Enkele fundamentele standpunten van het proletarisch internationalisme

Imperialisme is niet het internationaal opleggen van de sterkste staat aan alle andere nationale staten, het is een historisch verschijnsel dat samenhangt met de wereldwijde ontwikkeling van de kapitalistische produktiewijze. Kapitalisme is concurrentie en strijd van allen tegen allen. De mondialisering van de economie, de wereldwijde expansie van het kapitalisme, de uitputting van de waardeproductie door het uitstoten van de levende arbeid verergert de kapitalistische crisis, die haar interne grenzen bereikt, en de wereldmarkt is niet in staat de crisis tegen te gaan. Dit alles verscherpt de concurrentie en maakt van oorlog, in plaats van een verschijnsel om cyclische crises te overwinnen, een voortzetting van de economie van het kapitaal met andere middelen, in een poging om hulpbronnen, grondstoffen, markten, concurrentievoordelen ten opzichte van andere nationale staten te bemachtigen. In oorlogen wordt het proletariaat misleid en als kanonnenvoer ingezet. Er is geen natiestaat die niet imperialistisch is, of zoals Lenin zei: “ze zijn allemaal erger”.

Lees verder “Enkele fundamentele standpunten van het proletarisch internationalisme”
Enkele fundamentele standpunten van het proletarisch internationalisme

Oekraïne: tegenover de dreiging van een imperialistische oorlog: verdedig onze levens- en arbeidsomstandigheden in de hele wereld

Foto door Aleksey Filippov

Zal het Russische leger Oekraïne binnenvallen? Of zal de oorlog beperkt blijven tot Donbass en de zelfverklaarde pro-Russische republieken? Zullen de ook in Belarus opgestelde troepen ingrijpen en de oorlog onmiddellijk uitbreiden tot de grenzen van Polen, de Baltische staten en de Europese Unie? Zo ja, wat zal dan de reactie van de NAVO zijn? Eén feit is nu al duidelijk : de dreiging van een imperialistische oorlog, met inbegrip van een atoomoorlog, slaat toe in Europa. Er is reeds een nieuwe stap gezet in de richting van een veralgemeende imperialistische oorlog.

Lees verder “Oekraïne: tegenover de dreiging van een imperialistische oorlog: verdedig onze levens- en arbeidsomstandigheden in de hele wereld”
Oekraïne: tegenover de dreiging van een imperialistische oorlog: verdedig onze levens- en arbeidsomstandigheden in de hele wereld

Boekuitgave van Radencommunisme 1938-1940

Uitgegeven door Association Archives Antonie Pannekoek (A.A.A.P.) en raetekommunismus.de.
412 pagina’s, verkrijgbaar via Amazon.de voor €13,39 incl. BTW en verzendkosten naar Nederland.

De inhoudsopgave en alle teksten zijn ook online in te zien bij beide uitgevers.

Zie verder de presentatie van het boek.

Lees verder “Boekuitgave van Radencommunisme 1938-1940”
Boekuitgave van Radencommunisme 1938-1940

Turkije, arbeidersstrijd tegen de gevolgen van de inflatie

Beeld van de bedrijfsbezetting bij autofabriek Farplas (werkt voor Toyota). Zie tweede artikel.

Twee artikelen over de groeiende arbeidsonrust in Turkije tegen de inflatie

Lees verder “Turkije, arbeidersstrijd tegen de gevolgen van de inflatie”
Turkije, arbeidersstrijd tegen de gevolgen van de inflatie

Paul Mattick: Sticker shock

Inflatie 1/2

Tien jaar lang vroegen economen zich af: waarom is de inflatie zo laag? Plotseling, in de laatste paar maanden, vragen ze zich af: waarom zo hoog? In de woorden van de Los Angeles Times: “Economen krijgen een dosis nederigheid bij het voorspellen van de inflatie” nu de prijzen stijgen “ver boven de verwachtingen van Wall Street en beleidsmakers.” [1]Politici, economen en de ” Man in the Street ” zijn gewend om “Big Government” de schuld te geven van de inflatie; zoals Ronald Reagan het uitdrukte: “inflatie is het gevolg van al die uitgaven met tekorten.” [2] Dus de afwezigheid van inflatie toen de regering op de Grote Recessie van 2008 reageerde door geld uit te delen en de tekorten te laten oplopen, was een raadsel.[3] Wat de huidige verbazing over de terugkeer van de inflatie ook moge zijn, het is bijna met opluchting dat economen en ambtenaren oproepen om terug te keren naar de oude methoden van deflatie door de geldkraan gedeeltelijk dicht te draaien en, uiteindelijk, de rente te verhogen. Maar niemand weet zeker wat er aan de hand is.

