de ‘macht van het volk’ die de coupplegers verslaat, lijkt me het werk van het scheppen van een mythe. Weliswaar zijn sommige mensen de straat op gegaan, maar als je de gebeurtenissen op de binnenlandse en internationale media had gevolgd, zou je geneigd zijn om aan te nemen dat honderdduizenden burgers de straat op waren gestroomd, en hadden voorkomen dat de militairen de controle overnamen. De realiteit was in feite een beetje anders.

Lees verder “Staatsgreep in Turkije – Volksmacht?”

Staatsgreep in Turkije – Volksmacht?