Waar komt de reactie tegen vluchtelingen vandaan?

Ongeveer 100.000 Roma-vluchtelingen zijn Oekraïne ontvlucht sinds het begin van de oorlog. Nu worden ze gedwongen terug te keren als gevolg van xenofobe pressie.

Het is voorspelbaar dat de vreemdelingenhaat toeneemt met de oorlog en nu ook de Oekraïense vluchtelingen zelf treft. Wat voedt de angst en de afwijzing van vluchtelingen?

Lees verder “Waar komt de reactie tegen vluchtelingen vandaan?”
Waar komt de reactie tegen vluchtelingen vandaan?

Oekraïne: Charles Reeve leunt op Michael Roberts, Trotski en Lenin

Engels, Spaans en Portugees

In The Brooklyn Rail van mei 2022 publiceerde Charles Reeve, die wordt beschouwd als een radencommunist, het artikel War, Nationalism, and the Collective. Zoals gewoonlijk heeft Reeve de klassenstrijd vervangen door de strijd van rijk en arm, van ideeën en organisatievormen. Maar nu zien we dat de oorlog in Oekraïne hem doet afglijden naar … bolsjewisme. Wat niet hielp, is dat de meeste artikelen in het Field Notes-gedeelte van de Rail gekenmerkt worden door een journalistieke verteltrant, afgestemd op de “leunstoel”-revolutionairen in het hedendaagse Greenwich Village, kunstenaars en intellectuelen en degenen die er voor door willen gaan.

Lees verder “Oekraïne: Charles Reeve leunt op Michael Roberts, Trotski en Lenin”
Oekraïne: Charles Reeve leunt op Michael Roberts, Trotski en Lenin

Oorlog, uitbuiting, en kapitalistische overheersing: Hoe en waarom ze te bestrijden?

Links: “Russische soldaten geven zich over”. Rechts “Oekraïnse soldaten geven zich over”

Translations into English, German, Spanish, French, Italian, and Portuguese

Bij het discussiëren over de oorlog in Oekraïne en wat daartegen te doen, hebben we de volgende stellingen ontwikkeld. Ze kunnen besproken en geconcretiseerd worden door proletariërs over de hele wereld die proberen een fundamentele overeenkomst te vinden als een instrument voor actie tegen de oorlog.

Lees verder “Oorlog, uitbuiting, en kapitalistische overheersing: Hoe en waarom ze te bestrijden?”
Oorlog, uitbuiting, en kapitalistische overheersing: Hoe en waarom ze te bestrijden?

Twee oproepen tot proletarisch internationalisme tegen de oorlog in Oekraïne

– een ongewenst antwoord –

Op 7 april verschenen twee oproepen in die richting, een van de IKS en een van de ICT. We stellen vast dat zowel de ene als de andere verklaring niet het doel dienen dat ze verwoorden. Daarentegen vinden we gezamenlijke discussie over en actie tegen de oorlog noodzakelijk.

Lees verder “Twee oproepen tot proletarisch internationalisme tegen de oorlog in Oekraïne”
Twee oproepen tot proletarisch internationalisme tegen de oorlog in Oekraïne

De inter-imperialistische oorlog in Oekraïne

Van Luxemburg, Pannekoek, Gorter en Lenin tot ‘Radencommunisme’

Door Fredo Corvo

English, German, Spanish

Inhoud

De escalatie van de oorlog in Oekraïne door de Russische invasie heeft in het ‘democratische Westen’ onder degenen die zich ‘links’ noemen, geleid tot allerlei stellingnames, die als een verrassing kunnen overkomen. Over het algemeen volgt ‘links’ klakkeloos de standpunten van de massa- en ‘sociale’ media: veroordeling van de Russische invasie als een aanval, een daad van agressie tegen Oekraïne. Oekraïne wordt voorgesteld als een zich vormende natie, een prille democratie. Vanzelfsprekend moet de heldhaftige verdedigingsstrijd van deze David tegenover de brute Goliath door ons worden gesteund, met hulppakketten voor de vluchtelingen en uiteindelijk met wapenleveranties.1 Naarmate de oorlog vordert, komen tegenstrijdigheden naar voren waarover mensen zich vragen gaan stellen, onder andere:

Lees verder “De inter-imperialistische oorlog in Oekraïne”
De inter-imperialistische oorlog in Oekraïne

Nee tegen de oorlogen van het kapitaal!

Manifestatie in Florence 26-3-2022

Pamflet verspreid in de manifestatie in Florence

De oorlog van de oorlogen

De oorlog in Oekraïne is het begin van een nieuwe en gevaarlijker fase van de imperialistische krachtmetingen. De burgerlijke bendes, aan beide zijden, voeren een strijd voor de oplegging van hun economische, politieke en strategische belangen. De rechten van de volkeren, de democratie en de strijd tegen het nazisme zijn enkel macabere propaganda om de zeer hoge kosten die op miljoenen mensen worden afgewenteld te maskeren en te rechtvaardigen. Het Oekraïense proletariaat, de bevolking onder de bommen zijn slachtoffers. Maar slachtoffers zijn ook de dienstplichtige zonen van het Russische proletariaat die door “hun” bourgeoisie zijn uitgezonden om te doden en gedood te worden. De Russische arbeidersklasse betaalt met een nieuwe verslechtering van de levens- en arbeidsomstandigheden de kosten van de oorlog en zal dat ook doen, net als die in Oekraïne, in Europa en in vele andere delen van de wereld.

Lees verder “Nee tegen de oorlogen van het kapitaal!”
Nee tegen de oorlogen van het kapitaal!

Een arbeidersstem uit Argentinië: Tegen de kapitalistische oorlog!

