Sluiten democratie dictatuur elkaar uit of vullen ze elkaar aan?

Een kritiek op Davis, ‘The Road to Anti-State, Anti-market Socialism’.

Op 10 juni, in “Defund the police” of anders? keken we terug op de draai die de beweging van protest en rellen tegen de politie repressie in de VS nam in de richting van hervormingen en verkiezingen. De belangrijkste analyse was:

  • Inspanningen in het verleden om de politie te hervormen zijn ondoeltreffend gebleken. Zelfs een radicale hervorming van de politie zal uiteindelijk alleen maar leiden tot een effectievere macht van de staat over proletarische buurten.
  • De politie was meer terughoudend in het gebruik van geweld; geweld was contraproductief gebleken.
  • De burgerlijke dictatuur moet zich achter de democratie verschuilen, vooral in het feitelijke begin van de economische depressie.
  • Op dat moment had de beweging in de VS haar grenzen bereikt. De beweging was niet in staat om leuzen en eisen naar voren te brengen die de belangen van het proletariaat tot uitdrukking brengen, maar accepteerde wat valse perspectieven zijn, die door het linkse deel van de staat naar voren werden gebracht.

Als perspectief voor de verdediging tegen repressie onderstreepte het artikel dat dit voor het proletariaat niet alleen een kwestie van geweld is. Als uitgebuite en onderdrukte klasse met een historisch perspectief hangt ze nog meer dan de historische achterhaalde kapitalistische klasse af van haar vermogen om zich te presenteren als vertegenwoordiger van de maatschappij en de mensheid als geheel.

Het artikel stelde als volgende stap het proletariaat voor om wie (al) werkloos zijn te organiseren in massabijeenkomsten op straat of in veroverde gebouwen, in gekozen en herroepbare werklozencomités, in massamarsen naar werkplekken waar ontslagen worden aangekondigd, en eenwording met de (nog) werkende proletariërs. Er zijn verschillende redenen waarom dit perspectief (nog) niet gerealiseerd is.

Op het niveau van de massa had de beweging haar grenzen bereikt. De politieterreur in proletarische buurten in flagrante schending van de ‘gelijkheid’ en ‘vrijheid’ die in de burgerlijke maatschappij zouden heersen, werd opgevat vanuit het perspectief van een ‘burger’ van alle klassen en niet vanuit dat van ‘vrije loonarbeiders’, in loondienst of werkloos, uitgebuit in arbeid met vaste contracten of onzeker, of in reserve gehouden voor de terugkeer van ‘volledige werkgelegenheid’ tijdens de veralgemeende imperialistische oorlog. Daarom heeft “Defund the police” niet “The Road to Anti-State, Anti-Market Socialism” geopend, maar een “citizen”-weg naar de lokale democratie, naar de keuze tussen Democraten en Republikeinen, voor of tegen Trump, en ten slotte de komende campagne voor de presidentsverkiezingen. Wie de straat op wilde, kreeg een symbolische strijd aangeboden, waarbij standbeelden werden bestormd.

Op het niveau van de communistische minderheden die zich radencommunisten noemen of die zich laten inspireren door de historische Duitse en Nederlandse communistische linkerzijde, konden we zien dat de meesten van hen hetzelfde handelden en dachten als de meeste anarchisten. Niet in staat om proletarische argumenten te vinden tegen de valse tegenstelling tussen racisme en interklasse-antiracisme, of simpelweg door zich aan te sluiten bij de linkse identitarisme, intersectionalisme en privilege-theorie, vielen ze ten prooi aan burgerlijk democratisme, waarbij ze zich verzetten tegen de democratie en dictatuur in de stijl van de Duitse radencommunist Otto Rühle in zijn laatste jaren.1)

The Road Yet Traveled. The Road to Anti-State, Anti-market Socialism

De volgende kritiek maakt gebruik van de kortgeleden herziene en aangevulde uitgave van Jim Davis’ The Road Yet Traveled. The Road to Anti-State, Anti-Market Socialism 2) voor zover het een voorbeeld is van het democratisme dat in het huidige radencommunisme heerst. Toen duidelijk werd dat Davis zijn tekst aan het herzien was, stuurde ik hem het eerste ontwerp van deze kritiek. Deze bleef helaas onbeantwoord, ook toen ik hem erop wees dat ik het ontwerp had gebruikt voor het bovengenoemde actualiteitsartikel over Defund the Police. Dit is een gemiste kans om eventuele misverstanden op te helderen, alvorens deze kritiek te publiceren.

Lees verder “Sluiten democratie dictatuur elkaar uit of vullen ze elkaar aan?”
Sluiten democratie dictatuur elkaar uit of vullen ze elkaar aan?

Zes teksten van/over Otto Rühle

Onlangs zijn voor het eerst in het nederlands vertaald:


Kritische kanttekeningen

Het belang van Otto Rühle voor het historische en tegenwoordige radencommunisme is niet te onderschatten. Hij speelde binnen de jonge Duitse communistische partij (KPD-S) een belangrijke rol in het verwoorden van de standpunten tegen vakbeweging en parlementarisme. Nadat de aanhangers van deze opvatting uit de partij werden gezet, ondanks het feit dat ze de meerderheid vormden, en ze vervolgens de partij KAPD vormden, gaf Rühle de aanstoot tot de anti-partijstroming AAU(E). Vanaf de jaren 1960 ontwikkelden onder andere Cajo Brendel en Henri Simon deze anti-partijfilosofie verder tot de opvatting dat elke activiteit van een politieke minderheid binnen de arbeidersklasse schadelijk is.

