Protectionisme en ‘globalisering’ hebben dezelfde oorsprong: de crisis van het kapitaal

china us flags

Ondanks dat het al ruim een maand geleden geschreven is, analyseert het volgende artikel  op heldere wijze de handelsoorlog in het kader van de zich wijzigende verhouding tussen de imperialistische grootmachten. Zie ook Van de Nieuwe Zijderoute tot de As Rusland-China.

Zijn de “globalisering”, de vrijheid voor kapitaal en goederen om zonder belemmeringen van het ene einde van de aarde naar het andere te gaan, zonder de handel te beperken en de wonderbaarlijke effecten ervan, tot een einde gekomen? Kijkend naar wat er recentelijk is gebeurd, lijkt het erop dat een ideologie en, nog meer, een van de levenswijzen ​​van het kapitaal tot een einde is gekomen. Het lijkt erop dat de bourgeoisie, of op zijn minst een deel ervan,een kledingstuk uit de kast heeft gehaald dat het al heel lang niet meer draagt, wat nodig was in een moeilijker klimaat en de stormen die ermee gepaard gingen.  Lees verder “Protectionisme en ‘globalisering’ hebben dezelfde oorsprong: de crisis van het kapitaal”

Advertenties
Protectionisme en ‘globalisering’ hebben dezelfde oorsprong: de crisis van het kapitaal

Recente strijd in Vietnam

Begin juni kwamen in Vietnam protesten op tegen de plannen voor nieuwe “speciale economische zones” in heel Vietnam. Het plan is dat buitenlandse bedrijven in deze gebieden 99 jaar lang grond zouden kunnen pachten volgens nieuwe regels.

Precies vier jaar geleden, in mei 2014, braken in China anti-Chinese protesten uit, toen China een boorplatform plaatste in een omstreden deel van de Zuid-Chinese Zee. Deze protesten resulteerden er in dat honderden fabrieken werden aangevallen of afgebrand. Verschillende mensen kwamen om en duizenden werden gearresteerd. Later werd ontdekt dat de overgrote meerderheid van de aangevallen fabrieken feitelijk niet het eigendom waren van iemand uit het vasteland van China. Veel aangevallen bedrijven waren Koreaans, Taiwanees, Japans of Singaporees. Bijna honderd Chinezen raakten gewond en minstens één werd gedood.

In 2014 waren er tekenen dat er al andere eisen werden gesteld in de protesten. Hoewel de algemene boventonen nationalistisch waren, eisten sommige protesten vrije meningsuiting of verbetering van arbeidsomstandigheden. Veel arbeiders gingen over tot wilde stakingen en sloten zich aan bij rondtrekkende manifestaties in de provincies Dong Nai en Binh Duong, vooral waar industrieterreinen geconcentreerd zijn. Fabrieken werden bij verschillende gelegenheden bestormd, verbrand, leeg gehaald of bezet.

Nu, in 2018 lijken de protesten meer tegen de Vietnamese staat gericht te zijn. De algemene stemming is weer anti-Chinees, maar meer dan een enkeling in de massa dragen borden waarop wordt opgeroepen to zaken als ‘vrijheid van religie’ en ‘vrijheid van meningsuiting’. Dit kan deels het gevolg zijn van een geplande cybersecuritywet. Deze week zou de staat posts op sociale media kunnen censureren en bedrijven zoals Facebook kunnen dwingen hun gegevens over te dragen. Bovendien is het niet ongebruikelijk dat mensen zich aansluiten bij nationalistische bijeenkomsten met verschillende andere eisen en belangen; het Vietnamese regime aanvaardt (althans historisch gezien) dit soort protest als aanvaardbaar, omdat de legitimiteit ervan gebaseerd is op zijn voorgeschiedenis als een “nationale bevrijdingsbeweging”.

Drie dagen later blijven de protesten toenemen. De protesten bestonden in essentie uit een combinatie van ‘vreedzame demonstraties’ en directe botsingen met de staat. Informatie komt niet gemakkelijk door en de protesten verdwijnen zo snel als ze opkwamen. Zware censuur belemmert de beweging. Veel video’s en foto’s die door mensen op Facebook zijn geplaatst, werden kort daarna door Facebook verwijderd.