In Nederland begrijpt – voor zover bekend – geen enkele politieke groep de oorlog in Oekraïne vanuit het standpunt van de internationale arbeidersklasse. Daarentegen komen uit andere landen – zelfs uit Rusland – de eerste proletarische internationalistische geluiden die stelling nemen tegen alle bij deze inter-imperialistische oorlog betrokken landen. Zowel tegen de direct betrokken staten van Rusland, van de Oekraïne en van de afgescheiden ‘Volksrepublieken’, alsook tegen al de staten die hopen te profiteren van een nieuwe verdeling van militaire en economische invloedssferen, en die daarom geld, militaire instructeurs, troepen voor de vreemdelingenlegioenen aan beide kanten en massa’s wapens hebben geleverd en nog leveren. Laatste zijn alle staten van de wereld, waaronder ook Nederland. En alle staten van de wereld laten hun eigen arbeidersklasse betalen voor deze deelname aan de oorlog, onmiddellijk door de inflatie de inkomens van de arbeiders te laten opvreten, en door wat zal volgen, meer bezuinigingen op zorg, onderwijs, pensioenen en uitkeringen, meer aantasting van lonen, hogere arbeidsintensiteit, en meer oorlogspropaganda en repressie tegen wie zich tegen dat alles verzetten. Daarom: arbeidersstrijd ter verdediging tegen de kapitalistische aanvallen op onze levenssituatie, tegen de imperialistische deelname van Nederland aan de oorlog in de Oekraïne!
Volgt nu het artikel uit Argentinië.

De arbeidersrevolutie van 1917 in Rusland maakt een einde aan de deelname van Rusland aan de Eerste Wereldoorlog.

Geen enkele oorlog is gemakkelijk te begrijpen, geen enkele “geopolitieke” situatie is gemakkelijk te vatten. Nog minder wanneer men ervan uitgaat dat er in de wereld geen sociale klassen bestaan: er zijn alleen landen, leiders en politieke ideologieën. Zo zijn er mensen die de slachtpartijen en de verschrikking van de oorlog steunen en rechtvaardigen. Zij zijn degenen die vergeten of willen doen vergeten dat oorlogen om geld worden uitgevochten. Zoals de kameraden in Rusland er op dit moment op wijzen, gaan achter de oorlog alleen de belangen schuil van degenen die de politieke, economische en militaire macht in handen hebben: “Voor ons, arbeiders, gepensioneerden, studenten, brengt de oorlog alleen maar lijden, bloed en dood. De belegering van vreedzame steden, de bombardementen, het doden van mensen zijn niet te rechtvaardigen”. (zie Leaflet of the Section of the International Workers’ Association of the Russian Region KRAS-AIT)

Oorlog maakt de verschrikking duidelijk van een maatschappij die gebaseerd is op accumulatie en winst. Oorlog is kapitalistische vrede met andere middelen. Wat in Oekraïne gebeurt, komt bovenop de oorlogen en invasies waarover helaas niets meer wordt bericht in het nieuws (Palestina, Jemen, Syrië) en bij de miljoenen doden door honger, ellende, werk, vermijdbare ziekten of zelfmoord.

Lees verder “Een arbeidersstem uit Argentinië: Tegen de kapitalistische oorlog!”
Een arbeidersstem uit Argentinië: Tegen de kapitalistische oorlog!

Vecht niet voor het vaderland!

door Tom Ronse

Oorlogspropaganda werkt met selectieve verspreiding van nieuws. Het voorbeeld van Slangeneiland.

Het Russisch leger wordt beschuldigd van oorlogsmisdaden. En vreemd woord is dat, oorlogsmisdaad. Een pleonasme eigenlijk. Want oorlog is per definitie misdaad, de grootste van alle misdaden. Wat ook het doel is, het middel is altijd massaal doden en vernietigen. Er is geen oorlog waarin geen afschuwelijke slachtpartijen voorkwamen. Het woord suggereert dat er twee manieren van oorlog voeren zijn: een beschaafde en een misdadige. Als er ooit een verschil tussen beiden bestond, dan werd dat uitgewist door de vooruitgang van de militaire technologie. Sinds het begin van de 20ste eeuw is het percentage burgerslachtoffers in oorlogen gestadig gegroeid. In de 19de eeuwse Amerikaanse burgeroorlog waren militairen nog meer dan 90% van het totaal aantal oorlogsdoden. In de eerste wereldoorlog was het aantal burgerslachtoffers 59% van het totaal. In de tweede steeg het tot 63%, in de Vietnam-oorlog tot 67%. In de diverse oorlogen van de jaren 1980 klom het tot 74% en in de 21ste eeuw tot 90%. Het is sinds de tweede wereldoorlog geleden dat er zoveel mensen door oorlog ontheemd werden. Het verschil tussen combatants en non-combatants, tussen militaire en niet-militaire doelwitten, is in de hedendaagse oorlogsvoering grotendeels verdwenen. Hoe groter de vernietigingskracht die aan beide kanten wordt ingezet, hoe groter de “randschade” van de burgerbevolking. Hoe meer de oorlog in Oekrainie escaleert, hoe meer levens van gewone Oekrainiers verwoest worden, hoe meer het land een puinhoop wordt.

Wat al dan niet een oorlogsmisdaad uitmaakt, wordt dan een kwestie van opinie. Zoals “terrorisme”, dat een goedkoop scheldwoord is geworden dat iedereen in elk conflict de tegenstander naar het hoofd slingert. Want “terrorisme” impliceert dat alle middelen goed zijn om het te onderdrukken en is dus het geknipte excuus om zelf terreur te gebruiken.