Lees verder “Zes teksten van/over Otto Rühle”
Zes teksten van/over Otto Rühle

Kritiek op een ‘oproep van Belarussische vakbondsleden’

Mensen steunen stakende arbeiders van Atlant, fabriek van huishoudelijke apparaten [Sergei Gapon/AFP]

Na het artikel van Battaglia Comunista, dat we hebben vertaald [in het Frans, zie Engelse versie: Belarus: Between Imperialist Feuds and Class Movements] en dat terecht de nadruk legde op het gevaar van de vorming van een basis-vakbond van het type Solidarnocz, publiceren we de vertaling uit het Russisch van deze oproep van de Belarussische vakbondsleden van 17 augustus 2020 [zie de Engels versie: To the communists and leftists of the world!].

Lees verder “Kritiek op een ‘oproep van Belarussische vakbondsleden’”
Kritiek op een ‘oproep van Belarussische vakbondsleden’

USA: “Defund the police” … of anders

“Defund the police” was de belangrijkste slogan in de afgelopen week. De burgemeesters van Los Angeles en San Francisco hebben aangekondigd dat ze op het budget van de politie zullen bezuinigen. In Minneapolis heeft een meerderheid van de gemeenteraad beloofd het politiekorps te ontmantelen en in plaats daarvan een nieuw systeem van openbare veiligheid van de grond af aan op te bouwen.

  • Waarom worden deze voorstellen door velen in de protestbeweging gesteund?
  • Om welke reden worden ze onderschreven door een deel van het politieke apparaat?
  • Wat zal het effect ervan zijn?
  • Hoe kunnen we ons verdedigen tegen politiegeweld?
Lees verder “USA: “Defund the police” … of anders”
USA: “Defund the police” … of anders

Over het scherm rolden …. (oproepen Dag van de Arbeid)

may1flags

1 Mei, Dag van de Arbeid, werd uitgeroepen door de oude arbeidersbeweging naar aanleiding van de stakingen en bloedige rellen in Chicago 1886 tijdens de strijd voor beperking van de arbeidsdag (Haymarket-affaire).
Sinds de parlementaire arbeiderspartijen en de vakbeweging ingegroeid zijn in de burgerlijke staat en ze het kapitaal verdedigen, is 1 Mei van een strijddag veranderd in een feestdag.
Bijna overal ter wereld is 1 Mei een verplichte ‘vrije’ dag.  Op 1 Mei vieren vakbeweging en burgerlijk links de inkapseling van de arbeiders in de loonarbeid en hun integratie in de staat.
In Nederland wordt burgerlijk-links vertegenwoordigd door de vakbeweging,  PvdA, Groen Links en SP, en geholpen door burgerlijk ultralinks (vele anarchisten, diverse trotskyistische groepjes en een enkele maoïstische splinter).

Dit jaar, onder het Covid-isolement dat de burgerlijke staat de arbeiders oplegt, wordt 1 Mei vooral digitaal gevierd. Hier volgen wat citaten uit 1 Mei-oproepen die verspreid zijn door revolutionaire groepen die het proletarisch-internationalisme trouw zijn gebleven. Ze beroepen zich alle op de Italiaanse Communistische Linkerzijde, die haar teksten graag concludeert met oproepen om de Partij opnieuw te vormen. Maar afgezien daarvan – Arbeidersstemmen deelt niet hun opvatting van de partij – zijn in deze oproepen interessante zaken te lezen. Lees verder “Over het scherm rolden …. (oproepen Dag van de Arbeid)”

Over het scherm rolden …. (oproepen Dag van de Arbeid)

Discussie over een oproep uit Rusland

We vervolgen hier de discussie over Een oproep uit Rusland tot vorming van een wereldwijd netwerk van belangstellenden voor radencommunisme en aanverwante stromingen. Eerst de reactie van Shraibman van 27 april, dan een antwoord van F.C. van 28-4-2020.

Lees verder “Discussie over een oproep uit Rusland”

Discussie over een oproep uit Rusland

Links in tijden van Corona

Corona

Het coronavirus maakt massaal slachtoffers onder de bevolking. Het stelsel van gezondheidszorg staat op instorten. De economie snelt in de richting van een recessie.