Tot nu toe omvatten de protesten:

  • wilde stakingen in fabrieken in de buurt van Ho Chi Minh-stad (bijv. in de provincies Dong Nai en Binh Duong) en mogelijk in enkele kleinere bedrijven;
  • “massale protesten” in (ten minste) Hanoi, Ho Chi Minh-stad, Nha Trang en enkele provincies;
  • blokkades van wegen, waaronder een blokkade van 10 uur van National Highway 1, de belangrijkste noord-zuidroute die Hanoi verbindt met Ho Chi Minh City;
  • aanvallen op politie-eskadrons en -stations, waaronder de omsingeling van een groep zwaarbewapende oproerpolitie die gdwongen werden zich over te geven (en zich uit te kleden) voordat ze zich ijlings konden terugtrekken;
  • pogingen om overheidsgebouwen over te nemen, in Binh Thuan slechts voorkomen door de inzet van waterkanonnen en blijkbaar succesvol in Phan Thiet, toen een menigte het gebouw van het plaatselijke volkscommissariaat binnendrong.

Het is niet duidelijk waar het naartoe zal gaan, omdat de beweging zich ontwikkelt met aanvallen en uitbarstingen. Sommigen dachten dat het zou aflopen in de eerste nacht, maar later werd ze weer sterker. De onmiddellijke resultaten zijn:

  • Honderden arrestaties, anderen werden bijeen gedreven en in bussen gezet, niemand weet waarheen;
  • Demonstranten werden op alle drie de dagen in de schemering van de straat verdreven, behalve in Bin Thuan, waar de protesten de klok rond gingen en de menigte (tijdelijk) de macht leek te hebben overgenomen;
  • Twee concessies zijn afgedwongen: Ten eerste zei de regering dat de voorgestelde huurovereenkomst van 99 jaar zou worden gewijzigd in een leaseovereenkomst van 70 jaar in overeenstemming met de bestaande wetgeving. Niet veel later, toen dat de situatie niet kalmeerde, kondigde de regering een uitstel van de maatregelen aan, ten minste tot oktober.

Als anonieme post verscheen 16-6-2018 in Insurgent Notes.

Nawoord van Arbeidersstemmen

Blijkbaar is het proletariaat in Vietnam in staat om zich in de strijd ten minste gedeeltelijk van nationalistische invloeden te bevrijden. Deze tendens wordt duidelijk ondersteund door het verworven inzicht dat de ‘eigen’ Vietnamese staat de arbeidersklasse het zwijgen oplegt, de uitbuiting van arbeiders door het nationale en het internationale kapitaal faciliteert en hen met geweld onderdrukt als de arbeiders zich daartegen verzetten. Deze beweging kan een proletarisch internationalistische richting inslaan als de arbeiders hun klassebelangen rond lonen, arbeidsomstandigheden en sociale voorzieningen verder tot uitdrukking brengen op basis van het inzicht dat het kapitaal overal in de wereld de goedkoopste arbeidswaar zoekt, van Noord-Amerika en Europa naar India en China, van China, Japan, Korea en Taiwan naar Vietnam, Cambodja en Birma.

Deze zoektocht van het kapitaal naar de goedkoopste arbeidswaar loopt op zijn eind en daarom richt elk nationaal kapitaal zich op oorlogen om zich te ‘verdedigen’ tegen concurrerende kapitalen. Maar de beste verdediging is de aanval, de mooie woorden van de ‘verdediging’ dienen om de onderdrukten en uitgebuiten hun ‘eigen’ onderdrukkers en uitbuiters te doen ondersteunen. Dit speelt momenteel in Vietnam. In de oorlog sluiten rovers zich aaneen tot bendes, vrijwillig of gedwongen. Het kleine roversregime van Vietnam staat onder zware druk van het grote roversregime van China om zich te onderwerpen als vazalstaat. Delen van de partij in Vietnam zijn meer pro-Chinees, andere meer anti-Chinees. De arbeiders in Vietnam of China hebben er geen belang bij om zich aan te sluiten bij het nationalisme van hun onderdrukkers. De arbeiders van de wereld hebben geen interesse in de oorlog tussen hun onderdrukkers voor de winsten die zij hun uitgebuiten afgewurgd hebben. “De arbeiders hebben geen vaderland”.