Moderne oorlog

Het is al vaak geobserveerd dat in oorlogstijd de grens tussen propaganda en berichtgeving moeilijk waarneembaar wordt. Als het Russische leger een (mislukte) raketaanval uitvoert op de televisietoren in Kiev dan noemen de westerse media dat een oorlogsmisdaad. Maar toen de Nato in 1999 (met sukses) de radio- en tv-toren van Belgrado bombardeerde, was dat “een legitiem militair doelwit”.

Gehele artikel: 3600 woorden. Vervolg op externe website.

Vecht niet voor het vaderland!

Radencommunistisch collectief Düsseldorf: Oorlog tegen oorlog!

English, French, German, Russian

Twee kanten van de oorlog. Links: slachtoffer van Russisch bombardement. Rechts: slachtoffers van fascistische milities van Oekraïne; waarschijnlijk dienstweigeraars of deserteurs. Aan beide kanten: slachtoffers van het imperialism. (Arbeidersstemmen)

Oorlog tegen oorlog! 1

De oorlog om Oekraïne is het resultaat van imperialistische wedijver tussen staten. Het is zinloos om te bepalen wie de “schuldige” is, wie de “zwakkere” is. In de afwegingen van de staten zijn dergelijke morele vragen niet van belang, maar voor de propaganda zijn zij uiterst belangrijk.

Lees verder “Radencommunistisch collectief Düsseldorf: Oorlog tegen oorlog!”
Radencommunistisch collectief Düsseldorf: Oorlog tegen oorlog!

Geen andere oorlog dan de klasse-oorlog: verklaringen van de arbeiders van Haft Tappeh (Iran)

Vluchtelingen uit Oekraïne aan de Roemeense grens

Een deel van onze heersers wil ons doen geloven dat dit een oorlog is tegen het fascisme, en een ander deel wil ons doen denken dat deze oorlog een verdediging is van het vaderland. Het is interessant om te zien dat beide kanten tegelijkertijd via hun massamedia beweren dat deze vernietigende operatie door het volk en wereldwijd wordt gesteund. De verschillende staten van de wereld groeperen zich in imperialistische kampen naargelang de belangen van hun heersende klassen.

De Iraanse Opperste Leider Ali Khamenie zei in zijn toespraak van 1 maart:

“Oekraïne is het slachtoffer van de crisis-makende politiek van de V.S. We zijn voor het beëindigen van de oorlog in Oekraïne, maar voor de oplossing van elke crisis moet men de oorzaak weten. De oorzaak van de crisis in Oekraïne zijn de V.S.” (bbc.com)

Daarentegen beschouwen de Iraanse arbeiders niet de ene of de andere staat als de oorzaak van de crisis, maar de kapitalistische wereldorde zelf. De arbeiders van Haft Tappeh, het speerpunt van de Iraanse arbeidersbeweging, die het inititaitief namen tot de leuze “Brood, Banen, Vrijheid – Radenmacht!”, het brandpunt van de arbeidersprotesten in Iran, hebben de volgende twee verklaringen naar voren gebracht, waarvan we de eerste in het Engels vertaalden, terwijl de tweede in het Engels op hun engelstalige Telegram-kanaal is verschenen.

(redactie van The Internationalists)

Deze oorlog is niet onze oorlog!

“Kapitalisten en kapitalistische regeringen gebruiken hun politiek op verschillende manieren voor de winst en investeringen.

Repressie, arrestaties en gevangen zetten, martelingen en executies, werkloosheid en dakloosheid, en soms oorlog en het vermoorden van onschuldige mensen voor wie de oorlog niets anders oplevert dan dood en moeten vluchten.

Deze oorlog is niet onze oorlog!

Onze oorlog is die van de arbeidersklasse tegen de kapitalistische klasse, tegen onderdrukking, uitbuiting en discriminatie.

Laten we de kapitalistische regeringen in alle delen van de wereld ontmantelen zodat we een einde maken aan oorlog, onveiligheid, armoede, enz.

Lang leve de internationale solidariteit van de arbeidersklasse!”

Haft Tappeh Suikerriet Arbeiders Bond, 28 februari 2022

De oorlog in Oekraïne is een oorlog tegen arbeiders!

“De oorlog die de kapitalistische regeringen voeren op Oekraïense bodem is ook een oorlog tegen de Haft Tappeh arbeiders in Iran. Het is ook tegen alle arbeiders van Iran en eigenlijk tegen alle arbeiders van de wereld. Het is niet alleen een oorlog tegen Oekraïne of tegen Rusland. Dit is eigenlijk geen oorlog tegen een bepaald land; het is tegen de arbeiders en loontrekkers van dat land en de rest van de arbeiders van de wereld.

Poetin is Oekraïne niet binnengevallen ten bate van de Russische arbeiders. De Verenigde Staten, Europa, de NAVO hebben evenmin troepen onder de neus van Rusland gestationeerd in het belang van de Oekraïense arbeiders of de belangen van de Europese en Amerikaanse arbeiders. De uitbreiding van de NAVO naar Oekraïne, of waar dan ook, is kapitalistisch militarisme en staat vijandig tegenover de belangen van de arbeiders. Net zoals het Russische militaire offensief kapitalistisch militarisme is en tegen alle arbeiders gericht. De aanwezigheid van de NAVO in Oekraïne, of de invasie van Rusland in Oekraïne, zijn plannen die eindigen in het voordeel van de kapitalisten van de wereld. Het bloed en de levens van gewone mensen gaan verloren. Onze huizen worden verwoest, maar zij maken hun winst. Zij verkopen wapens, vallen andere plaatsen aan onder het voorwendsel van onveiligheid, of vergroten hun militaire aanwezigheid op andere plaatsen. Hun oorlogs- en militaire budgetten nemen toe: alles wordt uit de zakken van de arbeiders gehaald voor hun eigen oorlogszucht, in plaats van te worden besteed aan het algemeen welzijn van de samenleving.