Lees verder “Paul Mattick: Sticker shock”
Paul Mattick: Sticker shock

Jasper Bernes: “Ik ben al zo lang beneden dat het lijkt alsof ik boven ben”

Inflatie 2/2

Vraag of aanbod, kip of ei? Wat is de oorzaak van de huidige sterke stijging van de dollarkoers en van de prijzen wereldwijd? Moeten we de COVID-19 pandemie de schuld geven, die de productie van cruciale goederen en de levering van vitale diensten heeft onderbroken, met als gevolg een wereldwijd tekort aan arbeidskrachten en kapitaal? Of moeten we de schuld geven aan de reacties van het Amerikaanse ministerie van Financiën en de Federal Reserve, de motoren van de wereldwijde vraag die door de pandemie in de hoogste versnelling zijn geschakeld en vijf biljoen dollar aan nieuw geld in de handen hebben gepompt van bedrijven, banken en consumenten?

Lees verder “Jasper Bernes: “Ik ben al zo lang beneden dat het lijkt alsof ik boven ben””
Jasper Bernes: “Ik ben al zo lang beneden dat het lijkt alsof ik boven ben”

Europa en de spookoorlog rond de Oekraïne

Door Emancipation, 29-1-2022

De permanente manoeuvres maken deel uit van de “spookoorlog” die wij momenteel meemaken.

Oekraïense soldaten met Grad raketwerpers.

Hoe gespannener de situatie met Rusland, terwijl de VS probeert zijn hegemonie over Europa duidelijk te maken, hoe meer Frankrijk en Duitsland tegen de VS reageren… en hoe meer de breuklijnen binnen de EU zelf tussen de Frans-Duitse kern en de landen die dichter bij Washington staan uit elkaar beginnen te lopen. Het echte slagveld in de “spookoorlog” van deze weken is de EU, die het doelwit is van de dubbele aanval van Poetin en Biden.

Lees verder “Europa en de spookoorlog rond de Oekraïne”
Europa en de spookoorlog rond de Oekraïne

Wat inflatie betekent voor werknemers


Door Buenravov. Op 21 januari 2022 verschenen op het bulgaarse kon-flikt.org

Op een heel basaal niveau is dit heel duidelijk. Inflatie betekent dat de prijzen stijgen, en dat je met je salaris minder kan kopen. Heel simpel gezegd betekent inflatie dat werknemers armer worden. Maar in een periode waarin inflatie op wereldschaal lijkt terug te keren en een van onze buurlanden door hyperinflatie wordt geteisterd, vinden wij dat deze kwestie een diepere discussie behoeft.

Lees verder “Wat inflatie betekent voor werknemers”
Wat inflatie betekent voor werknemers

Kazachstan: stakingen en rellen doen het regime wankelen

De protest- en oproerbeweging die het land sinds een week in haar greep houdt, is op gang gekomen naar aanleiding van het plotselinge besluit van de autoriteiten om de gas- en benzineprijs te verdubbelen; zodra deze aankondiging was gedaan, begonnen op zondagmorgen 2 januari protestdemonstraties van arbeiders en werklozen in de oliestad Janaozen in het westen van het land (regio Mangystau) (1).

Lees verder “Kazachstan: stakingen en rellen doen het regime wankelen”
Kazachstan: stakingen en rellen doen het regime wankelen

Oorlog en honger wachten het proletariaat in Turkije

In de afgelopen weken heeft de Turkse lira een reeks instortingen ondergaan. Sinds het begin van het jaar heeft zij ten opzichte van de dollar 90% verloren, in november nog eens 40% en de daling heeft zich in december voortgezet. In de afgelopen maanden hebben ongunstige algemene omstandigheden, hoge inflatie, sterk stijgende energieprijzen, met name olie, en hogere kosten als gevolg van pandemische golven de lira onder druk gehouden.