Waar staat ‘links’, in wat de meest ingrijpende crisis is die het globale kapitalisme sinds generaties treft? Heeft het een oplossing, een perspectief te bieden? Een kleine rondgang langs links Nederland. Lees verder “Links in tijden van Corona”

Links in tijden van Corona

Solidariteit met onderwijzers en verpleegkundigen in actie

personeel-nwz-voert-actie-RvB

Al te lang hebben onderwijzers, leraren en verpleegkundigen afgezien van stakingen. Ze wilden hun patiënten, leerlingen en scholieren niet schaden. Inmiddels is overduidelijk dat besturen en regering misbruik maken van het gebrek aan strijd. De lonen zijn achteruit gegaan vergeleken met andere sectoren. De werkdruk is enorm verzwaard. Door onaantrekkelijke arbeidsvoorwaarden is zo’n personeelsgebrek ontstaan dat de patiëntenzorg en het onderwijs te kort schieten. Lees verder “Solidariteit met onderwijzers en verpleegkundigen in actie”

Solidariteit met onderwijzers en verpleegkundigen in actie

100 jaar vrouwenkiesrecht en uitblijvende vrouwenbevrijding

Churchill aangevallen met een hondenzweep, Bristol, 1909: “Pak aan, namens de beledigde vrouwen van Engeland!” (Manchester Evening News, Mirrorpix)

In 2019 viert de bourgeoisie in meerdere landen dat 100 jaar geleden het vrouwenkiesrecht werd ingesteld. In Nederland gebeurt deze herdenking net als elders met nadruk op de zogenaamde democratische verworvenheden en de noodzaak van verdere gelijkstelling van mannen en vrouwen in de (burgerlijke) politiek en in de toppen van het bedrijfsleven, dus … binnen de heersende klasse. Gelijkheid voor de wet, is op papier gemakkelijk te regelen. Maar in werkelijkheid blijkt het kapitalisme een klassenmaatschappij waarin het kapitaal de overgrote meerderheid van de bevolking uitbuit en onderdrukt. Over werkloze en werkende arbeidsters en arbeiders gaat deze herdenking uiteraard niet.

100 jaar vrouwenkiesrecht en uitblijvende vrouwenbevrijding

In Soedan leiden interklassisme en democratie de revolte naar de nederlaag

Op maandag 3 juni heeft de Militaire Overgangsraad (CMT), het militaire orgaan dat momenteel over het land regeert, na het afsluiten van de elektriciteit in het centrum van Khartoem en het blokkeren van het internet, politie en paramilitaire commando’s gestuurd om de sit-in aan te vallen die al wekenlang voor het hoofdkwartier van het leger werd gehouden, en om de barricades te verwijderen die in verschillende buurten waren opgericht. Ziekenhuizen met gewonden zijn aangevallen door commando’s die gezondheidswerkers hebben belaagd, vrouwen hebben verkracht, enz. Ook in andere steden in het land kwamen militairen tussenbeide: Nuhood, Atbara, Port Soedan en andere steden in het land. Op het moment van schrijven bedraagt het nog voorlopige aantal slachtoffers in de hoofdstad 116 doden (inclusief de in de Nijl gevonden lichamen) en enkele honderden gewonden, en een onbekend aantal politici en activisten is gearresteerd of verdwenen.

Lees verder “In Soedan leiden interklassisme en democratie de revolte naar de nederlaag”

In Soedan leiden interklassisme en democratie de revolte naar de nederlaag

De zigzag-koers van het Duitse imperialisme

TOPSHOT-BELGIUM-EU-SUMMIT-POLITICS
Merkel, steeds meer in het nauw, of overwinning op Seehofer?

De politieke crisis die de Duitse bourgeoisie in haar greep houdt – op zijn minst sinds de verkiezingen van 2017 – roept vragen op hoe Duitsland reageert op spanningen in de wereld. In de huidige chaotische situatie kan geen sprake zijn van een definitieve analyse. Dit artikel beperkt zich noodgedwongen tot het aangeven van enkele hoofdlijnen. Ik zal proberen een historisch materialistisch kader te geven voor een analyse in omstandigheden waarin de Duitse bourgeoisie nog verdeeld is ten aanzien van het bepalen van haar antwoorden op de actuele en de komende economische crisis, op haar binnenlandse politieke impasse en op de verschillende opties die de verhoudingen tussen staten in de wereld lijken te bieden. Dit kader is ontleend aan de analyse van de Hollandse Communistische linkerzijde in een soortgelijke situatie, namelijk een terugblik van Anton Pannekoek tijdens de Eerste Wereldoorlog. Een andere hoofdlijn in dit artikel bestaat uit een poging om de implicaties te begrijpen van een achterliggende verandering in de geopolitieke verhoudingen sinds het aanbreken van wat de Communistische Internationale de ‘periode van oorlogen en revoluties’ noemde: de opkomst van Azië en met name van China. De grote lijnen van een analyse die ik hier zal schetsen vragen nog om concretisering, om nadere invulling met feitenmateriaal en vooral om aan toetsing aan de feiten. In dit opzicht sluit ik aan bij de analyses van de ICGL en met name van Nuevo Curso die vertaald zijn in het Nederlandse blog Arbeidersstemmen, het Duitse blog Arbeiterstimmen en in A Free Retriever’s Digest.