Sommigen zeggen dat Poetin onschuldig is omdat de NAVO infiltreerde aan de grenzen van Rusland; anderen zeggen dat de Oekraïense, Europese of Amerikaanse presidenten onschuldig zijn omdat ze iets doen tegen het optreden van Poetin. Ze zijn allemaal schuldig. Het is waar dat de NAVO fout zat door leden te werven langs de grenzen van Rusland, maar Poetin en het Russische kapitalisme hebben ook schuld. Amerika, Europa en de NAVO hebben ook schuld. Het is niet slechts één partij die schuld heeft.

Onder invloed van de Europese en Amerikaanse media maken sommigen van de Oekraïense president een held. Welke held? Hij is een pion in het spel van de invloed van het kapitalisme en de NAVO; en het gaat helemaal niet om democratie, zodat iedereen kan zeggen dat de president van Oekraïne strijdt voor democratie. Voor sommigen is Poetin de held, en voor anderen Biden. Welke held? Dit zijn de leiders van het kapitalisme en zij verwoesten arbeidershuizen. Het belangrijkste geschil gaat tussen de grootmachten van het kapitalisme. Dit is niet een conflict van vandaag of gisteren. Het conflict is er altijd al geweest. Het punt is dat de arbeiders van Rusland en Oekraïne hun eigen regeringen een slag moeten toebrengen. De Europese en Amerikaanse arbeiders moeten hun eigen regeringen een slag toedienen en zeggen dat jullie niet het recht hebben om oorlog te voeren met ons geld.

Deze domme, wrede en arbeiders vermoordende oorlog mag door geen enkele partij worden verdedigd. Integendeel, de arbeiders en loontrekkers aan beide zijden, en aan alle zijden, moeten worden gesteund en aangespoord om zich te verenigen tegen deze oorlog.

Deze oorlog is geen oorlog voor de belangen van de Russische arbeiders of ter verdediging van de belangen van de Oekraïense arbeiders. Deze oorlog is helemaal geen oorlog in het belang van welke arbeider dan ook. Het is een oorlog tegen onze belangen. De huidige oorlog tussen Rusland en de andere mogendheden op Oekraïens grondgebied is een reactionaire en tegen de arbeiders gerichte oorlog. We moeten allemaal tegen de oorlog zijn. We moeten niet alleen tegen Poetin zijn, niet alleen tegen Biden en de Europese presidenten, niet alleen tegen de Oekraïense president. Wij arbeiders, werknemers en ploeteraars moeten één zijn tegen de oorlog. Wij zijn allen tegen jullie, kapitalisten en oorlogsstokers. Dit is niet onze oorlog. Het is een oorlog tegen ons allen, tegen alle arbeiders.

Haft Tappeh Onafhankelijk kanaal voor arbeiders, 28 februari 2022”

Bron: No War but the Class War: Statements from the Haft Tappeh Workers (Iran)
Vertaald met http://www.DeepL.com/Translator (gratis versie)

Over de strijd bij Haft Tappeh:

Iran: Wat na de repressie tegen de arbeiders van Haft Tapeh en de staalarbeiders in Ahvaz?

Geen andere oorlog dan de klasse-oorlog: verklaringen van de arbeiders van Haft Tappeh (Iran)

Enkele fundamentele standpunten van het proletarisch internationalisme

Imperialisme is niet het internationaal opleggen van de sterkste staat aan alle andere nationale staten, het is een historisch verschijnsel dat samenhangt met de wereldwijde ontwikkeling van de kapitalistische produktiewijze. Kapitalisme is concurrentie en strijd van allen tegen allen. De mondialisering van de economie, de wereldwijde expansie van het kapitalisme, de uitputting van de waardeproductie door het uitstoten van de levende arbeid verergert de kapitalistische crisis, die haar interne grenzen bereikt, en de wereldmarkt is niet in staat de crisis tegen te gaan. Dit alles verscherpt de concurrentie en maakt van oorlog, in plaats van een verschijnsel om cyclische crises te overwinnen, een voortzetting van de economie van het kapitaal met andere middelen, in een poging om hulpbronnen, grondstoffen, markten, concurrentievoordelen ten opzichte van andere nationale staten te bemachtigen. In oorlogen wordt het proletariaat misleid en als kanonnenvoer ingezet. Er is geen natiestaat die niet imperialistisch is, of zoals Lenin zei: “ze zijn allemaal erger”.

Lees verder “Enkele fundamentele standpunten van het proletarisch internationalisme”
Enkele fundamentele standpunten van het proletarisch internationalisme

Oekraïne: tegenover de dreiging van een imperialistische oorlog: verdedig onze levens- en arbeidsomstandigheden in de hele wereld

Foto door Aleksey Filippov

Zal het Russische leger Oekraïne binnenvallen? Of zal de oorlog beperkt blijven tot Donbass en de zelfverklaarde pro-Russische republieken? Zullen de ook in Belarus opgestelde troepen ingrijpen en de oorlog onmiddellijk uitbreiden tot de grenzen van Polen, de Baltische staten en de Europese Unie? Zo ja, wat zal dan de reactie van de NAVO zijn? Eén feit is nu al duidelijk : de dreiging van een imperialistische oorlog, met inbegrip van een atoomoorlog, slaat toe in Europa. Er is reeds een nieuwe stap gezet in de richting van een veralgemeende imperialistische oorlog.

Lees verder “Oekraïne: tegenover de dreiging van een imperialistische oorlog: verdedig onze levens- en arbeidsomstandigheden in de hele wereld”
Oekraïne: tegenover de dreiging van een imperialistische oorlog: verdedig onze levens- en arbeidsomstandigheden in de hele wereld

Europa en de spookoorlog rond de Oekraïne

Door Emancipation, 29-1-2022

De permanente manoeuvres maken deel uit van de “spookoorlog” die wij momenteel meemaken.