Lees verder “Oorlog en honger wachten het proletariaat in Turkije”
Oorlog en honger wachten het proletariaat in Turkije

Boric president van Chili: iets om te vieren?

Gabriel Boric gekozen tot president van Chili

Boric zal de nieuwe president van Chili zijn. De wereldwijde pers en links begroet dit als een een nieuw stadium in de Chileense geschiedenis. Klopt dat? Wat betekent dit voor de arbeiders in Chili en in Zuid-Amerika?

Lees verder “Boric president van Chili: iets om te vieren?”
Boric president van Chili: iets om te vieren?

Is er een alternatief voor Rutte IV?

Cartoon door Marc-Jan Janssen
Het tot stand komen van een regering Rutte IV vertoont alle sporen van een toenemende macht van de totalitaire staat. Schaamteloos laat de staat zijn democratische masker vallen en vertoont zijn machtswellustige grijnslach. Na het aftreden van de regering Rutte III, regeerde ze door als ‘demissionair kabinet’. Na de verkiezingen maakten de winnende partijen totaal geen haast bij het vormen van een nieuwe regering. De oude regering zat er immers nog en regeerde door zonder dat het parlement daar invloed op had. Het parlement voelt zich best comfortabel om geen invloed te hebben, want het is niet deze zogenaamde volksvertegenwoordiging die regeert. Zoals een oude informele politieke regel zegt, “de regering regeert”. De Kamer dient als ‘gekozen volksvertegenwoordiging’ alleen als politieke legitimatie van het beleid. Regelmatig vallen kamerleden elkaar voor de tv-camera’s in de haren om de democratische illusie in stand te houden. Lees verder “Is er een alternatief voor Rutte IV?”
Is er een alternatief voor Rutte IV?

De ideologie van het nationalisme


Het nationalisme is de burgerlijke ideologie bij uitstek. Alleen in de nationale staat kunnen de kapitalen hun onderlinge concurrentiestrijd te boven komen om als nationaal kapitaal de strijd aan te gaan met andere kapitaalgroepen. Daarbij is het van levensbelang voor de kapitalistenklasse om de arbeiders hun eigen belang als klasse te laten vergeten en ze onder nationalistische leuzen mee te slepen in de imperialistische oorlog.

Het binnendringen van het nationalisme in de arbeidersbeweging, kwam de kapitalistenklasse daarbij van pas. Maar niet alleen de reformistische sociaaldemocratie was nationalistisch. Hetzelfde gold voor de radicale sociaaldemocratie in Rusland, het bolsjewisme. Vlak voor de Tweede Wereldoorlog herinnerde de Groep van Internationale Communisten aan de strijd die Rosa Luxemburg leverde tegen het nationalisme van de bolsjwieken. Dit nationalisme bestaat tot op heden voort in zowel het Stalinisme als in het Trotskisme, in het Maoïsme en het post-Maoïsme van bijvoorbeeld de SP.

Lees verder “De ideologie van het nationalisme”
De ideologie van het nationalisme

Guadeloupe, Martinique : resten van de kolonisatie

Vier weken van strijd, demonstraties, dan een algemene staking van een week. Maar de TV-stations in Frankrijk vertellen ons er pas achteraf over, als ze beelden van plunderingen hebben. En ze gooien alles door elkaar, rechtvaardigen het sturen van de Raid en de GIGN, alsof de West-Indiërs terroristen zijn.

Lees verder “Guadeloupe, Martinique : resten van de kolonisatie”
Guadeloupe, Martinique : resten van de kolonisatie

Staking in de containerhaven van Piraeus/Athene

In 2009 heeft de Chinese staatsgroep Cosco, profiterend van de financiële moeilijkheden van Griekenland, om zijn schulden af te lossen en wanbetaling te voorkomen, van de regering een concessie voor 35 jaar verkregen voor het beheer van twee van de drie terminals van de haven van Piraeus (Athene). De havenautoriteit, die in handen is van de overheid, bleef zorgen voor de exploitatie en het beheer van terminal I.