Lees verder “De zigzag-koers van het Duitse imperialisme”

De zigzag-koers van het Duitse imperialisme

De arbeidersklasse ontwaakt: bewegingen in het Nabije Oosten, van Iraaks Koerdistan tot Iran

29-30 december 2017 / NUEVO CORSO. Actuele beelden:

https://www.youtube.com/watch?v=5OFz8ikphnU&w=762&h=425

Boven: de beelden zijn van een demonstratie op 30 december in Shiraz. De demonstranten roepen “Dictatuur, je moet je schamen en oprotten, het land met rust laten en wegwezen”. Ze hebben ook “Weg met gardisten” geroepen en de foto van de hoogste militair van de gardisten (Gjadem Seimani, hij was actief in Syrië) in brand gestoken. Ze roepen de ordediensten op om zich aan te sluiten bij demonstranten en willen dat ze solidariteit met de demonstranten betuigen.


Sinds kort berichten de massamedia over de onlusten in Iran. Daarbij halen bijvoorbeeld De Volkskrant en de NOS vooral persberichten van het Iraanse regime aan. Doodgezwegen worden:

  1. het arbeiderskarakter van de beweging,

  2. het feit dat niet alleen het regime wordt aangevallen, maar ook de oppositionele fracties van het islamische regime (1),

  3. de kwestie van de Iraanse oorlogsdeelname aan verschillende regionale conflicten (Syrië, Libanon en Jemen) en

  4. het begin van de beweging in iraaks Koerdistan, wat de beweging een internationaal karakter geeft.

Zonder te beweren dat deze beweging op hetzelfde niveau staat, herinneren we er aan dat de burgerlijke pers destijds op dezelfde manier berichtte over de proletarische revoluties van 1905 en 1917 in Rusland.

Het is typerend dat het regime in Iran de eisen van werkende arbeiders “niet onredelijk” noemt. Dit kan er op wijzen dat de stakingen van arbeiders doorgaan en de ruggengraat van de beweging vormen. Het regime hoopt de werkende arbeiders nog in te palmen. Aan de andere kant heeft het regime de beruchte hulppolitie Basidji afgestuurd op de jonge proletariërs die in alle arbeiderscentra op straat protesteren en discussiëren. De Basidji zijn een van de meest beruchte en gewelddadige ordediensten die meestaal wordt gebruikt als het regime echt hard wil optreden. Het zijn huurlingen die voor geld of uit ook Islamitische motieven heel ver kunnen gaan in hun repressie. Ze zijn bijzonder agressief en ook meestal afkomstig van uiterst religieuze en/of arme families, soms uit het lompenproletariaat. Op vele video’s is te zien dat de Basidji op brommers en scooters op demonstraties afrijden, …. zonder succes! (2)

Om het arbeiderskarakter van de beweging te verdonkeremanen, suggereren zowel het regime als de westerse ‘democratische’ media dat het gaat om een interne fractiestrijd binnen het regime of buitenlandse inmenging, of zelfs dat Islamistische Staat er achter zit. Trump werkt met een tweet hieraan mee en geeft het regime de kans de anti-Amerikaanse kaart uit te spelen.

We zullen op dit blog de ontwikkelingen nauwlettend volgen en we hopen binnenkort een meer diepgaande analyse te plaatsen dan nu in de haast mogelijk is.

Onderstaande tekst en de tweets tussendoor zijn ontleend aan het Spaanse forum Nuevo Curso en is met onze gebrekkige kennis van het Spaans vertaald. De koppen zijn van onze kant.

Fredo Corvo, 31 december 2017.

Lees verder “De arbeidersklasse ontwaakt: bewegingen in het Nabije Oosten, van Iraaks Koerdistan tot Iran”

De arbeidersklasse ontwaakt: bewegingen in het Nabije Oosten, van Iraaks Koerdistan tot Iran

Recensie van “VERZET! Pleidooi voor communisme”

Peek

In de huidige periode zijn communisten op zijn best roependen in de woestijn. Nog steeds wordt het communisme over het algemeen gelijkgesteld aan het stalinistische terreurregime in Rusland en de navolgingen daarvan in het voormalige Russische blok, China, Noord-Korea, enz. Deze grootste leugen van de 20ste eeuw wordt ook na de val van de Muur en het einde van de Koude Oorlog niet alleen verder verkondigd door de weinige overgebleven aanhangers van het stalinisme of ‘marxisme-leninisme’ en zijn kritische verdedigers, de trotskyisten, maar ook door de ‘democratische’ massamedia. Gustaaf Peek laat daarentegen in “VERZET!” een ander geluid horen door te pleiten voor communisme tegen zowel het verslagen stalinisme als tegen de neo-liberale tendens die de wereld in de wurgende greep houdt van de kapitalistische economische bewegingswetten van het “accumuleert, accumuleert, dat is Mozes en de profeten”. Peek geniet enige bekendheid als schrijver van een aantal romans. Het zou niet voor het eerst zijn dat kunstenaars een maatschappelijke crisis, zoals de huidige, als eerste opmerken en verwoorden of verbeelden.  Maar, zoals het spreekwoord zegt, een zwaluw maakt nog geen lente. Laat ons daarom nader bezien wat Peek ons te zeggen heeft en de kritiek met de wapens voorbereiden met de wapens der kritiek. Peek verdient ook beter dan de flauwe recensies van burgerlijke kant, voornamelijk op boekensites die draaien op advertentieopbrengsten en die doorlinken naar online boekhandels.