Oekraïense soldaten met Grad raketwerpers.

Hoe gespannener de situatie met Rusland, terwijl de VS probeert zijn hegemonie over Europa duidelijk te maken, hoe meer Frankrijk en Duitsland tegen de VS reageren… en hoe meer de breuklijnen binnen de EU zelf tussen de Frans-Duitse kern en de landen die dichter bij Washington staan uit elkaar beginnen te lopen. Het echte slagveld in de “spookoorlog” van deze weken is de EU, die het doelwit is van de dubbele aanval van Poetin en Biden.

Lees verder “Europa en de spookoorlog rond de Oekraïne”
Europa en de spookoorlog rond de Oekraïne

Oorlog en honger wachten het proletariaat in Turkije

In de afgelopen weken heeft de Turkse lira een reeks instortingen ondergaan. Sinds het begin van het jaar heeft zij ten opzichte van de dollar 90% verloren, in november nog eens 40% en de daling heeft zich in december voortgezet. In de afgelopen maanden hebben ongunstige algemene omstandigheden, hoge inflatie, sterk stijgende energieprijzen, met name olie, en hogere kosten als gevolg van pandemische golven de lira onder druk gehouden.

Lees verder “Oorlog en honger wachten het proletariaat in Turkije”
Oorlog en honger wachten het proletariaat in Turkije

De ideologie van het nationalisme


Het nationalisme is de burgerlijke ideologie bij uitstek. Alleen in de nationale staat kunnen de kapitalen hun onderlinge concurrentiestrijd te boven komen om als nationaal kapitaal de strijd aan te gaan met andere kapitaalgroepen. Daarbij is het van levensbelang voor de kapitalistenklasse om de arbeiders hun eigen belang als klasse te laten vergeten en ze onder nationalistische leuzen mee te slepen in de imperialistische oorlog.

Het binnendringen van het nationalisme in de arbeidersbeweging, kwam de kapitalistenklasse daarbij van pas. Maar niet alleen de reformistische sociaaldemocratie was nationalistisch. Hetzelfde gold voor de radicale sociaaldemocratie in Rusland, het bolsjewisme. Vlak voor de Tweede Wereldoorlog herinnerde de Groep van Internationale Communisten aan de strijd die Rosa Luxemburg leverde tegen het nationalisme van de bolsjwieken. Dit nationalisme bestaat tot op heden voort in zowel het Stalinisme als in het Trotskisme, in het Maoïsme en het post-Maoïsme van bijvoorbeeld de SP.

Lees verder “De ideologie van het nationalisme”
De ideologie van het nationalisme

Is Kabul het “einde van het Amerikaanse tijdperk”?


Het vermeende “einde van het Amerikaanse tijdperk” is in feite de journalistieke naam voor een proces dat wij de afgelopen jaren hebben gevolgd:

1) De VS stevenen af op een oorlog met China om de wereldmacht, maar terwijl zij zich daarop voorbereiden, hebben ze niet de economische capaciteit om hun imperialistische belangen militair te verdedigen in alle uithoeken van de wereld.
Hun leger buiten de gevechten houden in de regio die de Engelstaligen het “Midden-Oosten” noemen, is een prioriteit en een strategische noodzaak geworden.

2) Zij willen hun militaire druk concentreren op de grenzen van China en gebieden opgeven waar de militaire aanwezigheid van de VS minder rendabel is vanuit het oogpunt van de komende oorlog. Onvermijdelijk is het streven om onwillige bondgenoten tot een blok te dwingen en de controle over de meest onrustige regio’s onder de leden [van dit blok] te verdelen zonder de hegemonie in de wereld te verliezen.

3) Maar het is niet gemakkelijk. De overheersende krachten van vandaag zijn, zoals we hebben gezien, centrifugaal van aard. Het is geen toeval dat de meest pro-Amerikaanse landen tot eergisteren de eersten waren om de vogelverschrikker van “het einde van het Amerikaanse tijdperk” in een processie naar buiten te brengen.

4) Wat wel voorspelbaar is, is de “ontwestering” van regionale conflicten waar de Amerikaanse denktanks, met het weinig verheffende voorbeeld van Syrië en Libië, op wijzen. Conflicten die tot dusver binnen de perken zijn gebleven, zoals die tussen Marokko en Algerije in de Maghreb, zullen waarschijnlijk opnieuw worden aangewakkerd. Gisteren nog heeft Algiers de diplomatieke betrekkingen met Rabat verbroken. En in Zuid-Amerika zullen de spanningen over minerale rijkdommen en de strijd om de controle over de waterwegen toenemen.

5) Onder deze algemene beweging leggen de leidende figuren van de Amerikaanse en Britse bourgeoisie de nadruk op wat “thuis veranderd” moet worden. Verre van het “einde van het Amerikaanse tijdperk” te beschouwen als een fase van sociale transformaties, is het de bedoeling een ideologie te ontwikkelen die de imperialistische oorlog ten goede komt. Iets dat zo krachtig was als het antifascisme in zijn tijd, dat het mogelijk zou maken “zijn zonen en dochters op te offeren” en een beroep te doen op de bevolking van potentiële bondgenoten.

6) Alle Engelstalige en Chinese analisten wijzen naar Taiwan als de mogelijke aanleiding op korte termijn voor een frontale oorlog tussen de VS en China. Engelstaligen verwachten een Chinese invasie en zien dit als een moment waarop de VS een gok zouden kunnen wagen met een grotere kans op overwinning dan zij over vijf of tien jaar krijgen. De Chinezen herhalen het script van het furieuze nationalisme van de Chinese partijstaat.