Lees verder “Staking in de containerhaven van Piraeus/Athene”
Staking in de containerhaven van Piraeus/Athene

Brief van een stakende oliearbeider in Iran

Bijeenkomst van olie-arbeiders

Hieronder staat een korte brief van een stakende arbeider, Mahmoud uit Assaluyeh. Niet alleen is het een goede illustratie van hoe de vooraanstaande stakers in Iran vandaag denken en hoe hun discussies vorm krijgen, het geeft ons ook een inzicht in het potentieel van de arbeidersklassebeweging als we zien hoe ver de arbeiders zijn gevorderd. Het is een venster op de toekomst, dat laat zien wat er zou kunnen ontstaan, niet alleen in heel Iran, maar ook daarbuiten. In de eerste plaats zou een dergelijke stap de uitzichtloze theorieën over het Midden-Oosten, die de betweters van de middenklasse voortdurend herhalen, de mond snoeren. Vervolgens zou het alle politieke manoeuvres kunnen ondermijnen van degenen die zich voorbereiden op een oorlog in de regio. De mogelijkheid om de eenheid van de arbeidersklasse te bevorderen en te benadrukken dat arbeiders geen vaderland hebben, zou de reactionaire politieke islam en zijn schadelijk sektarisme gemakkelijk de kop indrukken: een serieuze stap in de richting van de vorming van internationalistische bataljons. Dit zijn niet slechts een reeks dromen, noch zijn zij de onvermijdelijke uitkomst. Het zijn eenvoudigweg de mogelijkheden die de huidige situatie biedt. Internationalisten deinzen er niet voor terug om deze taken op zich te nemen. Zij juichen het in de eerste plaats toe en durven het voortouw te nemen.

Lees verder “Brief van een stakende oliearbeider in Iran”
Brief van een stakende oliearbeider in Iran

Bolsjewisme als alternatief voor zelfgekozen onmacht? 2/2 

Enkele gedachten bij “Was tun in Zeiten der Schwäche?”

We hebben in deel 1 gezien dat het artikel “Was tun in Zeiten der Schwäche?” de anti-partij stroming binnen het radencommunisme, samengevat in een viertal opvattingen, terecht verantwoordelijk acht voor het falen van het sozialrevolutionäre milieu in Duitsland om het stadium van losse kringen te boven te komen. Als alternatief stelt “Was tun …” voor te werken in de richting van een massa-partij die de arbeidersklasse zou vertegenwoordigen en die door interne democratie en inzet voor democratisering en communalisering van de staat middels deelname aan de huidige parlementaire politiek een andere weg zou inslaan dan de sociaal-democratische en communistische partijen.

Van mijn kant wees ik op enkele uitspraken in “Was tun …” die het gevaar inhouden dat een dergelijke massapartij in plaats van de massa van de arbeiders de politieke macht zal uitoefenen, en dus over hen zal heersen. Tegenover de anti-partij stroming binnen het radencommunisme waarop zowel vele Sozialrevolutionäre als het artikel zich fixeren, heb ik de partijstroming binnen het radencommunisme als een alternatief naar voren gebracht. De partij wordt hier gezien als een organisatie van een minderheid van de meest bewuste en strijdbare arbeiders die in een heropleving van de proletarische strijd daaraan deelnemen om deze te orienteren op de revolutie en het communisme, zonder zich in plaats te stellen van de klasse. In dit tweede en laatste deel van zal ik nader ingaan op de huidige mogelijkheden, anders dan de voorstellen in “Was tun in Zeiten der Schwäche?”

Lees verder “Bolsjewisme als alternatief voor zelfgekozen onmacht? 2/2 “
Bolsjewisme als alternatief voor zelfgekozen onmacht? 2/2 

Drugshandel en kapitaal

Vertaling uit La Oveje Negra, 8-11-2021
Narcotráfico y capital. De auteurs wonen in Rosario, Argentinië.

Het is via de meest oppervlakkige aspecten dat de drugshandel het publieke debat en de pers bereikt. We zullen proberen deze oppervlakkigheid te doorbreken. De drugshandel is een symptoom van de economische situatie die het sociale weefsel in het hele land te gronde richt. Onlosmakelijk verbonden met de ernstige en wijdverbreide verslavingsproblematiek, is het een groeiend verschijnsel in de kapitalistische samenleving. Wij zullen trachten dit sociale probleem vanuit een klassestandpunt te benaderen.

Lees verder “Drugshandel en kapitaal”
Drugshandel en kapitaal

Waar gaat Duitsland heen? Welk “ontwaken”? Hoezo “vernieuwing”?