Lees verder “Recensie van “VERZET! Pleidooi voor communisme””

Recensie van “VERZET! Pleidooi voor communisme”

Catalonië: separatisme of arbeidersautonomie?

riot-police-stand-in-front-catalan-parliament

Vele arbeiders begrijpen dat ze geen belang hebben bij het steunen van het Spaanse nationalisme en ook niet bij het Catalaanse nationalisme dat sinds september regelmatig over de straten van Barcelona golft. Maar wat te denken van de door ultralinks geroemde Comités ter Verdediging van het Referendum? Wat van de algemene staking van 3 oktober?

Lees verder “Catalonië: separatisme of arbeidersautonomie?”

Catalonië: separatisme of arbeidersautonomie?

De Virtuele Realiteit van Rutte III

 

VR

Jos Collignon tekende in De Volkskrant van 12 oktober 2017 de formateurs van Rutte III als bejaarde knarren die door VR-brillen dolenthousiast in de toekomst kijken. Ik denk niet dat politici hun eigen leugens geloven. Waar het op aankomt is of de arbeidersklasse gelooft dat ‘iedereen er op vooruit gaat’, dat ze begrijpt welke aanvallen er op haar af komen, en dat ze weet waar ze solidariteit kan vinden, en wie haar valse vrienden zijn.  Lees verder “De Virtuele Realiteit van Rutte III”

De Virtuele Realiteit van Rutte III

Kapitalisme is crisis en oorlog

Uit het blad Revolution or war vertalen we het volgende interessante artikel over de situatie in Frankrijk, die volgens deze groep model zou staan voor die in de hele wereld.
In het daaropvolgende commentaar volgt een kritiek op het idee in het artikel dat de burgerlijke klasse … de analyses van het artikel deelt.
Tenslotte vindt de lezer de aankondiging van een discussiebijeenkomst.

Alleen door het kapitalisme te vernietigen, kan het internationale proletariaat crisis en oorlog tegenhouden ​

rubon0-e098a
1917: Rusland, de zwakste schakel in de imperialistische keten

De opeenvolging van ongeëvenaarde gebeurtenissen en allerlei omwentelingen die de kapitalistische wereld sinds de Charlie Hebdo aanslagen in Parijs in januari 2015 dooreen schudden (om een willekeurige een begrenzing in de tijd te geven), is de uitdrukking van de tegenstellingen van kapitalisme en de impasse waarin dit de gehele mensheid brengt. En meer direct is ze het product van de economische crisis van 2008 en het onvermogen van het wereldwijde kapitalisme om zelfs maar een ​​tijdelijk antwoord te geven dat “de economische machine echt op gang zou kunnen brengen”. Al deze tegenstellingen leiden onvermijdelijk tot de algemene imperialistische oorlog als hun voortgang niet wordt opgehouden door de revolutionaire strijd van het internationale proletariaat. Deze tegenstellingen drijven elke dag een beetje meer de verschillende heersende klassen tot een wanhopige en steeds meer verwoede strijd om hun economische en imperialistische belangen te verdedigen tegen hun rivalen en tegen hun eigen proletariaat. Crisis en oorlog doen zich nu tegelijkertijd voor, voeden elkaar zodanig dat het internationale proletariaat nu net zo rechtstreeks de prijs moet betalen in een achteruitgang van levens- en arbeidsomstandigheden, zowel voor de kapitalistische crisis als voor de imperialistische oorlogsvoorbereidingen – wanneer het niet al direct fysiek de gevolgen daarvan voelt. Lees verder “Kapitalisme is crisis en oorlog”

Kapitalisme is crisis en oorlog

De verkiezingen in Duitsland en het ‘minste kwaad’

De verkiezingen voor de Bondsdag in Duitsland naderen (24-9-2017). Velen vrezen dat de rechtspopulistische AfD veel stemmen zal winnen (volgens voorspellingen 9-10%). De AfD wordt beschouwd als ‘het grootste gevaar’, omdat deze functioneert als verzamelplaats van vluchtelingenhaat, xenofobie en neonazisme.

Nb de Piratenpartei neemt niet deel
NB De Piratenpartei neemt niet deel.

 

Vele linksen zien overeenkomsten met de jaren dertig, toen fascisme en nationaalsocialisme in Italië, Duitsland en Spanje in de staat aan de macht kwamen. Moeten we daarom niet kiezen voor het ‘minste kwaad’? Ofwel CDU, SPD, Groenen of Die Linke? De demokratie zou immers op het spel staan. Lees verder “De verkiezingen in Duitsland en het ‘minste kwaad’”

De verkiezingen in Duitsland en het ‘minste kwaad’

Het fascisme verklaart de burgeroorlog in Charlottesville, Virginia

NazisCharlottesville

Schijnbaar onpeilbaar diep is het burgerlijke-witte Amerika gezonken, nu het nog een ander verschijnsel heeft voortgebracht, vergeleken waarmee alle andere uitingen van de reactie verbleken, of beter gezegd het verenigt alle andere manifestaties van de reactie.