Maar in werkelijkheid is Taiwan verre van het perfecte scenario voor de Amerikanen en is de timing verre van aanvaardbaar voor Peking. Washington is er zelfs niet in geslaagd Zuid-Korea en Japan effectief tegen China op te zetten… en is nog lang niet in staat haar strategie in Europa te dicteren. En vooral realiseert het zich niet dat de strategie van China er niet in bestaat een wereldoorlog te beginnen op slechts enkele kilometers van zijn kusten, maar veeleer eerst zijn mondiale imperialistische strategie te consolideren door de conflicthaarden ver van zijn vasteland te vermenigvuldigen.

7) Wat Kaboel definitief inluidt is niet “het einde van het Amerikaanse tijdperk”, maar een fase waarin een wereldoorlog nu rechtstreeks als horizon wordt erkend en waarin we een nieuwe reeks sterk geïnternationaliseerde regionale oorlogen zullen zien, een verergering van de tendensen tot handelsoorlog en protectionisme – grotendeels ontwikkeld via de “Green Deal” – gepaard zal gaan met een steeds openlijker ideologische innovatie in het vooruitzicht van het ronselen van arbeiders voor de oorlogsinspanning.

Bron: Communia, ¿Es Kabul el «fin de la era americana»?, 25-8-2021. Vertaald met http://www.DeepL.com/Translator (gratis versie)

Is Kabul het “einde van het Amerikaanse tijdperk”?

Oproep aan Arabische en Joodse arbeiders in Palestina en Israël

Demonstrating for calm and coexistence at the Oranim junction in south Jerusalem, May 13, 2021. (Sue Surkes/Times of Israel)


Amsterdam, 25 mei 2021

Met hoop en verwachting hebben arbeiders overal ter wereld de berichten ontvangen van de gezamenlijke manifestaties op bruggen en verkeersknooppunten van Arabisch en Israëlisch sprekenden. Tijdens de wederzijdse bombardementen en de pogroms over en weer protesteerden zij hand in hand, als buurtgenoten en mede-arbeiders tegen de terreur en de oorlog.

Lees verder “Oproep aan Arabische en Joodse arbeiders in Palestina en Israël”
Oproep aan Arabische en Joodse arbeiders in Palestina en Israël

Pamflet – Tegen de imperialistische genocide in het land van Palestina!

Tegen het kapitalisme dat het conflict voedt

Ook al is Arbeiderstemmen het niet eens met de Leninistische partij-opvatting die in het pamflet naar voren komt, is het van belang als internationalistische stellingname tegen de oorlog, tegenwoordig een zeldzaamheid. Voor meer zie:
FOUR POSITIONS ON THE ISRAELI – PALESTINIAN CONFLICT

Lees verder “Pamflet – Tegen de imperialistische genocide in het land van Palestina!”
Pamflet – Tegen de imperialistische genocide in het land van Palestina!

Er komt een einde aan het kapitalisme. Maar hoe?

In ‘arbeidersstemmen’ is eerder aandacht besteed aan de kritiek van C.Mcl. op de theorie van de IKS van het verval van het kapitalisme sinds 1914.1 We plaatsten ook een deel van zijn werk als Over het karakter en de functie van de vakbonden sinds 1914.2 Kortgeleden ontvingen we een verzoek tot verduidelijking van onze kritiek op C.Mcl. en van ons eigen standpunt dat het kapitalisme geen ‘verval’ of ‘achterhaaldheid’ kent.

Lees verder “Er komt een einde aan het kapitalisme. Maar hoe?”
Er komt een einde aan het kapitalisme. Maar hoe?

Abdullah Ocalan voegt een nieuw hoofdstuk toe aan de “Protocols of the Elders of Zion”…

Gevangen sinds 1999, ter dood veroordeeld en vervolgens tot levenslange gevangenisstraf, Abdullah Ocalan, leider van de Koerdische Arbeiderspartij (PKK), wordt door de Franse en internationale linkse en uiterst linkse partijen beschouwd als een “libertair”, “feministisch” en “ecologisch” denker.

Ondanks deze lofbetuigingen schreef de onaantastbare Ocalan in april 2020 toch twee artikelen in die zijn uitzinnige antisemitisme en samenzwerings-wanen duidelijk naar voren brengen: “In de herdenking van de Holocaust 1) en “De Joodse Ideologie, Kapitalisme en Moderniteit” 2). Deze teksten werden gepubliceerd in het Engels op de website van de Iraanse Koerden (rojhelat.info), die de geschriften publiceren van de PJAK, de Partij voor een vrij leven in Koerdistan, nauw verbonden met de PKK. Sinds april 2020 hebben deze twee teksten voor zover ik weet, tot geen enkele reactie of een debat geleid op deze website, of elders.

Zelfs als deze twee artikelen slecht zijn vertaald in het Engels (en waarschijnlijk slecht zijn geschreven in hun oorspronkelijke taal) hun antisemitisme is schaamteloos 3).

Lees verder “Abdullah Ocalan voegt een nieuw hoofdstuk toe aan de “Protocols of the Elders of Zion”…”
Abdullah Ocalan voegt een nieuw hoofdstuk toe aan de “Protocols of the Elders of Zion”…

Onze digitale ‘pub quiz’: wie herkent de meerdere gedaantes van Lenin?

Op 7 juli (24 juni) 1917 verscheen in de bolsjewistische Pravda een artikel van Lenin, dat tot op heden betrekkelijk onbekend is gebleven. Onder de titel “Kan men de arbeidersklasse afschrikken met het Jacobinisme?” toont Lenin zich in uiteenlopende en verschillende gestaltes. Allereerst in al zijn grootheid als de strijder tegen de inter-imperialistische Eerste Wereldoorlog, dan weer als navolger van de Jacobijnen in de Franse Revolutie, uiteindelijk ook als de grondlegger van de dictatuur over het proletariaat en de Stalinistische Terreur – in Trotski’s terminologie, de Thermidor, het Bonapartisme op zijn Russisch. Wie herkent al deze gedaantes in het volgende artikel?