Door Karel Ludenhoff

Enige overwegingen over de recente Duitse verkiezingen en een opmerkelijk verkiezingsresultaat in Oostenrijk

Voor het eerst gepubliceerd als Where is Germany Going? What ‘Awakening’? What Renewal? erschienen in The International Marxist-Humanist Journal, 20-10-2021

Where is Germany Going? What ‘Awakening’? What Renewal? in The International Marxist-Humanist Journal, 20-10-2021.


Tot nu toe zijn er nauwelijks Marxistische analyses van de Duitse verkiezingen. Een daarvan is geschreven voordat de verkiezingen plaatsvonden door de Duitse “GIK” – niet te verwarren met de historische Duits-Nederlandse communistische organisatie met dezelfde naam. Het volgende artikel van Ludenhoff analyseert de verkiezingsresultaten en is gepubliceerd door een internationalistische site, zij het dat dit artikel in veel opzichten meer Trotskistisch dan links-communistisch lijkt. Het kan worden gelezen als een advies aan (leden van) de post-Stalinistische Die Linke, om deze links-burgerlijke partij aan te sporen om haar aanpassing aan de SPD te stoppen. Trotskisten in Duitsland brengen dezelfde benadering naar voren, zoals Trotskisten in Nederland de SP adviseren, een post-Maoïstische partij die onlangs een oppositie onder invloed van het Trotskisme eruit heeft geschopt.

Een analyse van de situatie in Duitsland en in Nederland, geïnspireerd door het linkse communisme, zou daarentegen vertrekken vanuit het perspectief van de arbeidersklasse. In die zin is het hier vertaalde artikel een startpunt voor een discussie die tot zo’n klassenanalyse kan leiden.

Arbeidersstemmen


Lees verder “Waar gaat Duitsland heen? Welk “ontwaken”? Hoezo “vernieuwing”?”
Waar gaat Duitsland heen? Welk “ontwaken”? Hoezo “vernieuwing”?

Bolsjewisme als alternatief voor zelfgekozen onmacht?

Enkele gedachten bij “Was tun in Zeiten der Schwäche?”

In de revolutionaire jaren na de Eerste Wereldoorlog volgden de radencommunisten in Nederland met belangstelling de sociale, economische en politieke ontwikkelingen in het toen meest instabiele land van Europa, het grote buurland Duitsland. De radenbewegingen in beide landen waren nauw met elkaar verbonden door discussies en gezamenlijk organisatorisch werk. Nu is Duitsland in vergelijking met andere Europese staten, het meest stabiel, ook al blijft het niet onaangetast onder druk van allerlei ontwikkelingen. Deze ogenschijnlijke stabiliteit in Duitsland heerst ook in Nederland. Relatieve stabiliteit is blijkbaar niet bevorderlijk voor het bestaan van revolutionair gezinde minderheidsorganisaties. Het radencommunisme is zowel in Nederland als in Duitsland nog slechts een bron van inspiratie, en al lang geen levende beweging meer die in staat zou zijn op grond van actuele analyses een rol te spelen binnen de arbeidersstrijd.

Maar terwijl in het nederlandse taalgebied nog maar enkele radencommunistisch geïnspireerde individuen actief zijn, en dan nog uitsluitend op het Internet, bestaan in het duits meerdere websites van min of meer georganiseerde groepen met ook activiteiten ‘In Real Life’. Maar afgezien van incidentele acties, is van een effectieve deelname aan de arbeidersstrijd is ook in Duitsland geen sprake. Een recent discussieartikel(1) op het Duitse blog Communaut stelt het radencommunisme naast de ‘communisatie’-theorie van Endnotes(2) verantwoordelijk voor de treurige toestand van het milieu in Duitsland dat zich sociaal-revolutionair noemt, of ook wel anti-autoritair-communistisch. De huidige misère zou voornamelijk te wijten zijn aan volgende beginselen van het radencommunisme:

  • vertrouwen in de spontaniteit van de arbeidersmassa’s;
  • de noodzaak van de revolutionaire minderheid om in tijden van sociale rust te overwinteren in theoretische kringen;
  • de crisis van het kapitalisme vormt de gangmaker voor een communistische massabeweging;
  • de afwijzing van arbeiderspartijen en vakbonden als contrarevolutionaire instellingen.