Raya Dunayevskaya

Duizend of meer Nazi, Klan en “Alt Right” demonstranten vielen op 11 augustus de campus van de Universiteit van Virginia binnen, waarbij kleine groepen studenten en tegendemonstranten werden aangevallen. Hun fakkeltocht werd begeleid door nazi-leuzen van “bloed en bodem!” en “white lives matter!”. Met al zijn echo’s van het Duitsland in de jaren dertig, was dit een onderdeel van het gehele skala waarop Donald Trump’s racistische aanhang zich nu richt. Lees verder “Het fascisme verklaart de burgeroorlog in Charlottesville, Virginia”

Het fascisme verklaart de burgeroorlog in Charlottesville, Virginia

Over het verbod van het internet-platform ‘linksunten.indymedia.org’

Met een door de politie verboden discussie

De Duitse bourgeoisie heeft de – mede door haar politiediensten geprovoceerde – rellen bij de G-20 top aangegrepen om haar campagnes voor “de bescherming van de democratie” te versterken, in de aanloop naar de verkiezingen van 24 september. Al eerder werd besloten een Europese database van ‘linkse extremisten’ aan te leggen, die in feite zal dienen voor de repressie van arbeiders die breken met hun inkadering door de vakbeweging en de burgerlijk-democratische ideologie.

Sinds enkele weken uiten politie en justitie zwaar overtrokken verdenkingen ten aanzien van het zogenaamde ‘linkse extremisme’. Op allerlei plaatsen doet de politie invallen bij het ‘radicale’ milieu, waarbij dan wapens zouden worden gevonden, o.a. politieknuppels, die daar mogelijk door de politie zelf zijn neergelegd. Ter compensatie deelt de Duitse bourgeoisie ook enkele klappen uit tegen neonazi’s die, zoals bekend, gekoesterd worden door de inlichtingendiensten. Zo werd bij ultrarechts een ‘dodenlijst’ gevonden van te liquideren ultralinkse figuren. Deze gehele scala van staatsterreur wordt uitgeoefend in naam van dezelfde burgerlijke ‘democratie’ waarop ook degenen zich beroepen die ‘kritiek’ uitoefenen op het optreden van politie en justitie. Lees verder “Over het verbod van het internet-platform ‘linksunten.indymedia.org’”

Over het verbod van het internet-platform ‘linksunten.indymedia.org’

Charlottesville: wat er achter zit

charlottesville-car-murder

De gruwelijke fascistische moord op een antiracistische demonstrante in Charlottesville heeft ook in Nederland geleid tot veel verontwaardiging. Maar in hoeverre zijn de beeldenstorm en de antifascistische straatgevechten die delen van burgerlijk-links ook in Nederland op gang willen brengen, werkelijk een antwoord op de toenemende repressie?
Onderstaand artikel geeft enkele achtergronden van de opkomst van ultrarechts in de Verenigde Staten. 
Lees verder “Charlottesville: wat er achter zit”

Charlottesville: wat er achter zit

U.K. in tijden van illusies over ‘Labour’: van solidariteitsnetwerken naar klasseorganisatie

 maxresdefault_1

Original english version

Beste broeders en zusters,

Enkele kameraden uit Frankfurt die een solidariteitsnetwerk willen opzetten, namen onlangs contact met ons op. Zij benaderden ons met enkele concrete vragen 1. We willen deze gelegenheid aangrijpen om meer in het algemeen te reflecteren op de beperkte ervaringen met ons initiatief tot het werken aan een solidariteitsnetwerk tot nu toe, en op de politieke richting die we willen inslaan. We doen dit tegen de huidige achtergrond van na de ‘Corbyn-gekke’ verkiezingen en een toename van politieke activiteiten richting Labour Party. Het eerste deel van deze tekst legt uit wat ons verzet was tegen de gerichtheid op verkiezingsactiviteiten, onverschillig of dat nu gaat via de machinerie van Labour, of in de meer postmoderne vorm van ‘communalisme’ 2. Ondanks het feit dat plaatselijk in ons gebied het verkiezingscirkus minder invloed had, omdat de meeste arbeiders hier hoe dan ook niet mogen stemmen. En als alternatief voor deze electorale omslag, concentreert het tweede deel zich op onze politieke voorstellen voor een plaatselijk gewortelde klasseorganisatie. (…). Lees verder “U.K. in tijden van illusies over ‘Labour’: van solidariteitsnetwerken naar klasseorganisatie”

U.K. in tijden van illusies over ‘Labour’: van solidariteitsnetwerken naar klasseorganisatie

De situatie van de arbeidersklasse in Nederland (2017)

Miljarden

Arbeidsverhoudingen en politiek1 / door Fredo Corvo, 11-7-2017

Terwijl we dit schrijven (11-7-2017), is in Nederland nog geen regering gevormd. Dit kan grotendeels worden verklaard door de traditionele besluiteloosheid van de Nederlandse bourgeoisie als het gaat om haar buitenlandse betrekkingen en binnenlands beleid. Om deze redenen is er geen nieuwe regering die besluiten kan nemen over de besteding van de ’meevallers’ en andere miljarden Euro’s die zijn bezuinigd op het sociale loon (uitkeringen en sociale voorzieningen). Deze tekst legt uit hoe deze bezuinigingen tot stand zijn gekomen. Lees verder “De situatie van de arbeidersklasse in Nederland (2017)”

De situatie van de arbeidersklasse in Nederland (2017)

Frankrijk: wat betekent Macrons overwinning in de parlementsverkiezingen?