Lees verder “Onze digitale ‘pub quiz’: wie herkent de meerdere gedaantes van Lenin?”
Onze digitale ‘pub quiz’: wie herkent de meerdere gedaantes van Lenin?

Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘verval van het kapitalisme’ – antwoord van C.Mcl.

We plaatsen hier een vertaling van het antwoord van C.Mcl. In een voetnoot maakt F.C. een opmerking over de manier waarop deze Pannekoek interpreteert, een interpretatie met verstrekkende consequenties.

Lees verder “Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘verval van het kapitalisme’ – antwoord van C.Mcl.”
Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘verval van het kapitalisme’ – antwoord van C.Mcl.

Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘Verval van het Kapitalisme’

Een commentaar op C.Mcl. ‘Is het kapitalisme sinds 1914 in verval?’*)

De auteur van dit (en ander) werk in uitvoering heeft zich tot taak gesteld de standpunten van de IKS met de werkelijkheid te confronteren. Daarmee draagt hij bij aan een noodzakelijke herziening van de heldhaftige poging van de IKS om de historische bijdragen van de Italiaanse, Duits-Nederlandse en andere communistische Linkerzijdes tot een geheel te maken. Ik kan alleen maar bevestigen dat dit werk dringend noodzakelijk is.

Helaas doet hij dat in een deels zelfgekozen isolement van andere kameraden en van het werk van het analyseren van de huidige realiteit, het innemen van een standpunt en het bijdragen aan de eigenlijke klassestrijd, zelfs met de huidige beperkte mogelijkheden. Hij heeft dit dubbele isolement verdedigd met een verwijzing naar Lenin die zich uit het leven van zijn partij terugtrok om Materialisme en Empiriocriticisme te schrijven; een uitzonderlijk slecht voorbeeld, en op geen enkele manier een rechtvaardiging voor C.Mcl.’s terugtrekking, die nu zo’n vijf jaar heeft geduurd. Helaas beginnen de gevaren van dit isolement van de klassenstrijd duidelijk te worden wanneer zijn laatste publicaties het schrikbeeld negeren van de veralgemening van de interimperialistische oorlogen die het proletariaat achtervolgen, van het Midden-Oosten tot Indochina, en van de Kaukasus tot Libië.

Lees verder “Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘Verval van het Kapitalisme’”
Interimperialistische oorlog en het veronderstelde ‘Verval van het Kapitalisme’

Turkije in het centrum van plaatselijke oorlogen

Kaukasus

Het volgende artikel laat zien hoe Turkije in het centrum van plaatselijke oorlogen staat en balanceert tussen de krachten tussen Moskou en de NAVO. Het kan bijdragen aan een begrip van hoe “het imperialisme van het Turkse kapitaal een strategie en leiderschap presenteert die (…) druk uitoefenen, dan weer stoppen met druk, zich heroriënteren in politiek, economisch en militair opzicht. Hun kracht wordt niet tegengehouden door een beperkte publieke strijd in een of meerdere gebieden waarin zij interveniëren. De fundamenten van deze strategie en leiding worden duidelijk als we de essentie begrijpen van de geschiedenis van langdurige confrontaties, aspiraties, openlijke strijd, coalities en opportunistische verschuivende allianties (Israël, moslimbroederschap, Rusland, Duitsland, EU, VS, Qatar…), ressentimenten en nationalistische aspiraties uit het verleden en het heden, wapencapaciteiten, zakendoen, bepalende factoren en geostrategische bewegingen”. (Anibal, Van Libië tot Nagorno-Karabach: Misvormende sluiers

De overwinning van de Azerbeidzjaans-Turkse troepen in de tweede Karabach-oorlog zal leiden tot een aanzienlijke versterking van Turkije

Lees verder “Turkije in het centrum van plaatselijke oorlogen”
Turkije in het centrum van plaatselijke oorlogen

Van Libië tot Nagorno-Karabach: Misvormende sluiers

Het voorbeeld van Emancipación (Communia)

Een kritiek op Libië: strijd aan beide kanten van de frontlijn brengt de oorlog tot stilstand.

We konden lezen:

De secretaris-generaal van de NAVO, Jens Stoltenberg, is gisteren naar Ankara gereisd om ons eraan te herinneren dat de “dialoog” de enige oplossing is voor de opgekropte spanningen. (Atalayar)

“De toekomst van Libië staat op het spel”, zegt Guterres, en roept de staten op om samen te werken voor de vrede. (Noticias ONU)

18-9-2020: De VN is verheugd over het “moedige besluit” van de Libische premier van eenheid om zijn voornemen om af te treden aan te kondigen.

“De aankondiging van de voorzitter (van de Presidentiële Raad) komt op een cruciaal keerpunt in de huidige crisis, wanneer het duidelijk is dat de situatie niet langer houdbaar is”, zei de speciale VN-gezant voor het Afrikaanse land, Stephanie Williams, in een verklaring. Zij benadrukte dat “het nu aan de Libische partijen is om hun verantwoordelijkheid ten opzichte van het Libische volk volledig op zich te nemen, historische keuzes te maken en wederzijdse concessies ten gunste van hun land te aanvaarden”. Lees verder: Europress.