Daar tegenover stelt het artikel de opbouw van een ‘oppositionele sociale basis’ binnen het ‘bestaande’, plus de opbouw van een politieke organisatie met een programma.

Lees verder “Bolsjewisme als alternatief voor zelfgekozen onmacht?”
Bolsjewisme als alternatief voor zelfgekozen onmacht?

Het zelfbeheer van de markt

  • Geven ‘slimme apps’ aan de werkenden meer autonomie?
  • Is ‘mens- en milieu lievende’ financiering de nieuwe solidariteit?


Dit soort van vragen komen aan de orde in fragmenten
uit een artikel verschenen in Braziliaanse ‘Passa Palavra’.

Het gaat erom opnieuw de vraag te stellen hoe de politieke sprong naar collectieve autonomie kan worden gemaakt, voorbij het beheer van de dwingende noodzaak van ondernemerschap, waarvan de [markt-] logica de hegemonie lijkt te betwisten en slechte voortekenen met zich meebrengt.

Lees verder “Het zelfbeheer van de markt”
Het zelfbeheer van de markt

Staking van koeriers in de steden van São Paulo duurt al 7 dagen

De stakingsgolf begon in Paulínia, bereikte andere steden, en is de langste in het land.

Door Mad Dog vrienden

Maxi Shopping Jundiaí

Sinds afgelopen vrijdag (08/10) woedt er een golf van stakingen van app-koeriers in vele steden in de staat São Paulo. Gebruik makend van de grote vraag naar leveringen op Kinderdag (12/10), kozen brommerrijders en fietsers uit verschillende steden het lange weekend om de leveringsdienst te onderbreken en schade te veroorzaken aan iFood, Box Delivery, Bee, Rappi, en andere bedrijven. Ze eisen een verhoging van de betaling, de invoering van een veiligheidscode bij elke levering om te voorkomen dat rekeningen ten onrechte worden geblokkeerd, en de beëindiging van het systeem van dubbele inzameling.

Lees verder “Staking van koeriers in de steden van São Paulo duurt al 7 dagen”
Staking van koeriers in de steden van São Paulo duurt al 7 dagen

Heden en toekomst van ingenieurs

Door Nick Chavez

Ik ben ingenieur. Onlangs heb ik een handelsbeurs bijgewoond die gericht was op de productie van kunststoffen. Net als de meeste andere aanwezigen waren mijn collega’s en ik aanwezig om op de hoogte te blijven van de stand van zaken in de kunststoffenindustrie, die specifiek betrekking heeft op de producten die wij voor onze werkgever ontwikkelen. De vloer van de conventie was bezaaid met uiterst artistieke robotarmen, logge spuitgietmachines, aanpasbare inline verpakkers, geavanceerde SLA-printers, bliksemsnelle flessenvullers, en allerlei andere soorten productierobots waarvan de sterallures van de verkopers op niets anders uit waren dan een deel van het investeringsbudget van onze werkgever.

Net zo talrijk waren de stands die reclame maakten – in verschillende mate van explicietheid – voor de toegang tot goedkope productiearbeid. Aanhangers van de industriële ontwikkeling in bepaalde landen vertelden hoe onze productiebehoeften goedkoop en doeltreffend kunnen worden vervuld door hooggeschoolde maar laagbetaalde arbeiders in Latijns-Amerika of het Caribisch gebied. Chinese en Taiwanese bedrijven maakten reclame voor industrieprodukten tegen spotprijzen, met de implicatie dat het niet noodzakelijk het produkt is dat de aandacht moet trekken, maar veeleer de toegang tot goedkope high-tech arbeidskrachten. Noordamerikaanse en Europese bedrijven verzekerden ons dat hun wereldwijde netwerken van fabrieken, of die zich nu in Maleisië, Costa Rica of de Amerikaanse roestgordel bevinden, aan onze technische, financiële en logistieke behoeften konden voldoen. De diversiteit van de boodschappen had een duidelijke eenheid: verbeter uw productie door controle uit te oefenen over de arbeidskrachten die uw product bouwen; neem de meest uitbuitbare arbeidskrachten in dienst en rationaliseer hun arbeid via robotisering. Het gemeenschappelijke thema op de conventie waren bedrijfsmodellen die berusten op de controle over arbeiders en hun handelingen. Dit is de essentie van moderne engineering.
Het onderwerpen van techniek aan een marxistische analyse levert complexe resultaten op. De meeste ingenieurs zijn proletariërs: we verrichten arbeid in ruil voor een loon, dat we nodig hebben om ons een comfortabel leven te kunnen veroorloven in het wereldwijde kapitalistische systeem. Desondanks ligt de oorsprong van de moderne techniek evenzeer in het Tayloristische fabrieksmanagement als in de zweterige loonarbeid van de fabrieksvloer. In de sociale totaliteit die het kapitalisme is, worden we tegelijkertijd gedomineerd door de vereisten van de abstracte logica van het kapitaal, terwijl we deze abstracte overheersing ook concretiseren tegenover massa’s andere arbeiders. Dit werpt een moeilijke vraag op voor communistische ingenieurs: aan wiens kant staan we? Om de zaak nog ingewikkelder te maken moeten communisten niet alleen nadenken over de rol die ingenieurs spelen in het kapitalisme, maar ook over de rol die zij zouden kunnen spelen bij de revolutionaire ontmanteling van het kapitalisme, en bij de vestiging van een communistische maatschappij.