Ni-Ni
Geen Marine (Le Pen) – haat – en geen Emmanuel (Marcron) – baas –

Verklaring van de IGCL – International Group of the Communist Left (‘Revolution or War)’ van 30 juni 2017, vertaald uit de Engelse versie. English version.

Wat betekenen de parlementsverkiezingen in Frankrijk voor het Franse en internationale proletariaat?

De tweede ronde van de Franse parlementsverkiezingen besluit een heel jaar van verkiezingscampagnes, waarvan weinigen de uitkomst en de mate van verandering hebben voorzien, om niet te zeggen de ingrijpende wijziging van het politieke apparaat die zich heeft voorgedaan. Deze ‘revolutie’, de titel van het boek van de nieuwe president Emmanuel Macron, dat wordt gepresenteerd als zijn programma, is de laatste van de verrassende verkiezingen die sinds juni 2016 in de imperialistische grootmachten plaatsvonden, samen met het Britse referendum voor de Brexit en de verkiezing van Trump in november. In plaats van te geloven in puur ‘toeval’, vragen deze politieke schokken om een analyse van de oorzaken en hun onderlinge relatie, plus de daaruit volgende implicaties voor het proletariaat en zijn klassestrijd. De historische situatie is blijkbaar niet meer dezelfde sinds de gevolgen van de economische crisis van 2008 voortduren, en de verergering van de imperialistische tegenstellingen en oorlogen die daaruit voortvloeien. In het bijzonder geldt dit voor de oorlog in Syrië, waarvan de terroristische aanslagen in het hart van Europa, met name in Frankrijk en Parijs vanaf januari 2015, een essentieel onderdeel en tevens een mijlpaal zijn.  Lees verder “Frankrijk: wat betekent Macrons overwinning in de parlementsverkiezingen?”

Frankrijk: wat betekent Macrons overwinning in de parlementsverkiezingen?

Brazilië: arbeiders klem tussen neo-liberale aanvallen door corrupte regering en machtsstrijd burgerlijke politiek

brasiliaArmy

Bij massale protesten met 45.000 deelnemers in de hoofdstad Brasilia op dinsdag 23 mei uitten demonstranten hun woede tegen de regering Temer door het parlement te belegeren en twee ministeries in brand te steken. Verschillende andere ministeries moesten worden ontruimd. De woedende demonstranten bestreden met meerdere branden in de straten de oprukkende oproerpolitie. De politie ging de demonstranten met paarden, de lange lat en traangas en te lijf. Daarbij schoot de politie met scherp gericht op demonstranten, waardoor 49 mensen gewond raakten.
Op 24 mei zette Temer het leger in tegen de demonstranten in de hoofdstad, een maatregel die hij volgende dag introk. Waarschijnlijk uit vrees dat de algemene verontwaardiging over de inzet van het leger de massademonstraties in andere grote steden eveneens uit de hand zou doen lopen. Lees verder “Brazilië: arbeiders klem tussen neo-liberale aanvallen door corrupte regering en machtsstrijd burgerlijke politiek”

Brazilië: arbeiders klem tussen neo-liberale aanvallen door corrupte regering en machtsstrijd burgerlijke politiek

Franse presidentsverkiezingen: Mélenchon is de ware winnaar

Vertaald uit het Frans van Révolution ou Guerre.

FranceInsoumise

Uiteindelijk, en zoals al maanden aangekondigd in de peilingen en door het resultaat van de eerste ronde op 23 april, heeft de “centristische” Emmanuel Macron de Franse presidentsverkiezingen gewonnen. Marine Le Pen, de kandidaat van het extreem-rechtse Front National werd overweldigend verslagen. Vanaf de eerste ronde, konden we al weten wat de belangrijkste politieke betekenis van de verkiezingen is voor het proletariaat en de revolutionairen: de opkomst van een radicaal links rond de persoon Mélenchon en zijn beweging La France Insoumise (‘Ongehoorzaam Frankrijk’) waarvan de functie zal zijn om samen met de vakbonden, de onvermijdelijke arbeidersreacties op de harde en directe aanvallen die de nieuwe regering zal uitvoeren, van “binnenuit” te saboteren:

“De opstandige geest die Mélenchon heeft gewekt en die zich over het hele land verspreidt kan voortduren en zelfs heviger worden: een goed opgeleide, maar ‘geflexibiliseerde’ fractie van de jeugd kan sterke krachten toevoegen aan de arbeidersbeweging wanneer Emmanuel Macron, eenmaal verkozen, zal beginnen met de hervormingen die hij heeft aangekondigd.”(1) bron: de website Slate. Lees verder “Franse presidentsverkiezingen: Mélenchon is de ware winnaar”

Franse presidentsverkiezingen: Mélenchon is de ware winnaar

Turkije-Nederland: zowel Rutte als Erdogan profiteren ten koste van de arbeiders

erdogan-rutte-ortak-basin-toplantisi-4069511_8667_o

English language version on Libcom.org.