  • Weg met het imperialisme van de grote rovers, China-Rusland en de VS.
  • Weg met het imperialisme van de kleine rovers, hun vazallen en bondgenoten, van Birma tot Vietnam.
  • Lang leve de strijd van de arbeidersklasse van de wereld tegen alle staten, alle macht aan de arbeidersraden, voor een wereld zonder oorlog en uitbuiting.

Arbeidersstemmen, 17-6-2018

English language version.

Zie analyse in Chuang.

Recente strijd in Vietnam

ICGL: De Amerikaanse terugtrekking uit de nucleaire deal met Iran: een stap op weg naar de algemene imperialistische oorlog

israel-attack-on-syria

Het besluit van Trump om een ​​einde te maken aan het nucleaire verdrag met Iran is een belangrijke stap in de ontwikkeling van de ‘internationale betrekkingen’, dat wil zeggen, de imperialistische rivaliteiten. De gevolgen zijn niet alleen het risico van een onmiddellijke uitbreiding van oorlogen in het Midden-Oosten, wat meteen werd bevestigd door de directe confrontatie tussen de Iraanse en Israëlische strijdkrachten in de nacht van 9 op 10 mei. Maar bovenal [het risico] van de versnelde escalatie van de spanningen tussen de grote imperialistische machten en de toenemende verscherping van centrale imperialistische polarisatie tussen de Verenigde Staten en het vasteland van Europa. Het is een waar ultimatum dat de Amerikaanse bourgeoisie alle rivalen stelt … en vooral de Europeanen. De Amerikaanse ambassadeur in Duitsland zei meteen: “Duitse bedrijven die zaken doen in Iran, moeten onmiddellijk hun handel stopzetten!” (Geciteerd in Der Spiegel van 9 mei). Lees verder “ICGL: De Amerikaanse terugtrekking uit de nucleaire deal met Iran: een stap op weg naar de algemene imperialistische oorlog”

ICGL: De Amerikaanse terugtrekking uit de nucleaire deal met Iran: een stap op weg naar de algemene imperialistische oorlog

Marx bezoekt Foxconn

mf7Op de Chuang-website verscheen de Engelse vertaling van een stripverhaal dat onlangs werd verspreid onder werkers in de elektronica in de Pearl River Delta. In de strip mengt Marx zich onder de arbeiders van Foxconn en vraagt ​​zich af wat er in 199 jaar na zijn geboortedag is veranderd.

Hier volgt de vertaling van het beleidende commentaar door Victor Grant. Lees verder “Marx bezoekt Foxconn”

Marx bezoekt Foxconn

China: Is het protest van de arbeiders bij Volkswagen beëindigd?

DoubleStandardsRiceBowl@VW
Ongelijke beloning voor werknemers in vaste dienst en uitzendwerkers bij VW-China

English original:  Has the Workers’ Protest at FAW-VW Ended?

Door Xia Nü

Einde van 2017 leek het een jaar oude protest van uitzendkrachten voor gelijke beloning bij de Changchun-fabriek van FAW-VW te zijn afgelopen. Op 21 december bood FAW-VW plotseling alle uitzendkrachten vijfjarige contracten aan, waarbij als voorwaarde werd gesteld dat werknemers zouden verklaren dat alle beloningskwesties tijdens hun dienstverband via het uitzendbureau waren opgelost. (1) Voor degenen die deze zaak sinds 2016 hebben gevolgd  blijven vragen over: Hebben alle werknemers het contract geaccepteerd? Hebben ze allemaal de eis tot compensatie opgegeven? Heeft FAW-VW deze keer andere concessies gedaan? Zijn er juridische procedures in behandeling? Voor antwoorden op deze vragen moeten we terugblikken op de protesten en de daaropvolgende veranderingen. [Zie VW-China “De Duitsers laat het koud. We moeten zelf strijd voeren!”; vertaler]

Er waren ongeveer 3500 uitzendkrachten werkzaam in de FAW-VW’s fabriek in Changchun toen het protest begon. Van hen namen 1.028 openlijk deel aan het collectieve protest, wat betekent dat ze de verklaring hebben ondertekend om een juridische procedure tegen het bedrijf te starten. Sommigen van hen namen ook deel aan een demonstratie buiten de fabriek. Meer dan 2000 uitzendkrachten namen niet deel aan het protest, maar hadden er wel voordeel van. Er werden verschillende maatregelen genomen tegen de protestactie van de arbeiders: het posten van werknemers op sociale media werd geblokkeerd en het management werkte samen met de politie om vertegenwoordigers van werknemers te criminaliseren. Naast deze acties om het protest te ondermijnen, lanceerde FAW-VW twee rondes van werving van tijdelijke werkkrachten. Dit markeerde een belangrijke verschuiving in de strijd.