Lees verder “Heden en toekomst van ingenieurs”
Heden en toekomst van ingenieurs

‘We vechten allemaal tegen de reus’: Gig workers over de hele wereld organiseren zich eindelijk

Geconfronteerd met kwetsbaarheid en onzekerheid verbinden gigwerkers zich over de grenzen heen om de macht en het beleid van de platforms aan te vechten.

Afgelopen juli was Singh op een middernachtelijke rit, waarbij hij een chocoladetaart 7 kilometer door Mumbai fietste, toen hij van achteren werd geramd door een dronken bestuurder op een scooter. Hij kwam er vanaf met een paar schrammen en verstuikingen, maar zijn brommer was zwaar toegetakeld. De reparatiekosten – 14.000 roepies (189 dollar) – zijn ongeveer wat hij in een maand mee naar huis neemt als hij voor Zomato werkt, de Indiase voedsel- en boodschappenbezorgapp. Dus de afgelopen maand heeft hij de brommer beetje bij beetje opgeknapt zodra hij het geld bij elkaar kon krijgen.

Lees verder “‘We vechten allemaal tegen de reus’: Gig workers over de hele wereld organiseren zich eindelijk”
‘We vechten allemaal tegen de reus’: Gig workers over de hele wereld organiseren zich eindelijk

Trotski als ideoloog van het staatskapitalisme

“De maatschappij, die de productie op grondslag van vrije en gelijke associatie van de producenten opnieuw organiseert, zal de hele staatsmachinerie een plaats inruimen die haar dan zal toekomen: in het museum van oudheden, naast het spinnewiel en de bronzen bijl.” [1]

“In plaats van de regering over personen komt het beheer over zaken en het leiden van productieprocessen. De staat wordt niet ‘afgeschaft’, hij sterft af.” [2]


Bij de uitgave van een verzameling teksten van de Groep van Internationale Communisten (GIC) in Engelse en Duitse vertalingen


Als er iets geciteerd wordt uit Friedrich Engels, dan is het wel zijn beroemde uitspraak over de afsterven van de staat. Alle radicale linksen houden van dit idee. Zelfs Stalin keurde hem goed. In 1952, zes maanden voor zijn dood, schreef hij: “De staat zal afsterven, maar de maatschappij zal blijven bestaan. Bijgevolg zal het algemeen eigendom van het volk dan niet meer worden overgenomen door de staat, die zal afsterven, maar door de maatschappij zelf, vertegenwoordigd door haar centraal leidend economisch orgaan.” [3]

Voor deze beroemde overgang naar het communisme was het “noodzakelijk, niet een mystieke ‘rationele organisatie’ van de productiekrachten, maar de ononderbroken groei van de gehele maatschappelijke productie met een overheersende toename van de productie van de productiemiddelen.” [4] Een overgang, zo leerde ook Lenin, “langdurige en gecompliceerde overgang van de kapitalistische maatschappij (en wel meer langdurige, hoe minder ontwikkeld ze is), (…) zelfs maar te komen tot een van de voorstadia van de communistische maatschappij.[5] Want, voegde Trotski eraan toe in zijn bespreking van de vermeende verraden revolutie: “De materiële voorwaarden voor het communisme zijn een dusdanig hoge ontwikkeling van de menselijke economische macht, dat de productieve arbeid, niet langer als een last beschouwd, geen aparte prikkel meer nodig heeft en de verdeling van de levensbenodigdheden, die overvloedig aanwezig zijn, geen aparte controle meer nodig heeft behalve dat van opvoeding, gewoonte en sociale opvatting.“ [6]