Militaristische en sociale realiteiten, tendensen, sluiering en vervorming.
Het voorbeeld van Emancipación (Communia)

Lees verder “Van Libië tot Nagorno-Karabach: Misvormende sluiers”
Van Libië tot Nagorno-Karabach: Misvormende sluiers

Zes teksten van/over Otto Rühle

Onlangs zijn voor het eerst in het nederlands vertaald:


Kritische kanttekeningen

Het belang van Otto Rühle voor het historische en tegenwoordige radencommunisme is niet te onderschatten. Hij speelde binnen de jonge Duitse communistische partij (KPD-S) een belangrijke rol in het verwoorden van de standpunten tegen vakbeweging en parlementarisme. Nadat de aanhangers van deze opvatting uit de partij werden gezet, ondanks het feit dat ze de meerderheid vormden, en ze vervolgens de partij KAPD vormden, gaf Rühle de aanstoot tot de anti-partijstroming AAU(E). Vanaf de jaren 1960 ontwikkelden onder andere Cajo Brendel en Henri Simon deze anti-partijfilosofie verder tot de opvatting dat elke activiteit van een politieke minderheid binnen de arbeidersklasse schadelijk is.

Lees verder “Zes teksten van/over Otto Rühle”
Zes teksten van/over Otto Rühle

Libië: strijd aan beide kanten van de frontlijn brengt de oorlog tot stilstand

Benghazi, afgelopen zondag

De protesten die in augustus in Tripoli begonnen, zijn nog niet uitgeput, want een nieuwe golf van protesten in Benghazi en zijn machtsgebied heeft geleid tot het aftreden van de rivaliserende regering in het oosten van het land. Zullen deze gevechten volstaan om de vrede op te leggen in een land dat verscheurd is door een imperialistisch conflict?

Tripoli en Misrata

In augustus van dit jaar werd het oostelijke deel van het Middellandse-Zeegebied in een situatie van tijdelijke wapenstilstand gebracht, met een nog steeds toenemende tendens tot concentratie van militair geweld en provocaties tussen de conflicterende mogendheden. In Libië lieten het onzekere staakt-het-vuren in Sirte en de onophoudelijke dramatisering van de besprekingen geen andere perspectieven open dan die van de oorlog.

Slechts twee dagen na de afkondiging van het staakt-het-vuren, op 23 augustus, terwijl de regering van de Moslimbroederschap probeerde te onderhandelen over het einde van de olieblokkade en de terugkeer aan de macht van de Libische heersende klassen, ontstond een reeks protesthaarden, voornamelijk van jonge arbeiders, die zich concentreerden op het regeringspaleis in de hoofdstad.

Lees verder “Libië: strijd aan beide kanten van de frontlijn brengt de oorlog tot stilstand”
Libië: strijd aan beide kanten van de frontlijn brengt de oorlog tot stilstand

Racisme beschermt het kapitalistische systeem. Alleen de arbeidersklasse kan het uitroeien

Arbeiders staken bij het pakhuis van Amazon op Staten Island in New York. Ze eisen dat de vestiging wordt gesloten en schoongemaakt nadat een personeelslid op 30 maart 2020 positief werd getest op het coronavirus.

De ernst van de misdaden die de vertegenwoordigers van de burgerlijke staat in de afgelopen weken hebben begaan en de kracht van de reactie van het proletariaat op deze misdaden, doen zoeken naar historische vergelijkingen. De protesten en rellen die volgden op de moord op Martin Luther King, jr. in 1968 komen onmiddellijk in herinnering, evenals de protesten en rellen die volgden op de vrijspraak van de politie die Rodney King in 1992 doodsloeg.

In het meer recente verleden kan men zich de opstand in Baltimore in 2015 herinneren, die werd veroorzaakt door de politiemoord op Freddie Gray (waarvoor, het moet worden opgemerkt, geen enkele agent ooit werd veroordeeld).

Deze en andere gebeurtenissen zijn verbonden met de intensiteit van de reactie van het zwarte proletariaat op zijn onderdrukking. Toch blijven dezelfde soort gebeurtenissen zich voordoen, dezelfde cyclus van wreedheid en moord herhaalt zich, ondanks krachtige reacties zoals die op dit moment. Waarom gaat het burgerlijk geweld door en wat houdt het tegen?

Lees verder “Racisme beschermt het kapitalistische systeem. Alleen de arbeidersklasse kan het uitroeien”
Racisme beschermt het kapitalistische systeem. Alleen de arbeidersklasse kan het uitroeien

Revolte, massale demonstraties en rellen in de Verenigde Staten

Over het scherm rolden …. (juni 2020)

De massale revolte in de Amerikaanse steden laat zien dat het einde nadert van de ideologische en fysieke onderdrukking die de wereldbourgeoisie kan opleggen aan de bevolking onder het voorwendsel van het Corona-virus. Afgelopen met:

  • “Omdat we dat met zijn allen besloten hebben” (Klaver),
    afgelopen ook met
  • de  door Trump verspreide mythe dat dit alles het werk zou zijn van Anti-Fa,
    of
  • de wanhopig ophoog gehouden bordjes met ‘Black Lives Matter’ (door de PvdA in Nederland destijds op toermee gestuurd omdat ze in de VS de Democratic Party steunden tegen Trump, en ook nu weer deelname aan de verkiezingscampapagne),
    afgelopen met
  • het alleen maar racisme en anti-racisme zien in wat in feite een beweging is in antwoord op massa-ontslagen, gedwongen werken in een onveilige omgeving, op de ellende onder werklozen.

We hebben twee artikelen vertaald die opvielen: De volgende brand (van een radencommunistische groep in de V.S.) en een pamflet, Viva la revuelta!, verspreid onder Latinos, dat waarschuwt dat de revolte zich niet door Trump een anti-fa-stempel moet laten opdrukken. Lees verder “Revolte, massale demonstraties en rellen in de Verenigde Staten”

Revolte, massale demonstraties en rellen in de Verenigde Staten