Lees verder “China: Is het protest van de arbeiders bij Volkswagen beëindigd?”

China: Is het protest van de arbeiders bij Volkswagen beëindigd?

VW-China “De Duitsers laat het koud. We moeten zelf strijd voeren!”

VW-Changchun-e1497463706572
“Hetzelfde werk, ongelijke lonen!” arbeidersleuzen buiten VW-fabriek in Changchun

For German original and English translation see gongchao.org.

Het artikel laat zien hoe uitzendkrachten en arbeiders met tijdelijke contracten zowel in China als in Duitsland strijd voeren tegen VW voor gelijke beloning en voor vaste contracten, hoe VW-arbeiders in Portugal en in Polen zich verzetten tegen weekend-werk. Dit alle speelt zich af tegen de achtergrond van het sjoemel-diesel schandaal en de daardoor versnelde omschakeling van VW op elektrische auto’s … op kosten van de arbeiders. Tegelijkertijd wordt duidelijk hoe het kapitaal wereldwijd samenhangende productieketens heeft geschapen, maar tegelijkertijd gebruik maakt van de verdeling van de wereld in nationale staten en van de plaatselijke mogelijkheden tot repressie. De strijd van de arbeiders als een klasse die wereldwijd dezelfde belangen heeft, is tevens een strijd om het bewust worden van de zinloosheid van een beroep op de wetten die het kapitaal slechts in zijn eigen belang toepast, een beroep op ondernemingsraden die alleen gericht zijn op het ketenen van de werknemers aan de logica van de kapitalistische concurrentie, die b.v. staalarbeiders in Ijmuiden opzet tegen staalarbeiders in Dortmund, of Siemens-arbeiders in Hengelo tegen die in het oosten van Duitsland. Ook de overstap van Poolse arbeiders van de vakbond Solidariteit (die hen inkaderde na de zelfstandige bewegingen in de jaren 1980) naar weer een andere ‘basisvakbond’ laat zien dat nog vele illusies overwonnen moeten worden om plaats te maken voor zelfstandige organisatie voor eigen klassedoelen.
Tenslotte, lezers die Arbeidersstemmen een beetje kennen, zal duidelijk zijn dat wij niet spreken van een  “ineenstorting van het socialisme” in Oost-Europa (evenmin als van een ‘voormalig socialisme’ in China), maar van staatskapitalisme.

De vertaler
Zie Muziekvideo door de uitzendkrachten Lees verder “VW-China “De Duitsers laat het koud. We moeten zelf strijd voeren!””

VW-China “De Duitsers laat het koud. We moeten zelf strijd voeren!”

China komt openlijk uit voor haar imperialistische ambities

InspectionDuringParade
Xi Jinping inspecteert de troepen tijdens een militaire parade

English original on the site of the ICT: China Openly Declares its Imperialist Ambitions

Op haar 19e congres vorige maand bevestigde de Chinese Communistische Partij de status van president Xi Jinping als de machtigste heerser sinds Mao door formeel zijn naam in de partijstatuten te schrijven. Zijn harde optreden tegen corruptie en afwijkende opvattingen hebben hem geholpen de macht te consolideren door rivalen uit te schakelen. De aanvaarding van “Xi Jinpings Gedachtengoed” [1] betekent dat elke twijfel aan de president nu zal worden gezien als een bedreiging voor de leidende positie van de Chinese Communistische Partij. Het in oktober 2017 bekend gemaakte zevenhoofdige leidende comité bevatte geen duidelijke opvolger, wat voor Xi de weg vrijmaakte om langer te regeren dan de komende vijf jaar. Lees verder “China komt openlijk uit voor haar imperialistische ambities”

China komt openlijk uit voor haar imperialistische ambities