Zeven redenen waarom een wereldoorlog waarschijnlijker is dan je denkt

xVI-flota
De 6e Amerikaanse vloot in de Middellandse Zee. In het kapitalisme van vandaag zijn gewapend geweld en directe militaire interventie commerciële argumenten van de eerste orde, zoals de Amerikaanse doctrine van nationale veiligheid duidelijk stelt.
  1. Alle handelsoorlogen zijn tot nu toe op valutaoorlogen uitgelopen en hebben vervolgens wereldoorlogen ontketend.
  2. De handelsoorlog ontvouwt zich snel en gestaag. De economische crisis neemt alleen af waar een toename van de export is bereikt, maar die voedt de handelsoorlog. De handelsoorlog is al het belangrijkste element van wereldwijde instabiliteit en een directe promotor van onzekere levensomstandigheden in alle landen geworden. Ja, ook in Zuid-Amerika. De diepte van de huidige crisis is zo slecht dat er signalen komen van de onhoudbaarheid van het financiële systeem en zelfs de Europese staten dwingen tot het nemen van maatregelen van ‘oorlogskapitalisme’ waarin zelfs wordt overwogen hun kapitaal te concentreren in de centrale banken.
  3. Het strategisch concept van de krijgsmacht is in dit opzicht veranderd, nu ze zichzelf beschouwen als direct drukmiddel in de handelsoorlog, iets wat niet meer is voorgekomen sinds de jaren dertig.
  4. Als gevolg van de bovengenoemde versterking van de concurrentie en de strategische rooflust ten opzichte zijn mededingers, ontwikkelen  zich in elke staat centrifugale krachten. De mate van spanning is verschillend in het centrale en perifere landen, maar heeft meer dan genoeg vermogen om landen als Jemen te verwoesten of schijnbaar stevige handelsblokken zoals de EU te breken.
  5. Conflicten waarbij meer dan twee grootmachten betrokken zijn, vermenigvuldigen zich. Verschrikkelijke en voor de hand liggende voorbeelden: Jemen, Syrië, Korea … Dat zijn geen oorlogen waarin twee grote wereldwijde of regionale grootmachten met elkaar botsen door middel van ‘proxies’. Het zijn oorlogen met veranderende allianties tussen drie of meer imperialismes, en ze hebben de neiging om steeds langer te duren. We hebben niet alleen het voorbeeld [in Syrië] van Turkije, Rusland en Iran. In de Stille Oceaan zijn de VS, China, Rusland en Japan met het conflict in Korea betrokken bij een moeilijk in evenwicht te houden spel. Nieuwe actoren, zoals Australië, nemen deel en komen in conflict met de enorme militaire macht van China.
  6. Het aantal kernwapens groeit weer. Niet alleen worden de oude arsenalen vernieuwd, er ontwikkelen zich meer nucleaire staten, zoals Iran, Pakistan of Korea. Een echte regionale nucleaire wedloop en het Redesign op het vlak van technologische verbeteringen gericht tegen het raketschild, met het gevolg van de opkomst van nieuwe soorten kernwapens die zijn ontwikkeld voor gebruik in lokale conflicten.
  7. Steeds meer krachten verspreiden de retoriek van de angst “te laat te zijn ten opzichte van de concurrentie”. De historische ervaring sinds de negentiende eeuw en de Frans-Duitse Oorlog, vertelt ons dat de uitbraak van een grote oorlog dan plaats vindt wanneer een nationaal kapitaal, of een aaneensluiting van kapitalen, denkt dat zijn concurrenten binnenkort een blijvende en onoverkomelijke voorsprong zullen behalen. Het is de angst om het wereldwijde ‘concurrentievermogen’ te verliezen en een ondergeschikte positie in te nemen die altijd heeft gediend voor die conflicten. Tegenwoordig discussiëren landen als Rusland, Australië en het VK openlijk over deze mogelijkheid en brengt ze in conflict met hun concurrenten.

Is er een alternatief?

De ontwikkeling van de imperialistische oorlog is een onbetwistbare realiteit. Hoe kunnen we deze tegenhouden?

De geschiedenis heeft ons een paar lessen geleerd. De belangrijkste: de tendens naar oorlog stopt alleen met de uitbreiding van arbeidersstrijd. Vandaag de dag, heeft de ellende van de escalerende oorlog geresulteerd in klassemobilisaties van Iran tot Tunesië, van Europa tot in de Verenigde Staten.

Pacifisme en ‘internationaal recht’ maken deel uit van de oorlog.

We kunnen niet hopen op het vermogen van het kapitalisme om zijn tendens tot oorlog te matigen.

We kunnen niet hopen “dat niet het ergste zal gebeuren”. Elk nationale kapitaal probeert onze waakzaamheid tegen elk nationalisme tot een minimum te beperken, het imperialisme te versterken, om ons te ontwapenen en ons tot deel van de oorlogsinspanning te maken. De strijd tegen het kapitalisme en de oorlog maakt een front tegen de hele bourgeoisie.

Nuevo Curso (Spanje) 20 April 2018

Origineel: 7 RAZONES POR LAS QUE UNA GUERRA MUNDIAL ES MÁS PROBABLE DE LO QUE PIENSAS, met hyperlinks naar de bronnen.

Advertenties
Zeven redenen waarom een wereldoorlog waarschijnlijker is dan je denkt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s