Lees verder “Trotski als ideoloog van het staatskapitalisme”
Trotski als ideoloog van het staatskapitalisme

Brazilië: Maaltijdbezorgers in São José dos Campos staken al 6 dagen

Ondanks het indrukwekkende organisatievermogen van deze arbeiders, dreigt de beweging te worden verstikt als ze niet kan uitbreiden en steun kan krijgen van andere sectoren.

  • Passa Palavra update:
    Na zes dagen van mobilisatie hebben de bezorgers in São José dos Campos hun staking opgeschort tot 28 september. Op deze dag roepen ze een nationale staking uit vanwege een ontmoeting met vertegenwoordigers van iFood.
Lees verder “Brazilië: Maaltijdbezorgers in São José dos Campos staken al 6 dagen”
Brazilië: Maaltijdbezorgers in São José dos Campos staken al 6 dagen

Brazilië: De maaltijdbezorgers staken en links is verlamd

Te midden van deze intense mobilisatie lijkt links meer gehecht aan zijn symbolen dan aan de strijd van de arbeiders.

Afgelopen 11 september was de derde nationale staking van bezorgers die via apps werken, de #BrequeDosApps. De strategie en de organisatie waren in de loop van maanden opgebouwd en de dag was geen toevallige keuze, aangezien de staking gericht was tegen het “app-terrorisme”. De gemeenschappelijke eis was de verhoging van de vergoeding per gereden kilometer, het niet invoeren van het dienstregelingssysteem en het beëindigen van onnodige blokkades door de invoering van een bevestigingscode voor elke levering. Naar gelang van de plaats werd een dynamiek van strijd uitgestippeld, en meer specifieke eisen.

Lees verder “Brazilië: De maaltijdbezorgers staken en links is verlamd”
Brazilië: De maaltijdbezorgers staken en links is verlamd

Iran: olie-arbeiders verwerpen vakbonden

Bord links – “vakbonden zijn door de staat gemaakte instellingen”;
borden in het midden – “vakbond” doorgestreept en “olie en gas zijn niet gemakkelijk te produceren, het kost ons leven”;
bord rechts: “geen militarisering van de werkomgeving”

In de kapitalistische wereld haalt elk onderwerp, ongeacht welk, vanzelfsprekend alleen de voorpagina’s als de heersers van alle geledingen er greep op hebben. Of het nieuws nu gaat over een oorlog, klimaatverandering, economische neergang, regimewisseling, verkiezingen, protesten, immigratie, in feite elk onderwerp waarbij de arbeiders als klasse afwezig zijn, zodat het kan worden gemanipuleerd op een manier die de heersende klasse goed uitkomt, dan wordt het niet alleen door de massamedia behandeld, maar trekt het ook de aandacht van “onafhankelijke” media en journalisten. Zij geven er meestal een vervolg aan met vervelende discussies, seminars, films en nog meer nieuws. Wanneer daarentegen een gebeurtenis plaatsvindt waar de arbeidersklasse het voor het zeggen zou kunnen hebben, zelfs gedeeltelijk, dan is het verhaal anders. De eerste stap is om het te verstikken door een nieuws black-out. En als dat niet werkt, verschijnt het leger van valse vrienden en hervormingsgezinden ten tonele. Dit is precies wat er vandaag in Iran gebeurt.

Meer dan 100.000 arbeiders staken sinds 19 juni onder extreem moeilijke omstandigheden van de pandemie (Iran heeft een van de hoogste sterftecijfers), maar daar is nauwelijks nieuws over, nationaal noch internationaal. Niet alleen de staatsmedia besteden er geen aandacht aan, zelfs de “onafhankelijke” media maken er nauwelijks melding van.

Lees verder “Iran: olie-arbeiders verwerpen vakbonden”
Iran: olie-arbeiders verwerpen vakbonden