Zowel Turkije als Nederland hebben uit binnenlandse politieke overwegingen een populistische kaart gespeeld. En wel om electorale redenen en in een poging om hun staat te versterken. Het kleine Nederland maneuvreerde in het verleden gewiekst  tussen grootmachten om zijn imperialistische belangen te beschermen. De laatste jaren is het regel dat het voorbeeld van het grote Duitsland van de regering Merkel wordt gevolgd. Zo ook in dit geval: Duitsland verbood als eerste Turkse bijeenkomsten rond het referendum met Turkse bewindslieden. De Duitse bourgeoisie kon zich in dit geval echter niet tevreden stellen met het – waarschijnlijk geslaagde – oppoetsen van de SPD om een rechtspopulistische impasse te voorkomen. Berlijn wilde ook zorgen dat in Nederland Wilders de pas wordt afgesneden door een populistische opstelling van Den Haag tegenover Ankara. Lees verder “Turkije-Nederland: zowel Rutte als Erdogan profiteren ten koste van de arbeiders”

Turkije-Nederland: zowel Rutte als Erdogan profiteren ten koste van de arbeiders

Verkiezingen in 1933 en nu

Verkiezingen naderen. In Nederland, Duitsland, Frankrijk. Overal wordt een massale stemmenwinst voor de rechtspopulisten voorspeld. Daarmee bestaat de kans dat ook in Europa het ‘Trumpisme’ gaat regeren.

Een vergelijking met de jaren 1930 dringt zich op, toen het fascisme en nationaal-socialisme in Italië, Duitsland en Spanje aan de macht kwamen.

Een belangrijk verschil met de jaren 1930 is dat de arbeidersklasse niet een bloedige nederlaag geleden heeft. Het proletariaat heeft tussen de Februarirevolutie van 1917 in Rusland en de laatste opstanden in Duitsland in 1923 in een golf van proletarische opstanden een einde gemaakt aan de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog. Het probeerde ook zijn macht over de maatschappij te vestigen door zijn arbeidersraden. Tevergeefs, en daarmee lag de weg naar een Tweede Wereldoorlog open.

phoca_thumb_l_arntz8
Gerd Arntz ‘Voor het vaderland’


Net als toen leven we temidden van een economische crisis. Nu ook komen oorlogen dreigend dichterbij, zeker sinds Trump een soortgelijke politiek wil voeren als Hitler in de jaren 1930.
De arbeidersklasse is nu echter niet fysiek verslagen. Zij is echter:

  • tientallen jaren slachtoffer van zware neoliberale aanvallen van zowel rechtse als linkse regeringen op lonen, uitkeringen, sociale voorzieningen.  
  • Door werkloosheid aangeslagen.
  • De werkenden uiteengevallen in arbeiders met vaste contracten en arbeiders met tijdelijke contracten.
  • Verdeeld door vreemdelingenhaat, en bovenal beheerst door nationalisme, als resultaat van het voorspiegelen van ‘nationale’ oplossingen door links en rechts voor de wereldwijde crisis van het kapitalisme.

Zowel in 1933 als nu presenteren de verkiezingsprogramma’s van rechts tot links slechts nationale oplossingen, die zowel toen als nu alleen maar tot oorlog kunnen leiden. Zowel toen als nu kan slechts eengemaakte internationale strijd van de arbeidersklasse het wereldkapitaal breken.
Lees verder “Verkiezingen in 1933 en nu”

Verkiezingen in 1933 en nu

Teeven lid van de Raad van Narcostate

Fred Teeven is voorgedragen als lid van de Raad van State. (NB sinds 15-2-17 wordt dit door het kabinet ontkend om een discussie in de Kamer te voorkomen). 

Alom selectieve verontwaardiging:

  • met name op rechtspopulistische internetforums, die in hun scheldpartijen tegen de werking van de baantjesmachine in de ‘politiek’ gemakshalve vergeten dat het de rechtspopulist Teeven was die Pim Fortuyn opvolgde als lijstrekker van Leefbaar Nederland, dat hij als staatssecretaris herhaaldelijk optreden tegen asielzoekers heeft toegedekt, dat hij zich bij zijn aftreden beriep op volk en vaderland. (bron b.v. De Volkskrant), NB de naam van de het weekblad van de NSB;

    teeven_napolitano
    Fred Teeven en de Amerikaanse minister voor Binnenlandse Veiligheid Janet Napolitano in 2011. Bron: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Teeven_Napolitano.jpg.


  • onder linkspopulisten: Emile Roemer van de SP twittert “Louche deal gesloten? Bonnetje kwijt? Dan schuift de VVD je naar voren als hoeder van onze rechtsstaat. Schaamteloos.”
    Let wel ‘onze’ rechtsstaat wordt hier verdedigd tegen ‘schaamteloosheid’.

Ik ga niet meewaaien met deze gespeelde morele verontwaardiging. Kijk gewoon wat er gebeurt in het licht van voorafgaande feiten, en je begrijpt het helemaal. De rechtstaat blijkt voor de zoveelste keer een illusie die de werkelijke verwevenheid van staat en kapitaal, van onder- en bovenwereld, van geheime diensten en georganiseerde criminaliteit verhult. Lees verder “Teeven lid van de Raad van Narcostate”

Teeven lid van de Raad van Narcostate